behangen

Bedoeling was in oktober de gang verder af te werken. Begonnen maar door de plotse komst van de nieuwe honden lag het weer stil. Vandaag storm en regen en en zin om te gaan behangen. Vooraf lijkt het zo makkelijk, maar het viel flink tegen. Echter het stukje zo op de foto dat oogt al zo prachtig. Blij mee. Dat geeft weer moed om de rest van de gangmuur te behangen komende tijd. 

Shyla jarig

Vandaag is Shyla 7 jaar oud geworden. Ze is inmiddels een kilo lichter en wandelt steeds makkelijker mee. Echter vandaag guur nat herfstweer en de leuke verjaardagswandeling houdt ze te goed.Shyla kwam hier in opvang met haar eigen speeltjes bak. Deze bak had ik met deel speeltjes veilig weggezet. Nu weer gepakt toen ik ging rusten en de meeste honden vast zaten. De meeste honden.... maar Susan haar bench stond open en die zag schatten voor haar neus en verzamelde meteen het nodige in haar bench. Eén speeltje gaat de kerst niet meer halen. Kaatje ging er met de leeuw vandoor. Dan maar als verjaardagskado dat leuke nieuwe knuffelspeeltje pakken dat de baasjes van Lyske onlangs opstuurden.Shyla helemaal blij met de knuffelmeeuw! Dat is nog eens een leuk kado! Maar ja wel blijven opletten want er zijn kapers op de kust......

Blue en Shyla update en rust zacht Fallera

Blue zijn bloeduitslag is binnen. Leishtiter verder gezakt en op het randje van negatief. Hij kreeg enkel nog impromune maar dat mag nu ook stoppen.Met dierenarts verder overleg gehad over Shyla. Als ze zo dik zijn dan zie je soms een bolle buik. Met dergelijk overgewicht is de lever ongetwijfeld ook vervet en dan is het goed tijdens het afvallen die extra te ondersteunen en daarom heb ik Puur Hepato besteld. Het kwam gister binnen en ik ben met deze leverontgiftingskuur inmiddels gestart. Ondertussen blijven de reacties voor Shyla binnen stromen. Echter nog geen reservering en morgen viert Shyla hier haar 7e verjaardag. Vandaag haar maar even lekker gewassen. Hopelijk is ze morgen op haar verjaardag nog schoon. 

Op deze foto ligt de kleine Faith (Fallera adoptie 2021) nog geborgen in de armen van haar vrouwtje die haar nog niet wilde missen, maar verdrietig berichtte dat het niet zo goed ging met Faith. Ze kon niet meer goed lopen. Helaas na een korte opleving ging het heel snel achteruit en om Faith verder leed te besparen hebben ze haar laten gaan. De dierenarts kwam aan huis en zo is ze rustig weggegleden. Zo ontroerend mooi hoe al haar kattenvriendjes 1 voor 1 na haar overlijden nog even afscheid kwamen nemen. Rust zacht kleine Faith! 

Fallera was indertijd gered van inslapen uit het dodingstation Delagos. Toevallig is kleine Kaatje (1 van de nieuwe opvanghonden) afgelopen zomer ook uit deze perrera gered voor zij afgemaakt zou worden. Over Kaatje hoop ik snel meer te vertellen. 

