Dama wil graag spelen met Lieuwe, maar neemt iets te veel kleinere honden als Lolo en daarna Lieuwe in haar bek. Dat resulteerde in een Lieuwe die een onder gekwijlde nek en borst had met haren grijs en hard en oren in de klit. Klitten had ik zaterdag al weggeknipt en nu Dama gehaald was besloten dat even een wasbeurt met buiten snel drogen met dit warme weer zijn vacht zou doen opknappen. Lieuwe was super braaf en ik kon hem meermaals goed in de shampoo zetten en uitspoelen. Hier op foto nog nat, maar inmiddels droog, uitgekamd, glanzend en zacht! Vanmiddag een nieuw tuig gepast want hoera hij kon een maatje kleiner. Meteen een kort stukje gelopen om hem tijdens de TT uitstroom te observeren. Het was dit weekend Dutch TT, een jaarlijks evenement op het circuit in de buurt en op zondagmiddag als de vele bezoekende motorrijders huiswaarts gaan komt een groot deel hier door de straat voorbij. Hun uittocht is een jaarlijks buurtfeestje. Buurtbewoners zitten dan vaak met stoeltjes en barbeque aan de weg en de motorrijders groeten regelmatig ook door even te gassen. Samen met Lieuwe dus even mensjes kijken😊 Hij was de stad gewend en trok me blij mee naar de weg. We konden nauwelijks lopen want volop mensen in de kant en op de straat drie rijen dik motoren stapvoets rijdend en af en toe gassen. Maar Lieuwe was niet bang voor het lawaai en vond het doodnormaal om rakelings door motoren gepasseerd te worden. Wat een toppertje.
Vanochtend is ze gehaald. Ze had er zin in en was blij de mensen en haar nieuwe hondenmaatje terug te zien. Ze ging enthousiast mee.
Ik zal haar missen maar ontzettend blij met deze plaatsing en sowieso dankbaar dat ik eindelijk weer een hond mag uitzwaaien. Want de plekjes zijn zo nodig voor andere zieltjes die nu wachten.
Besloten om door te pakken en alle uien en knoflook te oogsten. Niet denken van misschien met 4 maal daags gieten dat ze nog verder zullen groeien. De rode uien die bloeiden moesten er toch uit en ook enkele gele waren gaan bloeien. Knoflook dan maar kleiner maar met 50 bollen kan ik voorlopig wel vooruit😂. 
Nog wat laatste mooi uienloof ingevroren en de bloemen in een vaas gezet; wie weet komen ze uit.
Volgens ai en google kun je naar het schijnt geoogste uien en knoflook beter niet in de brandende zon drogen maar op een schaduwplek met goede ventilatie. Hopelijk is deze constructie onder een parasolletje goed genoeg om ze komende dagen goed te drogen, waarna ze daarna op een droge plek in de koelere garage gaan. De honden lijken er gelukkig niet aan te willen zitten.
Luxe zorgen. Meer oogst dan ik thans op kan. Is dat erg? Nee natuurlijk niet, want ik heb een vriezer. Dan kan ik na het moestuinseizoen of in rustigere maanden er ook heerlijk van eten. In de vriezer afgelopen weekend ook 6,5 yoghurtemmertje geplukte zwarte bes kunnen onderbrengen waar mijn moeder straks in de rustigere wintermaanden sap van maakt voor in de yoghurt. 
En van deze potjes komkommer met chioggiabiet op zuur wordt ik al vrolijk als ik er alleen maar naar kijk.
Kans dat de leuke ringetjes in de pot verdwijnen, net als met koken, maar ach dan kijk ik wel terug naar deze foto, want wat een plaatje is deze biet!
Nu keuze stress, eet ik deze andijvie nu of gaat deze de vriezer in. Beslissing nog maar dagje uitgesteld.
De uien en knoflook zien er thans minder florisant uit, maar dat hoort erbij als de oogsttijd nadert. Ik heb al heel wat rode ui geoogst omdat die in bloei schiet. Gister een zwarte mini met rode ui helemaal geleegd. Deel uien gebruikt in het eten en deel uien ingevroren met het uienloof. Dit jaar geen bosui en prei maar achteraf mis ik het niet omdat het uienloof prima voldoet. 
Ik kon het niet nalaten wat knoflook te oogsten ook al was deze met 3-4cm niet heel groot. Evengoed smaakt het prima in de komkommersalade en in de wok dus de eerste knol is al bijna op. Ik heb wat rode ui en knoflook in het klimrek uitgehangen om te drogen. Ook een sjalot in pot geoogst en uitgehangen om te drogen. 
