Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam. In haar paspoort keurig bijgehouden door de dierenarts en daardoor te zien dat ze al binnen een jaar zwaar overgewicht had. En thans een bodyscore van 8/9. Dat is te merken. Ik hoef niet bang te zijn dat ze weg loopt. Meer dat ze achterblijft. Ze heeft echt moeite om Marion en Brown bij te benen bij de wandeling terwijl ze pas 7 jaar oud is. Wandelen doet ze echter graag. Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt. Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁
In de planning stond om vandaag het verfwerk binnen dat al 5 maanden stil ligt weer op te pakken en ik had mijn verfkleding al aan....... maar het werd een buitendagje.
Wasgoed buiten hangen dat in de wind en zon snel droogde om weer nat te regenen en na 2 lichte buitjes in alsnog de droger in ging. Toch viel het mee met de regen.In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage.
In de middag lekker bezig geweest in de moestuin; o.a. spinazie gezaaid.Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een tevreden dagje, om met mijn Tantie zaliger te spreken.
Nadat ze in februari vanwege ouderdomsklachten teruggetrokken zijn uit adoptie omdat hun levensverwachting nog maar kort zou kunnen zijn, stellen de dametjes het naar omstandigheden heel goed. Ze genieten nog volop van hun reservetijd bij de Ranajclub.
Brown bofte met het droge voorjaar en droge zomer: haar gewrichten hadden minder last en op de filmpjes kun je wel zien dat ze nog volop van wandelingen kan genieten!
Kleine Marion haar slechte hartje had het zwaar met grote hitte en haar eetlust is nog steeds heel wisselend. Door extra eetmomenten in te lassen en verschillende natvoer producten aan te bieden en deels uit de hand te voeren lukt het toch om haar redelijk op gewicht te houden. Haar bespiering is wel afgenomen, maar ook kleine Marion huppelt nog blij en dapper mee met de Ranjaclub.
De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍
Vanochtend kwam ik laat op gang. Had plannen genoeg, maar besloot die te laten en even ouderwets een rondje Diependal te lopen. Dat gebied is honden aan de lijn, dus geen loslopende honden maar sowieso maar voor 1 hond gekozen. Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn.
De droom van de klimrekken vol schattige kleine pompoentjes is niet uitgekomen. Na 1 pompoen hield elke plant het voor gezien. Evengoed drie schattige pompoentjes.Een babypompoen die wat aan de maat is.Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel.
In de ochtend nog even een afscheidswandeling. Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.
Inmiddels waren ook de mirabellen waren rijp. Ze hingen buiten bereik maar de boom moest toch gesnoeid. Dus afgelopen donderdag gewoon de takken afgezaagd en toen was het makkelijk plukken 😁
Geen foto's maar het was ook niet echt veel. Maar ze zijn zo lekker dat het zonde was ze om ze te laten hangen. Hopelijk gaat de boom in de toekomst weer goed vrucht geven maar dan op een lager niveau zodat het goed te plukken is.Wel een foto van de herfststijlloos die weer bloeit in de boomgaard.Afgelopen vrijdag wat mirabel pruimen geruild met mijn moeder voor haar handappels. Mijn moeder had van de andere pruimen al wat potten jam gemaakt en daarnaast pruimentaartjes gebakken. Ik kreeg een stukje. Dat kwam vandaag goed uit want Lieuwe vertrok en ik had geen troostchocolade. Maar een stukje pruimentaart helpt ook.😋
Het was een hele investering maar wat ben ik blij met deze nieuwe opzet van de moestuin. Dagelijks loop ik er genietend door en eet ik genietend van wat er op mijn bordje komt. Veel bloemen maar daar geen spijt van, want het aanblik van de tuin is prachtig en het lokt veel bestuivers. En opbrengst genoeg om er dagelijks van te eten en ook nog de vriezer te vullen voor de wintermaanden.De vlinders hebben de vele koolsoorten ontdekt. Dus dagelijks wrijf ik eitjes van blad. Ik moest nog een bak van vorig jaar aanpakken en heb de palmkool van vorig jaar die er in stond geplukt en daar een heerlijk stamppotje met chorizo mee gemaakt en de kool verplant naar een losse pot. Want deze heeft niet gebloeid en zal naar verwachting nog verder oogst kunnen geven. Ook de mini's met bonen die tijdelijk op die tafel geparkeerd stonden zijn verplaatst naar een pallet. Hopelijk kan ik de slakken er een beetje uit houden want ik kan thans daar de eerste boterbonen van oogsten. Het worteldoek van de bak beter gelegd en de aarde aangevuld en de bak staat, op twee afrikaantjes na, leeg klaar om volgende week in te zaaien met o.a. winterpostelein en herfstandijvie. Hopelijk kan ik net als vorig jaar tot in november er van eten.
