Deze dierendag zitten de dames Susan en Queen (afkomstig uit dezelfde hel als Blue en Bimba) nog ontreddert in de wagen, maar morgenochtend begint er een nieuw leven voor deze twee. Samen met nog een hondje zijn ze onderweg en komen ze morgenochtend aan. Onverwacht was er een reismogelijkheid en ik ben heel dankbaar dat ze nu eindelijk kunnen komen.Gelukkig zijn oud adoptanten ons niet vergeten. 
De baasjes van Cora (2e kans hondje open dag 2015) stuurden een cadeaukaart van de Action. Voor lekkers en schoonmaakspullen e.d. 
De baasjes van Oskar (adoptie dec 2022) stuurden een cadeaubon van Baboo waar ik binnenkort lekkere snacks voor in ga slaan. Die zijn bijna op. 
Gelukkig kwam vandaag de oma vrouw op bezoek en die had me daar toch super lekkere snoepjes. Blue helemaal stralend blij dat ze kwam.
Met de dikkertjes Lieuwe en Shyla viel het misschien niet op, maar ook Blue blijft keurig gestaag afvallen.👏
Hij weegt nu 23,45kg. Nog 1-2kg eraf is de wens maar wat ziet hij er al goed uit!
Omdat ze samen zo leuk zijn! 
Ook dit najaar weer diverse knolparasolzwammen in de kas. 
Eten doe ik ze niet maar ik geniet wel van deze prachtige paddestoelen. Ik zie het maar als teken dat de grond gezond en humusrijk is. 
Ze mogen nog even blijven staan en dan wied ik ze samen met de klaverzuring die thans flink in de kas gaat woekeren weg. Ondergronds zullen de schimmeldraden hun goede werk wel voortzetten. De tomatenplanten hebben nog trossen vol groene tomaten dus die mogen nog even blijven staan. De komkommerplanten zijn wel al weggehaald.
Ik heb nog wel eerder wat oud zaad van radijs, rucola en veldsla in de kas gezaaid. Radijsjes zijn al opgekomen.
Shyla vermaakt zich hier gelukkig prima. 
Wel is een beetje mijn angst dat er baasjes voor haar komen die niet in staat zijn haar te laten afvallen. En ze verdient het gewoon zo om terug gezond te worden en te kunnen genieten.
Op 17 sep 2022 kwam Brown aan. Het asiel ging sluiten en zij was 1 van de overgeschoten honden die niemand wilde. Ooit gered uit een dodingstation. Haar voorgeschiedenis is onbekend maar haar lijf vertelt een verleden van misbruik als puppyfabriek en slechte zorg. Brown kijkt niet om naar haar verleden en begint elke dag weer stralend en opgewekt.
Of ze met haar versleten lijf haar verjaardag in december gaat halen is zeer de vraag, daarom vandaag haar extra verwend met lekkers en aandacht.
Ondanks haar slechte gewrichten kan ze zo intens genieten van wandelen en we hebben een paar heerlijke wandelingen samen gemaakt.
Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 
Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).
Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. 
Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam.
In haar paspoort keurig bijgehouden door de dierenarts en daardoor te zien dat ze al binnen een jaar zwaar overgewicht had. En thans een bodyscore van 8/9. Dat is te merken. Ik hoef niet bang te zijn dat ze weg loopt. Meer dat ze achterblijft. Ze heeft echt moeite om de oude Marion en Brown bij te benen bij de wandeling terwijl ze pas 7 jaar oud is. Wandelen doet ze echter graag. 
Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt. 😍Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁
In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage. 
Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. 
Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een 
De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 
Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍
Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.
Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn. 
Een babypompoen die wat aan de maat is.
Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.
En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel. 
In de ochtend nog even een afscheidswandeling. 
Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.
Wel een foto van de herfststijlloos die weer bloeit in de boomgaard.
Afgelopen vrijdag wat mirabel pruimen geruild met mijn moeder voor haar handappels. Mijn moeder had van de andere pruimen al wat potten jam gemaakt en daarnaast pruimentaartjes gebakken. Ik kreeg een stukje. Dat kwam vandaag goed uit want Lieuwe vertrok en ik had geen troostchocolade. Maar een stukje pruimentaart helpt ook.😋 
Het was een hele investering maar wat ben ik blij met deze nieuwe opzet van de moestuin. Dagelijks loop ik er genietend door en eet ik genietend van wat er op mijn bordje komt. Veel bloemen maar daar geen spijt van, want het aanblik van de tuin is prachtig en het lokt veel bestuivers. En opbrengst genoeg om er dagelijks van te eten en ook nog de vriezer te vullen voor de wintermaanden.
De vlinders hebben de vele koolsoorten ontdekt. Dus dagelijks wrijf ik eitjes van blad.
Ik moest nog een bak van vorig jaar aanpakken en heb de palmkool van vorig jaar die er in stond geplukt en daar een heerlijk stamppotje met chorizo mee gemaakt en de kool verplant naar een losse pot. Want deze heeft niet gebloeid en zal naar verwachting nog verder oogst kunnen geven. 
Ook de mini's met bonen die tijdelijk op die tafel geparkeerd stonden zijn verplaatst naar een pallet. Hopelijk kan ik de slakken er een beetje uit houden want ik kan thans daar de eerste boterbonen van oogsten.