ritme

Met een nieuwe hond erbij is het altijd even zoeken naar een ritme. Met een bange hond erbij die niet in huis durft helemaal. En als ze dan ook nog bang voor mensen zijn is het zoeken naar aanpak en dagritme. Voor mij en voor de hond. Drie bangerikken tegelijk was wel helemaal even zoeken en een uitdaging. Het was een zwaar en vermoeiend weekje. Veel indrukken bij de honden en bij mij. Ze doen hun best en hebben al grote stappen gemaakt.  Of het niet druk genoeg is, waren er ook nog heel veel reacties voor Shyla waardoor ik tot heel laat zat te mailen. Er zaten echt leuke goede reacties bij, maar we hebben de lat hoog gelegd en helaas is er nog geen huisje in zicht. Over tien dagen is ze jarig en wat zou het leuk zijn als ze haar verjaardag bij nieuwe baasjes kan vieren. Ik kon gelukkig maandag en dinsdag wel weer wandelen met de oude roedel en ze kan nu zonder problemen een half uur mee wandelen. Wat een verschil met het hondje dat een maand geleden na een kwartier ging liggen om bij te komen! Wat is het mooi als je bij de auto terug komt met een modderig hondje met een stralende gelukstoet. Enkel omdat ze zo genoten heeft van het los kachelen door modderige velden (okay en rollen in de poep want het is wel een smeerpoetsje😜).Vandaag had ze echter pech want ik liet haar thuis. Ging met enkel Blue en Marion op pad. Dierenarts voor bloedafname leishmaniose test Blue. En ophalen medicatie voor o.a. Brown. Marion had dus mazzel en we gingen onderweg nog heerlijk wandelen door het Drents Friese Wold Hoogersmilde. Meteen op film gezet hoe goed Blue het thans doet. Lekker ontspannen mee aan de wandel. Je ziet dat hij echt geniet. Hij snuffelt en durft nu gewoon stoer met poot omhoog te plassen. Vreemde honden passeren dan is hij nog eerst even op zijn hoede tot hij merkt dat het goed is. Vlakbij de parkeerplaats kwamen we nog een labradoodle met baas tegen en laat deze meneer ook nog een grote zak met lekkers mee hebben. Blue zijn ogen poppen dan. Dat wil hij wel!!!Ik was wat bang dat de twee nieuwe dames die lang zijn kennelmaatjes waren door hun angst Blue mogelijk terug zouden trekken, maar hij staat daar inmiddels boven. Hij zoekt ze niet echt op en doet gewoon zijn eigen ding. Nu de nieuwe honden er zijn besef ik destemeer hoe ontzettend ver Blue al is gekomen. Hij is echt gelukkig. Hij heeft de stap gezet naar huishond. Aan de rustige weg prima meelopend. Stofzuiger nog steeds niet favoriet maar bv van de grasmaaier trekt ie zich niets aan. Dankbaar als hij mee mag in de auto voor de wandeling en op het tractorpad waar ik vaker loop daar kan hij nu zo blij dartelen of in het hoge gras met een vossesprong proberen een muisje te vangen. Echt zorgeloos zal hij nooit worden maar ik wil weer naar zijn tekst gaan kijken want hij is gewoon breder plaatsbaarder nu. Een kleinere tuin met meermaals op de dag uit lijkt nu wel een optie. Natuurlijk gaat hij enkel weg naar baasjes die hem het prachtige leventje kunnen bieden dat hij verdient. 

Dierendag

Geen open dag en het lijkt ook weinig te leven om een rescue een thuis te bieden. Toch gaan we door. Deze dierendag zitten de dames Susan en Queen (afkomstig uit dezelfde hel als Blue en Bimba) nog ontreddert in de wagen, maar morgenochtend begint er een nieuw leven voor deze twee. Samen met nog een hondje zijn ze onderweg en komen ze morgenochtend aan. Onverwacht was er een reismogelijkheid en ik ben heel dankbaar dat ze nu eindelijk kunnen komen.

Gelukkig zijn oud adoptanten ons niet vergeten. De baasjes van Cora (2e kans hondje open dag 2015) stuurden een cadeaukaart van de Action. Voor lekkers en schoonmaakspullen e.d. De baasjes van Oskar (adoptie dec 2022) stuurden een cadeaubon van Baboo waar ik binnenkort lekkere snacks voor in ga slaan. Die zijn bijna op. Gelukkig kwam vandaag de oma vrouw op bezoek en die had me daar toch super lekkere snoepjes. Blue helemaal stralend blij dat ze kwam.  