Ondanks dat er ook bij mij ook het nodige aan zaad niet opkomt of zaailingen het niet redden of planten tegenvallende oogst geven, kan ik terug kijken op een mooi jaar en ben ik enthousiast over het nieuwe concept en ontzettend blij dat ik deze stap gezet heb.
Geen 3 maanden dip, maar meer een ontwaking van de jachtpassie die zo bij een Breton spaniël hoort. Gelukzalige grijns als ik hem in donker uit de tuin moet vissen waar ie tussen de beplanting druk struint op zoek naar muisjes. Tijdens wandelen niet meer steeds volle kracht vooruit, maar steeds meer revieren en neus richting riet of bramenbosjes en teleurgesteld als hij deze laatste vanwege de doornen van mij niet in mag duiken als hij daar iets meent te ruiken.
Thans regelmatig reacties van mensen die een spaniël zoeken maar dan een rustige variant of een kleine.
De epagneul Breton is echt nog een werkhond en het is mooi te zien dat Lieuwe steeds meer het gedrag toont wat bij zijn ras hoort. Hij hoeft voor mij uiteraard niet fanatiek wild te gaan jagen maar het betekent wel dat we moeten zoeken naar baasjes waar hij tot zijn recht komt. Vorig weekend een bezoekje open dag van een nieuwe hondenschool in het dorp. Van opgewonden naar rustig naast me kijken.
Parcours balans oefeningen gedaan met uitleg en observaties begeleidster. Zeer interessant en voor Lieuwe zeker een goede oefening maar tegelijk bleek het te hoog nog qua belasting. Thuis moe slapen om alle indrukken te verwerken.Een week geleden kwam er een nieuwe reactie. Verwachtte er eerst weinig van, maar na uitgebreide informatie gekregen te hebben bleek dat deze mensen Lieuwe een droomplek kunnen bieden. Een grote tuin waar het leuker struinen is dan bij mij. Direct vanuit huis landelijk wandelen in het mooie Groningse landschap. Veel iemand thuis en baasjes die hem verdeeld over de dag goed beweging kunnen geven en in de gaten zullen houden dat hij niet weer een ongezond overgewicht krijgt. Alles hij nodig heeft en meer dan dat!! Het is Lieuwe na alle pech in zijn leventje meer dan gegund! Huisbezoek vandaag was zeer positief en morgen is het spannend want dan komen ze kennis maken en nemen ze hun oppashondje die Lieuwe meermaals in de week zal zien mee. Hopelijk gaat de kennismaking met dit kleine dametje ook goed. Voor de mensen ben ik niet zo bang want Lieuwe is een allemans vriend. En voor kleine Marion hier heeft hij respect dus hopelijk met de kleine Beau ook. Nu slapen en morgen alle spulletjes voor Lieuwe pakken en hem nog maar even extra knuffelen. De vensterbank zal na morgen wel weer even leeg zijn 😁
Laatste chioggiabietjes geoogst. Zelfs de kleine had nog prachtige ringetjes. Rauw in salade komen de kleuren goed uit en veel mensen vinden ze rauw heerlijk in de salade. Ik heb geen mandoline om ze heel dun te snijden en persoonlijk vind ik ze gekookt veel lekkerder. Helaas verdwijnt het kleurtje bij het koken maar qua smaak is het na koken een heerlijk zoet bietje die ik graag in de salade eet of gewoon warm bij stukje een roodbaarsfilet zoals ik vandaag at. Ik zie dat ze in augustus nog gezaaid kunnen dus ik ga nog een leeg vak zoeken.