Vandaag nog druk met andere zaken zoals een bezoekje met Dama aan de dierenarts om opnieuw bloed af te laten nemen voor onderzoek zodat we haar behandelplan definitief kunnen maken. Morgenochtend hoop ik veel te oogsten en te verwerken. 
Druk maar dankbaar als ik bv zie dat ik alweer peultjes kan oogsten. 
En op ontdekkingstocht door de moestuin ontdekken dat de pompoen een bloem maar ook al een beginnetje pompoentje lijkt te hebben. Hoe leuk is dat als je voor het eerst een pompoen kweekt!
Vandaag voorzichtig wel wat achter de kas bij het hek gewied zodat ik daar wat zonnebloemen kon uitplanten.
De wortels en pastinaak daar zijn overwoekerd maar laat ik maar zo om het merelnest niet teveel te verstoren. 
De honden hebben niet alleen de merel door, maar inmiddels ook de duif in de catalpa. Houd mijn hart vast voor de jonkies. Hopelijk is Bimba geplaatst voor ze uitvliegen 😬
De ondergaande zon schijnt door het Groot Kaasjeskruid onder de Catalpa.
Van de andere kant trouwens ook mooi.
Honden waren braaf geweest zei mijn moeder. Ik heb weer een net kapsel. Oppas betaald met verse groentes uit de moestuin. 
Het plan is morgen de zwarte bessen te plukken.
Tijdens mijn avondronde geniet ik van de lathyrus. Elk jaar in juni een waterval aan bloemen. Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die het niet netjes vinden staan zo een jungle.
Maar het staat niet in de weg en ik vind het prachtig! Wel mis ik het gezoem in en om de bloemen. Misschien komt het nog op gang. Hopelijk komt ook de kolibrievlinder ook dit jaar weer langs, want die zag ik dan altijd van de lathyrusnectar snoepen.
Het is warm en Dama doet het rustig aan. Het vrouwtje niet. Die heeft de clematissen in een badje water gezet en uitgeplant. Verder achter de kas de aalbessen geplukt. 
Dacht aan kleine teil genoeg te hebben maar moest andere teil erbij pakken. Er hangt nog meer wat nog moet kleuren maar dat is voor de merel die vastbesloten lijkt om in de druif te nestelen. Bimba loopt al likkebaardend langs het hek want lust wel een jonge merel😒.
Er liggen nog geen eieren in maar ma en pa zitten regelmatig in het nestje. Of het met oog op de honden ernaast nu de meest veilige plek is om je kroost uit te broeden? Op de tafel staat ook een klein vergietje met verse bosaardbeien. Die eet ik thans in de yoghurt. In de boomgaard zie ik de bloemknoppen van de Japanse wijnbes en dat lust ik straks weer vers in de yoghurt. 
De aalbessen zijn gewassen en ingevroren. Nu nog tijd vinden om de zwarte bessen in de boomgaard te plukken. Dat zijn drie struiken die ook vol hangen. Dan hebben mijn moeder en ik ook de rest van het jaar heerlijke sap voor in de yoghurt.
Voor het avond eten broccoli geoogst en nieuwsgierig ook de eerste twee wortels. Zien er goed uit. In de MM bakken lukt het me duidelijk beter. Ik had een heerlijk maaltje. Verder nog weer peulen geplukt en ingevroren. Ik kan zo genieten van een rondje moestuin.
Morgen komt mijn moeder weer oppassen opdat ik naar de kapper kan. Dan haal ik meteen boodschappen.
Gister nog altijd geen bericht over de bloedtesten en even voor sluitingstijd zelf maar gaan bellen naar de dierenartspraktijk. Het bleek binnen. Maar wat een teleurstelling, want voor Dama bleken we weinig opgeschoten. De uitslagen lieten te weinig verbetering zien. Schuldgevoel want tja toch teveel stress hier bij mij doordat ik ook soms weg was met bv andere honden. Die het ook zo nodig hadden. Met dank aan dierenarts Esther Pieters in Spanje die er voor mij in de avond al naar wilde kijken en meedenken. Nu kijken voor de vervolgbehandeling.
Ik begon de avond dus best verdrietig. Schuldgevoel naar Dama, naar de andere honden en frustratie dat ondanks alle inzet ik Dama dus niet voldoende heb kunnen helpen. Er was nog geen bericht geweest van de meneer die interesse had en tja dit is dan zeker niet het nieuws wat je blij doormailt. Uiteraard wel direct gedaan want hij had er recht op dit te weten en mee te wegen. Maar hij belde Dirkje op en gaf aan evengoed voor Dama te willen gaan. Wat is dat ontzettend fijn! Dus ik ben Dama thans op reservatie aan het zetten.