Het worteldoek van de bak beter gelegd en de aarde aangevuld en de bak staat, op twee afrikaantjes na, leeg klaar om volgende week in te zaaien met o.a. winterpostelein en herfstandijvie. Hopelijk kan ik net als vorig jaar tot in november er van eten. 
Geen 3 maanden dip, maar meer een ontwaking van de jachtpassie die zo bij een Breton spaniël hoort. Gelukzalige grijns als ik hem in donker uit de tuin moet vissen waar ie tussen de beplanting druk struint op zoek naar muisjes. Tijdens wandelen niet meer steeds volle kracht vooruit, maar steeds meer revieren en neus richting riet of bramenbosjes en teleurgesteld als hij deze laatste vanwege de doornen van mij niet in mag duiken als hij daar iets meent te ruiken. 
De epagneul Breton is echt nog een werkhond en het is mooi te zien dat Lieuwe steeds meer het gedrag toont wat bij zijn ras hoort. Hij hoeft voor mij uiteraard niet fanatiek wild te gaan jagen maar het betekent wel dat we moeten zoeken naar baasjes waar hij tot zijn recht komt.
Vorig weekend een bezoekje open dag van een nieuwe hondenschool in het dorp. Van opgewonden naar rustig naast me kijken.
Parcours balans oefeningen gedaan met uitleg en observaties begeleidster. Zeer interessant en voor Lieuwe zeker een goede oefening maar tegelijk bleek het te hoog nog qua belasting. 
Thuis moe slapen om alle indrukken te verwerken.
Een week geleden kwam er een nieuwe reactie. Verwachtte er eerst weinig van, maar na uitgebreide informatie gekregen te hebben bleek dat deze mensen Lieuwe een droomplek kunnen bieden. Een grote tuin waar het leuker struinen is dan bij mij. Direct vanuit huis landelijk wandelen in het mooie Groningse landschap. Veel iemand thuis en baasjes die hem verdeeld over de dag goed beweging kunnen geven en in de gaten zullen houden dat hij niet weer een ongezond overgewicht krijgt. Alles hij nodig heeft en meer dan dat!! Het is Lieuwe na alle pech in zijn leventje meer dan gegund! Huisbezoek vandaag was zeer positief en morgen is het spannend want dan komen ze kennis maken en nemen ze hun oppashondje die Lieuwe meermaals in de week zal zien mee. Hopelijk gaat de kennismaking met dit kleine dametje ook goed. Voor de mensen ben ik niet zo bang want Lieuwe is een allemans vriend. En voor kleine Marion hier heeft hij respect dus hopelijk met de kleine Beau ook. Nu slapen en morgen alle spulletjes voor Lieuwe pakken en hem nog maar even extra knuffelen. De vensterbank zal na morgen wel weer even leeg zijn 😁
Laatste chioggiabietjes geoogst. Zelfs de kleine had nog prachtige ringetjes. Rauw in salade komen de kleuren goed uit en veel mensen vinden ze rauw heerlijk in de salade. Ik heb geen mandoline om ze heel dun te snijden en persoonlijk vind ik ze gekookt veel lekkerder.
Helaas verdwijnt het kleurtje bij het koken maar qua smaak is het na koken een heerlijk zoet bietje die ik graag in de salade eet of gewoon warm bij stukje een roodbaarsfilet zoals ik vandaag at. Ik zie dat ze in augustus nog gezaaid kunnen dus ik ga nog een leeg vak zoeken.
Afgelopen week is het bloed van Marian afgenomen voor herhaling van de leishmaniose titertest. Marian was vorige keer 11,4 nu verder gezakt naar 7,4 dus dat is goed, al is het nog steeds in het borderline gebied en net niet negatief. Maar verder prima op zich. We hebben besloten om oude Brown en Marion niet meer te testen. Bij geen van de drie hadden we verder enige zorg over de leish, maar voor de nog wat jongere Marian is het wel goed om het te blijven monitoren. Ze kreeg een prachtig roze verbandje dat mooi bij haar tuig stond 😄
Het is 19 augustus, de verjaardag van Blue. Maar eigenlijk is het meer dan een verjaardag. Op 19 aug 25 kreeg Blue zijn chip en werd hij 3 jaar oud geschat en die dag werd meteen zijn geschatte geboortedag. Het is niet zomaar een dag geweest want voor Blue, Bimba, Susan en Queen betekende de chip en registratie dat zij definitief onder de hoede van de refugio Sierra Nevada geplaatst werden en daarmee definitief veilig gesteld waren. Nooit meer terug naar de hel waar ze vandaan kwamen! 19 augustus is dus veel meer dan een fictieve geboortedag voor deze 4 honden; het staat symbool voor de start van een nieuw leven! Een toekomst vol liefde en goede zorg.
Vandaag is het dus een jaar later en viert hij hier in opvang zijn verjaardag. 
Hij heeft een uur lang mee gewandeld door het Drents Friese Wold. Spannend maar hij genoot beslist ook van het snuffelen en natuurlijk ook van snoepjes onderweg.
Dan thuis nog meer snackies o.a. in een snuffelkleed. Verder heerlijke worst waar zijn vriendjes ook van kregen. Natuurlijk ook oormassages en verjaardagskusjes op zijn lieve snoet.