Afgelopen week is het bloed van Marian afgenomen voor herhaling van de leishmaniose titertest. Marian was vorige keer 11,4 nu verder gezakt naar 7,4 dus dat is goed, al is het nog steeds in het borderline gebied en net niet negatief. Maar verder prima op zich. We hebben besloten om oude Brown en Marion niet meer te testen. Bij geen van de drie hadden we verder enige zorg over de leish, maar voor de nog wat jongere Marian is het wel goed om het te blijven monitoren. Ze kreeg een prachtig roze verbandje dat mooi bij haar tuig stond 😄
Het is 19 augustus, de verjaardag van Blue. Maar eigenlijk is het meer dan een verjaardag. Op 19 aug 25 kreeg Blue zijn chip en werd hij 3 jaar oud geschat en die dag werd meteen zijn geschatte geboortedag. Het is niet zomaar een dag geweest want voor Blue, Bimba, Susan en Queen betekende de chip en registratie dat zij definitief onder de hoede van de refugio Sierra Nevada geplaatst werden en daarmee definitief veilig gesteld waren. Nooit meer terug naar de hel waar ze vandaan kwamen! 19 augustus is dus veel meer dan een fictieve geboortedag voor deze 4 honden; het staat symbool voor de start van een nieuw leven! Een toekomst vol liefde en goede zorg.Vandaag is het dus een jaar later en viert hij hier in opvang zijn verjaardag.
Bimba heeft het geluk haar verjaardag bij haar baasje te vieren. Susan en Queen zitten helaas nog in het asiel, maar zijn daar wel veilig. Ondanks onze belofte ze voor de zomer allemaal weg te halen zaten Susan en Queen dus wel de warme hete zomer daar. Het is nog niet gelukt om ze te laten reizen. Ondanks alle internationale protesten en petities vooraf zijn de regels in Brussel per 1 juli gewijzigd en op een diervriendelijke manier nog honden en katten te laten reizen door de EU is bijna onmogelijk geworden, laat staan betaalbaar. Veel pettransporteurs zijn noodgedwongen gestopt. Onze Belgische transporteur was al eerder gestopt omdat het herstel na een hernia operatie in april niet zo voorspoedig verloopt en hij nog altijd in de lappenmand zit en geen lange afstanden kan rijden. Maar ook hij zit dat hij met zijn notabene nog vrij nieuwe bus niet meer aan die nieuwe regels kan voldoen. Na zijn herstel zal hij kijken wat er nog mogelijk is. Van het asiel gingen vroeger ook af en toe honden naar Duitsland maar daar is uiteraard hetzelfde probleem. We blijven kijken naar mogelijkheden, maar vandaag lag de aandacht bij de jarige Blue.Hij heeft een uur lang mee gewandeld door het Drents Friese Wold. Spannend maar hij genoot beslist ook van het snuffelen en natuurlijk ook van snoepjes onderweg. Dan thuis nog meer snackies o.a. in een snuffelkleed. Verder heerlijke worst waar zijn vriendjes ook van kregen. Natuurlijk ook oormassages en verjaardagskusjes op zijn lieve snoet.