Dan kreeg ik vandaag ook mail met de foto's van de fotoshoot. Die leken juist voor Dama vooraf zo belangrijk en wie had kunnen denken dat ze voor Dama niet meer nodig zouden zijn. Maar wat zijn ze leuk geworden.
Dama kan dus blij zijn want mogelijk heeft ze eerdaags een gouden plekje met hondenmaatje waar ze helemaal tot haar recht zal komen.
Vandaag kwam mijn moeder oppassen. Ik kon eindelijk er op uit naar het tuincentrum voor nieuwe bloemetjes in de bakjes op de oprit die al tijden leeg daar hingen.
En ik heb eindelijk de van het voorjaar geplande clematissen gekocht voor langs hek veldje. Hopelijk slaan ze aan. Verder ben ik naar een winkel geweest om een goede regenjas te vinden, want die ik heb is een vod en ik moet met wandelen gewoon goede kwaliteit hebben en niet binnen 5 minuten door zijn. De juiste maat bleek te moeten worden besteld maar als het goed is komt het volgende week binnen. Komende dagen wordt het warm en zal ik de jas niet nodig hebben.
Vandaag kon ik de eerste komkommers oogsten en voor het eerst chioggiabiet. Geen foto gemaakt van de grappige binnenkant met ringen. Ik ben niet gewend om rauwe biet te eten, maar daar zou deze heel geschikt voor zijn dus uitgeprobeerd. Het bleek toch wel een lekkere en kleurige toevoeging in de salade.
12 jaar was hij deel van zijn adoptie gezin. Verder was ie inmiddels ook gepromoveerd tot bedrijfsleider in de praktijk en geliefd bij de clienten.
Helaas vorige week verdrietig bericht dat hij ingeslapen zou worden want hij was ernstig ziek. De inmiddels volwassen kinderen zijn afscheid komen nemen en hij heeft, omringd door wie hem lief hadden en die hij zo lief had, mogen gaan. Rust zacht lieve Diever!
Zus Pip is natuurlijk ook jarig vandaag. Zij geniet met haar actieve baasjes van haar vakantie. Nog meer vakantiegangers zoals Lyske. 
Die mocht mee naar Texel.
En aan de gelukzalige grijns van Roosje en Sofia te zien hebben de meiden het ook niet slecht (en is het baasje ook nog steeds blij met ze😀)
Boaike heeft het super naar zijn zin bij Michiel en Dirkje. Krijgt veel beweging en omdat hij los kan is het samen met Kitty knallen door bos en veld. Dat laatste geeft hem een boost en zo is dit bescheiden hondje al aardig opgebloeid. Vorige week zag ik hem terug. Even knuffelen en blij door de tuin. Het is prachtig te zien hoe zijn zelfvertrouwen gegroeid is. Toch blijft hij bij tijden ook zijn rugzakje hebben want broer en zus zijn niet altijd even hartelijk bejegend geweest in hun Spaanse verleden.
Boaike zijn buikje blijft op en neer gaan en lijkt stress gerelateerd. Maar hij zit op de best mogelijk plek om op termijn ook dit in balangs te gaan krijgen. Vandaag is Boaike jarig. Natuurlijk een lange wandeling en verder verrijkingspelletjes. Boaike is helemaal thuis bij zijn hondenmaatje Kitty en bij Michiel en Dirkje. Daar gaan we geen verandering in brengen. Hij mag definitief blijven met natuurlijk mij hier als achtervang.
Zo kan ik hem blijven volgen op zijn tocht in de grote wereld. Heel veel geluk Boaike!
Helaas einde week nog geen uitslag binnen van Dama haar bloedtest. Wel kreeg ze vanmiddag een nieuw bezoekje van de meneer die in eerste instantie interesse had in Bimba en toen dat geen match bleek met zijn hond ook Dama kort ontmoet heeft. Het moest even bezinken want het zijn toch twee heel andere honden qua karakter ook al zijn het beide husky achtigen. Omdat Dama slecht alleen kan zijn is meneer afhankelijk van ondersteuning van zijn moeder en die stond er niet negatief tegenover en heeft vandaag ook kennis gemaakt. Dama maakte een positieve indruk en met de reu gaat het goed samen. Ze gaan er nog even goed over nadenken. Hopelijk krijg ik snel de uitslagen van de bloedtest en kan ik op dat vlak ook duidelijkheid geven hoe de leishmaniose er nu voor staat. Best spannend allemaal, want het zou een gouden plekje voor Dama kunnen zijn. Dus ondanks dat Dama nauwelijks interesse is, loopt er nu via een omweg toch een super leuke geschikte reactie. Ik duim als een gek en hoop dat jullie met mij mee duimen.