Blue weer een kilo minder

Met de dikkertjes Lieuwe en Shyla viel het misschien niet op, maar ook Blue blijft keurig gestaag afvallen.👏 Hij weegt nu 23,45kg. Nog 1-2kg eraf is de wens maar wat ziet hij er al goed uit!

de Marietjes

 Gewoon even een portretje van de meiden. Omdat ze samen zo leuk zijn! 

herfst in de kas

Ook dit najaar weer diverse knolparasolzwammen in de kas. Eten doe ik ze niet maar ik geniet wel van deze prachtige paddestoelen. Ik zie het maar als teken dat de grond gezond en humusrijk is. Ze mogen nog even blijven staan en dan wied ik ze samen met de klaverzuring die thans flink in de kas gaat woekeren weg. Ondergronds zullen de schimmeldraden hun goede werk wel voortzetten. De tomatenplanten hebben nog trossen vol groene tomaten dus die mogen nog even blijven staan. De komkommerplanten zijn wel al weggehaald. Ik heb nog wel eerder wat oud zaad van radijs, rucola en veldsla in de kas gezaaid. Radijsjes zijn al opgekomen.

Het gaat goed met Shyla

Shyla vermaakt zich hier gelukkig prima. 
Toen ze in opvang kwam hing haar tong op haar tenen na een kwartiertje lopen. Vandaag liet de weegschaal een halve kilo minder zien en zag ik met wandelen een stralend blij hondje die als een dinky toy dansend mee racete. Na een half uur moe en voldaan. Ik ben bezig met tekst en foto album maken zodat we hopelijk snel een fijn thuis voor haar kunnen vinden. Wel is een beetje mijn angst dat er baasjes voor haar komen die niet in staat zijn haar te laten afvallen. En ze verdient het gewoon zo om terug gezond te worden en te kunnen genieten. 

Brown 4 jaar in Nederland

Op 17 sep 2022 kwam Brown aan. Het asiel ging sluiten en zij was 1 van de overgeschoten honden die niemand wilde. Ooit gered uit een dodingstation. Haar voorgeschiedenis is onbekend maar haar lijf vertelt een verleden van misbruik als puppyfabriek en slechte zorg. Brown kijkt niet om naar haar verleden en begint elke dag weer stralend en opgewekt.Of ze met haar versleten lijf haar verjaardag in december gaat halen is zeer de vraag, daarom vandaag haar extra verwend met lekkers en aandacht.Ondanks haar slechte gewrichten kan ze zo intens genieten van wandelen en we hebben een paar heerlijke wandelingen samen gemaakt. 

verdrietig dagje

Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam.In haar paspoort keurig bijgehouden door de dierenarts en daardoor te zien dat ze al binnen een jaar zwaar overgewicht had. En thans een bodyscore van 8/9. Dat is te merken. Ik hoef niet bang te zijn dat ze weg loopt. Meer dat ze achterblijft. Ze heeft echt moeite om de oude Marion en Brown bij te benen bij de wandeling terwijl ze pas 7 jaar oud is. Wandelen doet ze echter graag. Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt.  😍Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁

Buitendagje

In de planning stond om vandaag het verfwerk binnen dat al 5 maanden stil ligt weer op te pakken en ik had mijn verfkleding al aan....... maar het werd een buitendagje. 

Wasgoed buiten hangen dat in de wind en zon snel droogde om weer nat te regenen en na 2 lichte buitjes in alsnog de droger in ging. Toch viel het mee met de regen.In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage. 

In de middag lekker bezig geweest in de moestuin; o.a. spinazie gezaaid.Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een tevreden dagje, om met mijn Tantie zaliger te spreken. 

Hoe gaat het met de oudjes Brown en Marion?

