Windekinderen

Een windekind....... misschien herinneren jullie hem nog van 3,5 jaar geleden want het is Cavalier die hier in januari 2010 in opvang zat.
Al is hij behoorlijk vergrijsd in de afgelopen jaren.
Maar is zijn grijze snoet niet prachtig!
Cavalier zijn baasje kreeg 2,5 jaar geleden de diagnose kanker en ook nog eens ongeneeslijk. Ze konden niet zeggen of hij weken, maanden, jaren had. Nico wilde zo lang mogelijk proberen om zijn honden te behouden. Zijn honden betekenden alles voor hem. Ik wist dat er een moment zou kunnen komen dat Cavalier terug zou komen voor opvang en helaas is Nico vorige week plots heel slecht geworden en in het ziekenhuis opgenomen met een slechte prognose. Dus Cavalier is hier vanmiddag gekomen voor opvang en herplaatsing.
Nico had echter 3 honden. 1 hond was terug naar de betreffende stichting. Cavalier terug naar ACE die in zijn geval de bemiddelende stichting was. Maar ja de 3e hond is heel oud en ooit als pup geadopteerd uit een asiel in Nederland. En naar het asiel terug was geen optie.
Gizmo heeft de nodige vetbulten, houdt vocht vast, is slechthorend en slechtziend aan het worden, is stram en zal nog wel meer ouderdomskwaaltjes hebben.... inslapen? Maar ja het is ook een hond die blij wordt van een wandeling, die gek is op plonsen door water, die nog echt met vreugde kan spelen en die nog kwaliteit van leven heeft. Geen idee hoe lang Gizmo nog zal hebben maar het was voor mij een no brainer. Het mag hier dan erg vol zitten maar natuurlijk kwam Gizmo mee met Cavalier. Zodoende kan hij met hulp van Cavalier hier wennen. Volgende week zal ik met hem naar de dierenarts en overleggen. Of hij nog herplaatsbaar is, dat is de vraag. Anders blijft hij hier voor zijn oude dag. Gelukkig vindt Gizmo het geweldig al die hondjes hier en liep hij met een blije lach op zijn bek rond.
Met dank aan Michiel en Dirkje die ik belde om hulp en die belangeloos niet alleen wilde helpen met rijden maar ook toen de informatie over Gizmo kwam meteen toezegde dat hun stichting Esperanza Hoop voor Honden vangnet zal zijn voor Gizmo. Dank aan Angela die als thuiszorg medewerkster betrokken was maar bereid was ook prive zich in te zetten voor de honden van Nico. Zij heeft vandaag ze half Nederland doorgereden naar een punt waar ze weer overgedragen zijn aan Michiel en Dirkje die ze hier gebracht hebben. Met elkaar hebben we zo deze lieve windekinderen kunnen helpen.
Michiel heeft ook nog een oud matras voor mij naar beneden gehaald. Die moet toch eigenlijk weg en zodoende had ik iets voor Gizmo zijn stramme lijf en voor Cavalier zijn knokkige windhondenlijf. Nou de kleintjes lagen er meteen op en ook Sereno kon het waarderen. Gizmo nog niet... die ploft op de grond. Kleedje op de grond neergelegd... ploft ie ernaast.
Inmiddels ligt Cavalier alias Raphael er wel op. Al vindt hij het kleine mandje in de gang waar een heel lekker kussen in ligt voor Moos ook erg behaaglijk :) Cavalier is de asielnaam en daar had ik in 2010 niets aan veranderd maar Nico heeft hem de prachtige naam Raphael gegeven. Zijn naam staat ook op de prachtige halsband. En als dank aan Nico die Raphael fijne jaren heeft gegeven, blijft Cavalier hier gewoon Raphael heten. Het is voor mij wat wennen omdat ik automatisch in Cavalier denk maar het went ongetwijfeld snel genoeg.  

Hoe gaat het met Chatet.....

Vandaag een leuke update gehad over Chatet. Het alleen blijven gaat inmiddels prima en het is nog steeds een zalige knuffel. Wandelen vindt hij heerlijk en hij komt regelmatig op het strand waar hij zich prima vermaakt.

Hij is erg gericht op het vrouwtje maar toen zij laatst een avond weg was en een (honden)vriendin op de kinderen paste, ging Chatet demonstratief naar boven en strategisch op de middelste slaapkamer bij de middelste dochter liggen om alles in de gaten te houden en keurde de oppas geen blik waardig. Ze zijn er van overtuigd dat als er echt wat zou zijn hij als een leeuw voor zijn gezin zal opkomen.

kleine Granola

Granola haar ontlasting bleef maar op en neer gaan op de brok. Ze krijgt nu vers vleesvoeding en haar ontlasting was vandaag goed. Granola vindt het heerlijk en lust wel meer.
Ze blijft regelmatig reacties krijgen maar helaas is er nog steeds geen zicht dat Granola of 1 van de andere honden binnenkort kan plaatsen. 

Reacties zijn altijd spannend. Je opent blij de mail. Vaak moet je toch een paar keer heen en weer mailen om goed informatie te kunnen geven en inzicht te krijgen of het een match kan zijn. Maar je bent blij dat je opvanghondje gezien wordt en het is leuk om enthousiast over de hond te mailen. Maar soms heb je reacties dat je je afvraagt waarom je nog vriendelijk bedankt voor de belangstelling.
Gister weer blij een reactie aanklikken voor "kleinblijvend teefje, blijft niet graag alleen" en een advertentie tekst waarin ook duidelijk staat aangegeven dat Granola niet goed alleen kan zijn en dat we mensen zoeken die haar weinig alleen hoeven te laten. En dan is het een reactie waarbij ze 2 hele dagen en 2 halve dagen alleen moet zijn. Of ik denk dat Granola bij hen zal passen..... GRRR wat denken ze zelf?