Vijf jaar later is de koek op maar wat heeft dit oudje nog lang mogen genieten van haar oude dag! En hoeveel liefde heeft ze al die jaren wel niet terug gegeven! Die inspecteur zou eens moeten weten. Ze was het meer dan waard om gered te worden en heeft er zoveel nog uit gehaald en genoten. Dankzij een adoptante die niet ging voor het mooie plaatje maar voor het gouden hartje! 
Bimba had vandaag bezoek van een leuke Huskyreu. Eerst vond ze hem wel leuk en wilde ze wel spelen, maar al heel snel werd deze grotere reu haar teveel en wilde ze weg het huis in. Noch de reu noch Bimba zouden hier op termijn blij worden. We gaan verder zoeken naar een wat kleinere reu als maatje voor Bimba. 
Dama was gister ook mee naar de dierenarts en haar bloed is afgenomen voor herhaling leish test. Qua conditie was ze nog duidelijk geen match voor de reu vandaag dus het is wel spannend hoe haar bloed er uit komt. Overigens neemt meneer Dama wel in overweging maar dan is hij wel extra afhankelijk van zijn moeder die achtervang moet kunnen zijn omdat Dama niet goed alleen kan zijn. En er zijn nog wat aandachtspunten die moeten bezinken en overwogen worden. Het was in ieder geval fijn te zien dat Dama bij een speelse huskyreu wel op haar plek zou kunnen zijn. En voor meneer zelfs al zou Dama het niet worden nu duidelijkheid wat hij het beste kan zoeken als match voor zijn hond die een speelmaatje mist. 
Lieuwe komt van oorsprong uit Spanje waar hij mankend op straat liep. Zijn voorgeschiedenis is dus onbekend maar het meest waarschijnlijke scenario is dat hij als schattige pup een kerstgeschenkje is geweest voor de kinderen en toen het zomervakantie werd en het gezin was uitgespeeld met de hond en weg wilde op vakantie, het probleem van wat "doen we met de hond" is opgelost door hem op de autoweg uit de auto te gooien. Niemand weet het en Lieuwe kan zijn echte verhaal niet vertellen. Maar deze puber werd van de weg gehaald met een breuk in het enkelgewricht. Niet operabel. Toen hij na driekwart jaar asiel naar Belgie vertrok kon hij er wel prima op lopen, maar adoptanten zagen wel soms hem wat manken. Heeft een kleine verdikking nog waar de breuk heeft gezeten. Logisch geen hond voor behendigheid of naast de fiets en overbelasting vermijden. Overgewicht en te weinig beweging is echter juist niet goed. Van de ooit gezonde 14 kilo is hij naar een ongezonde 21 kilo gegaan. Hij staat op dieet en we zoeken baasjes die hem zeker ook lekker beweging gaan geven. Lieuwe vindt het heerlijk als hij mee mag wandelen.
Loopt kwispelend rond met een flos in zijn bek. Is aanhankelijk, lief en makkelijk. Wel wil hij begrijpelijk niet alleen zijn. Vermoedelijk hoefde hij dat al nooit maar als je zo plots van je baasjes wordt gescheiden en uit je vertrouwde omgeving bent weggerukt dan is het logisch dat je je nieuwe mens niet uit het oog wilt verliezen. Toch merk ik dat de aanwezigheid van andere honden hem goed doet en heb ik de hoop dat hij kan leren samen met een andere hond wel even alleen thuis te blijven zonder stress. Lieuwe is een breton spaniel of mix daarvan en dat zijn actievere honden die niet graag stil zitten. Lieuwe ook niet. Bij een nieuwe start hoorde een nieuwe naam en dat is Lieuwe geworden. Een prachtige krachtige Friese naam passend bij een hond die veel lijkt op een Friese stabijhoun. Misschien dat mensen die een herplaats Friese Stabij zoeken, deze lieve leuke look-a-like zien zitten?
Vandaag is hij nog even door de dierenarts gezien en we gaan hem ter adoptie zetten in de hoop dat deze 4 jaar oude hond een passend huisje mag vinden.