Ranjaclub blij want oma vrouwtje kwam op bezoek. Knuffels met Brown en Marian, ballen gooien met Trufa en flos sjorren met Lieuwe.En dan wordt je op je 90e nog aan het werk gezet. Door de regen na de hitte/droogte waren de volle pruimen takken deels half geknakt. Alles geoogst en kan nu rustig in de kist narijpen. Ook de goudrenet al veilig gesteld.Blij met de hulp vandaag. De andere appels en pruimen hangen nog dus over een paar weken kunnen we weer.💪
Ik sproei het gras niet en het is mooi te zien hoe snel, na even goed regen, het alweer fris groen wordt. Ik kreeg gister nog de opmerking van iemand die verbaasd was dat de catalpa geen geel blad had. En de vraag of de bladeren waren gaan hangen. Maar de catalpa heeft na 22 jaar zeer diepe wortels en kon de droogte en hitte kennelijk goed aan. En het is prachtig te zien hoe de peulen er thans bijhangen.
Vanochtend regende het eventjes goed door. De tuin juicht. De natuur zal vast ook juichen al ben ik niet naar het bos geweest waar het hard nodig was dat er regen kwam. Brown houdt niet van regen maar met wandelen was het weer droog en oh wat smaakten die sappige grassprieten daar nu lekker.
Het is prachtig te zien hoe Blue weer stappen vooruit zet.Met wandelen, waarbij hij nu ook aan de straat durft te poepen en al zelf probeert in de auto te springen als we met de roedel landelijk gaan wandelen en steeds meer gaat genieten en snuffelen. En met bezoekers die inmiddels ook zijn aanhankelijke en speelse kant kunnen zien.Afgelopen zaterdag hadden we bezoek van Marian, de oud adoptante van de onlangs overleden Ana. Ze kwam even knuffelen bij de Ranjaclub. Haar naamgenote vond dat helemaal geweldig. Want knuffelen daar houdt hondje Marian ook van. Tot blijdschap van Blue had de bezoekster lekkere snoepjes mee die werden uitgedeeld.Maar ook later als die snoepjes niet meer in het spel zijn dan loopt Blue gezellig erbij en wil er zo graag bij horen dat hij ook vraagt om aandacht en kriebels achter zijn oren. En dan even tussendoor ontladen door gek te doen en te rennen met een speeltje. Als ik de video bekijk dan realiseer ik me hoe hij gegroeid is afgelopen maanden.Vanavond mee in de auto en als hond alleen gewandeld. Ook dat gaat heel goed. Ventje wat ben ik trots op jou!
Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 
Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).
Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. 
Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam. 
Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt. Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁
In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage. 
Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. 
Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een 
De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 
Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍
Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.
Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn. 
Een babypompoen die wat aan de maat is.
Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.
En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel. 
In de ochtend nog even een afscheidswandeling. 
Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.
Wel een foto van de herfststijlloos die weer bloeit in de boomgaard.
Afgelopen vrijdag wat mirabel pruimen geruild met mijn moeder voor haar handappels. Mijn moeder had van de andere pruimen al wat potten jam gemaakt en daarnaast pruimentaartjes gebakken. Ik kreeg een stukje. Dat kwam vandaag goed uit want Lieuwe vertrok en ik had geen troostchocolade. Maar een stukje pruimentaart helpt ook.😋 
Het was een hele investering maar wat ben ik blij met deze nieuwe opzet van de moestuin. Dagelijks loop ik er genietend door en eet ik genietend van wat er op mijn bordje komt. Veel bloemen maar daar geen spijt van, want het aanblik van de tuin is prachtig en het lokt veel bestuivers. En opbrengst genoeg om er dagelijks van te eten en ook nog de vriezer te vullen voor de wintermaanden.
De vlinders hebben de vele koolsoorten ontdekt. Dus dagelijks wrijf ik eitjes van blad.
Ik moest nog een bak van vorig jaar aanpakken en heb de palmkool van vorig jaar die er in stond geplukt en daar een heerlijk stamppotje met chorizo mee gemaakt en de kool verplant naar een losse pot. Want deze heeft niet gebloeid en zal naar verwachting nog verder oogst kunnen geven. 
Ook de mini's met bonen die tijdelijk op die tafel geparkeerd stonden zijn verplaatst naar een pallet. Hopelijk kan ik de slakken er een beetje uit houden want ik kan thans daar de eerste boterbonen van oogsten.