Gister was ook mijn vader hier. Eigenwijs in de grote hitte toch die derde bak staande willen hebben. Maar het is gelukt. Het ziet er prachtig uit. Erom komt nog zand en bestrating zodat ik met een verrijdbare bak met tuinspullen goed nabij kan komen en zelfs de groene afvalcontainer hopelijk kan manouvreren.De ribes in het midden is uitgebloeid en moet er nog uitgespit.
De hondjes hier weten het maar al te goed...... Baas heeft altijd lekkere koekjes. Linda blijft blaffen maar ondertussen is ze wel haantje de voorste om wat te bemachtigen. Sereno durft als de baas achter het hek staat ook wel te komen.

Moos vindt het gezellig maar heeft geen interesse in koekjes.
Vandaag is het drukkend weer. Dus niet gaan wandelen maar vroeg het gras gemaaid. Ik had laatst in een reclame envelop vanwege mijn verjaardag een ballon gehad. Tja wat moet je ermee. Ach even pret voor de honden en meteen een mooie oefening want je weet dat er een schrik moment komt als deze knalt. Maar voor de knal test zijn ze goed geslaagd want het herstel was meteen. Volgens mij waren ze meer verbaasd van waar is dat speeltje nu gebleven :)
Inmiddels is het flink aan het rommelen maar na een eerste blaf hebben ze besloten het maar te negeren en liggen ze lekker in huis.

Hoe gaat het met Droopy

Voor de Droopy fans:

Met Droopy gaat het geweldig. Hij geniet zo ontzettend van het actieve gezin dat hem geadopteerd heeft. Ze moeten hem af en toe tegen zichzelf beschermen want hij vindt alles zo leuk en geweldig en vergeet dat hij op leeftijd is en is dan later echt knock out. Ze hebben veel moeite moeten doen om zijn speciale voer te kunnen bemachtigen maar uiteindelijk is het allemaal gelukt. Er komen nog meer foto's maar het versturen lukt niet zo. Dus mogelijk binnenkort nog weer wat foto's van Droopy.

Wandelen met Sereno

Met Sereno ben ik nog weinig met de auto weg geweest en omdat hij wandelen nu steeds leuker gaat vinden, besloten vroeg naar het bos en heide te gaan opdat hij weer een positieve ervaring met de auto op doet. Mamba en Phuc mee omdat ze makkelijk los kunnen en Sereno ten voorbeeld kunnen zijn.

Bij aankomst bij het bos kwam hij onrustig uit de auto. Toch een soort gedesorienteerd denk ik. En toen kwamen er prompt twee dames met een yorkie aan. Ondanks paar meter afstand vond hij het zo eng en viel in me armen voor steun. Even rust genomen en toen gaan wandelen en het ging goed. Hij was lekker aan het snuffelen en de nordic walkster die we in het bos tegen kwamen werd bekeken maar omdat Phuc en Mamba die ik mee had niet reageerden bleef Sereno rustig naast me staan. Op de heide zelf was het leeg en kreeg hij de lange lijn. Wat heeft hij genoten. Hij houdt met super in de gaten, komt nog voor je hem roept :) en hoewel hij snuffelt bij het leven heeft hij denk ik geen echt jachtinstinct om er vandoor te gaan om te jagen. Echter omdat hij van simpele dingen nog ontzettend kan schrikken blijft hij aangelijnd want hij zou echt op de vlucht kunnen slaan. In het bos terug kwamen we nog een wandelaarster tegen. Sereno bij me geroepen en in de kant gestapt en Sereno bekeek de dame redelijk rustig. Toen we even kort praten zag je de spanning uit hem gaan toen hij zag dat deze mevrouw op afstand bleef en bij het doorlopen heeft hij net als bij de nordic walkster niet omgekeken. Wat hij op straat nog wel kan doen. Super dus. Het was geen lange wandeling maar voor Sereno is zo een half uur indrukken opdoen via neus en ogen overweldigend en hij was geestelijk kapot. Maar volgens mij heeft hij genoten. Temperatuur was toen nog goed te doen.

Ik hoop dat Sereno zo gaat leren dat de auto leuk is en er zelf in gaat springen en verder dat hij leert dat hij bij spannende momenten steun mag komen zoeken en niet hoeft te vluchten.
Hierboven nog een filmpje. Zie Sereno genieten!

Sereno

Voor mij zo makkelijk maar voor anderen slecht benaderbaar. Hij is niet agressief maar houdt afstand. De laatste paar keer kaas ingezet als mijn vader langskwam en je ziet nu toch verbetering. Er is nog wel verschil als mijn vader gewoon staat of als hij zit. Ook als mijn vader achter het hekje in de bakkentuin staat durft hij makkelijker met de roedel mee te komen voor wat lekkers.
Mijn vader loopt vaak ook een stukje tuin met Sereno aan de lijn. Ook daar gaat het met kleine stapjes beter. Sereno heeft gelukkig een volgzaam karakter en dat scheelt. Maar hij loopt nu meer ontspannen en durft dan ook lopend snoep aan te nemen.