Nadat ze in februari vanwege ouderdomsklachten teruggetrokken zijn uit adoptie omdat hun levensverwachting nog maar kort zou kunnen zijn, stellen de dametjes het naar omstandigheden heel goed. Ze genieten nog volop van hun reservetijd bij de Ranajclub. Brown bofte met het droge voorjaar en droge zomer: haar gewrichten hadden minder last en op de filmpjes kun je wel zien dat ze nog volop van wandelingen kan genieten! Kleine Marion haar slechte hartje had het zwaar met grote hitte en haar eetlust is nog steeds heel wisselend. Door extra eetmomenten in te lassen en verschillende natvoer producten aan te bieden en deels uit de hand te voeren lukt het toch om haar redelijk op gewicht te houden. Haar bespiering is wel afgenomen, maar ook kleine Marion huppelt nog blij en dapper mee met de Ranjaclub.

het eerste pompoentje luidt de herfst in

De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍

Even met Trufa lekker op pad

Vanochtend kwam ik laat op gang. Had plannen genoeg, maar besloot die te laten en even ouderwets een rondje Diependal te lopen. Dat gebied is honden aan de lijn, dus geen loslopende honden maar sowieso maar voor 1 hond gekozen. Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn. 

de babypompoentjes

De droom van de klimrekken vol schattige kleine pompoentjes is niet uitgekomen. Na 1 pompoen hield elke plant het voor gezien. Evengoed drie schattige pompoentjes.Een babypompoen die wat aan de maat is.Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel. 

Heel veel geluk Lieuwe!

​In de ochtend nog even een afscheidswandeling. Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.

pruimen geplukt

Inmiddels waren ook de mirabellen waren rijp. Ze hingen buiten bereik maar de boom moest toch gesnoeid. Dus afgelopen donderdag gewoon de takken afgezaagd en toen was het makkelijk plukken 😁

Geen foto's maar het was ook niet echt veel. Maar ze zijn zo lekker dat het zonde was ze om ze te laten hangen. Hopelijk gaat de boom in de toekomst weer goed vrucht geven maar dan op een lager niveau zodat het goed te plukken is.Wel een foto van de herfststijlloos die weer bloeit in de boomgaard.Afgelopen vrijdag wat mirabel pruimen geruild met mijn moeder voor haar handappels. Mijn moeder had van de andere pruimen al wat potten jam gemaakt en daarnaast pruimentaartjes gebakken. Ik kreeg een stukje. Dat kwam vandaag goed uit want Lieuwe vertrok en ik had geen troostchocolade. Maar een stukje pruimentaart helpt ook.😋   

genieten in en van de moestuin

Het was een hele investering maar wat ben ik blij met deze nieuwe opzet van de moestuin. Dagelijks loop ik er genietend door en eet ik genietend van wat er op mijn bordje komt. Veel bloemen maar daar geen spijt van, want het aanblik van de tuin is prachtig en het lokt veel bestuivers. En opbrengst genoeg om er dagelijks van te eten en ook nog de vriezer te vullen voor de wintermaanden.De vlinders hebben de vele koolsoorten ontdekt. Dus dagelijks wrijf ik eitjes van blad. Ik moest nog een bak van vorig jaar aanpakken en heb de palmkool van vorig jaar die er in stond geplukt en daar een heerlijk stamppotje met chorizo mee gemaakt en de kool verplant naar een losse pot. Want deze heeft niet gebloeid en zal naar verwachting nog verder oogst kunnen geven.  Ook de mini's met bonen die tijdelijk op die tafel geparkeerd stonden zijn verplaatst naar een pallet. Hopelijk kan ik de slakken er een beetje uit houden want ik kan thans daar de eerste boterbonen van oogsten. Het worteldoek van de bak beter gelegd en de aarde aangevuld en de bak staat, op twee afrikaantjes na, leeg klaar om volgende week in te zaaien met o.a. winterpostelein en herfstandijvie. Hopelijk kan ik net als vorig jaar tot in november er van eten.  

Ondanks dat er ook bij mij ook het nodige aan zaad niet opkomt of zaailingen het niet redden of planten tegenvallende oogst geven, kan ik terug kijken op een mooi jaar en ben ik enthousiast over het nieuwe concept en ontzettend blij dat ik deze stap gezet heb.