Het worteldoek van de bak beter gelegd en de aarde aangevuld en de bak staat, op twee afrikaantjes na, leeg klaar om volgende week in te zaaien met o.a. winterpostelein en herfstandijvie. Hopelijk kan ik net als vorig jaar tot in november er van eten. 
Geen 3 maanden dip, maar meer een ontwaking van de jachtpassie die zo bij een Breton spaniël hoort. Gelukzalige grijns als ik hem in donker uit de tuin moet vissen waar ie tussen de beplanting druk struint op zoek naar muisjes. Tijdens wandelen niet meer steeds volle kracht vooruit, maar steeds meer revieren en neus richting riet of bramenbosjes en teleurgesteld als hij deze laatste vanwege de doornen van mij niet in mag duiken als hij daar iets meent te ruiken. 
De epagneul Breton is echt nog een werkhond en het is mooi te zien dat Lieuwe steeds meer het gedrag toont wat bij zijn ras hoort. Hij hoeft voor mij uiteraard niet fanatiek wild te gaan jagen maar het betekent wel dat we moeten zoeken naar baasjes waar hij tot zijn recht komt.
Vorig weekend een bezoekje open dag van een nieuwe hondenschool in het dorp. Van opgewonden naar rustig naast me kijken.
Parcours balans oefeningen gedaan met uitleg en observaties begeleidster. Zeer interessant en voor Lieuwe zeker een goede oefening maar tegelijk bleek het te hoog nog qua belasting. 
Thuis moe slapen om alle indrukken te verwerken.
Een week geleden kwam er een nieuwe reactie. Verwachtte er eerst weinig van, maar na uitgebreide informatie gekregen te hebben bleek dat deze mensen Lieuwe een droomplek kunnen bieden. Een grote tuin waar het leuker struinen is dan bij mij. Direct vanuit huis landelijk wandelen in het mooie Groningse landschap. Veel iemand thuis en baasjes die hem verdeeld over de dag goed beweging kunnen geven en in de gaten zullen houden dat hij niet weer een ongezond overgewicht krijgt. Alles hij nodig heeft en meer dan dat!! Het is Lieuwe na alle pech in zijn leventje meer dan gegund! Huisbezoek vandaag was zeer positief en morgen is het spannend want dan komen ze kennis maken en nemen ze hun oppashondje die Lieuwe meermaals in de week zal zien mee. Hopelijk gaat de kennismaking met dit kleine dametje ook goed. Voor de mensen ben ik niet zo bang want Lieuwe is een allemans vriend. En voor kleine Marion hier heeft hij respect dus hopelijk met de kleine Beau ook. Nu slapen en morgen alle spulletjes voor Lieuwe pakken en hem nog maar even extra knuffelen. De vensterbank zal na morgen wel weer even leeg zijn 😁
Laatste chioggiabietjes geoogst. Zelfs de kleine had nog prachtige ringetjes. Rauw in salade komen de kleuren goed uit en veel mensen vinden ze rauw heerlijk in de salade. Ik heb geen mandoline om ze heel dun te snijden en persoonlijk vind ik ze gekookt veel lekkerder.
Helaas verdwijnt het kleurtje bij het koken maar qua smaak is het na koken een heerlijk zoet bietje die ik graag in de salade eet of gewoon warm bij stukje een roodbaarsfilet zoals ik vandaag at. Ik zie dat ze in augustus nog gezaaid kunnen dus ik ga nog een leeg vak zoeken.
Afgelopen week is het bloed van Marian afgenomen voor herhaling van de leishmaniose titertest. Marian was vorige keer 11,4 nu verder gezakt naar 7,4 dus dat is goed, al is het nog steeds in het borderline gebied en net niet negatief. Maar verder prima op zich. We hebben besloten om oude Brown en Marion niet meer te testen. Bij geen van de drie hadden we verder enige zorg over de leish, maar voor de nog wat jongere Marian is het wel goed om het te blijven monitoren. Ze kreeg een prachtig roze verbandje dat mooi bij haar tuig stond 😄
Het is 19 augustus, de verjaardag van Blue. Maar eigenlijk is het meer dan een verjaardag. Op 19 aug 25 kreeg Blue zijn chip en werd hij 3 jaar oud geschat en die dag werd meteen zijn geschatte geboortedag. Het is niet zomaar een dag geweest want voor Blue, Bimba, Susan en Queen betekende de chip en registratie dat zij definitief onder de hoede van de refugio Sierra Nevada geplaatst werden en daarmee definitief veilig gesteld waren. Nooit meer terug naar de hel waar ze vandaan kwamen! 19 augustus is dus veel meer dan een fictieve geboortedag voor deze 4 honden; het staat symbool voor de start van een nieuw leven! Een toekomst vol liefde en goede zorg.
Vandaag is het dus een jaar later en viert hij hier in opvang zijn verjaardag. 
Hij heeft een uur lang mee gewandeld door het Drents Friese Wold. Spannend maar hij genoot beslist ook van het snuffelen en natuurlijk ook van snoepjes onderweg.
Dan thuis nog meer snackies o.a. in een snuffelkleed. Verder heerlijke worst waar zijn vriendjes ook van kregen. Natuurlijk ook oormassages en verjaardagskusjes op zijn lieve snoet.
Ranjaclub blij want oma vrouwtje kwam op bezoek. Knuffels met Brown en Marian, ballen gooien met Trufa en flos sjorren met Lieuwe.
En dan wordt je op je 90e nog aan het werk gezet. 
Door de regen na de hitte/droogte waren de volle pruimen takken deels half geknakt. Alles geoogst en kan nu rustig in de kist narijpen. Ook de goudrenet al veilig gesteld.
Blij met de hulp vandaag. De andere appels en pruimen hangen nog dus over een paar weken kunnen we weer.💪
Ik sproei het gras niet en het is mooi te zien hoe snel, na even goed regen, het alweer fris groen wordt. Ik kreeg gister nog de opmerking van iemand die verbaasd was dat de catalpa geen geel blad had. En de vraag of de bladeren waren gaan hangen. Maar de catalpa heeft na 22 jaar zeer diepe wortels en kon de droogte en hitte kennelijk goed aan. 
En het is prachtig te zien hoe de peulen er thans bijhangen.
Vanochtend regende het eventjes goed door. De tuin juicht. 
De natuur zal vast ook juichen al ben ik niet naar het bos geweest waar het hard nodig was dat er regen kwam.
Brown houdt niet van regen maar met wandelen was het weer droog en oh wat smaakten die sappige grassprieten daar nu lekker.
Het is prachtig te zien hoe Blue weer stappen vooruit zet.
Met wandelen, waarbij hij nu ook aan de straat durft te poepen en al zelf probeert in de auto te springen als we met de roedel landelijk gaan wandelen en steeds meer gaat genieten en snuffelen. En met bezoekers die inmiddels ook zijn aanhankelijke en speelse kant kunnen zien.Afgelopen zaterdag hadden we bezoek van Marian, de oud adoptante van de onlangs overleden Ana. Ze kwam even knuffelen bij de Ranjaclub. Haar naamgenote vond dat helemaal geweldig. Want knuffelen daar houdt hondje Marian ook van. Tot blijdschap van Blue had de bezoekster lekkere snoepjes mee die werden uitgedeeld.
Maar ook later als die snoepjes niet meer in het spel zijn dan loopt Blue gezellig erbij en wil er zo graag bij horen dat hij ook vraagt om aandacht en kriebels achter zijn oren. En dan even tussendoor ontladen door gek te doen en te rennen met een speeltje. Als ik de video bekijk dan realiseer ik me hoe hij gegroeid is afgelopen maanden.
Vanavond mee in de auto en als hond alleen gewandeld. Ook dat gaat heel goed.
Ventje wat ben ik trots op jou!
