Plannen voor tuin- en kaswerkzaamheden staan even on hold door het winterweer.
Ik wil nog de ramen lappen van de kas en verder wat grond weghalen waar tomaten en pepers hebben gestaan en daar gaten onder de boom mee vullen waar Dama lekker bezig is. Maar door de sneeuw kruien met aarde wordt het nu even niet. Wel druk met sneeuw schuiven en straatje vegen en de tuinvogeltjes voeren.
Aan wandelen kom ik niet toe en wil met gladheid ook niet weg, maar had nog veel te doen aan teksten en foto's uitzoeken van december en januari. Echter Michiel en Dirkje hebben een interview gehad met de Bolswarder krant en de vraag kwam voor foto's van de honden die wat groter bestand hadden. Helaas bleken de doorgestuurde foto's toch niet bruikbaar dus vandaag hele ochtend bezig geweest met nieuwe foto's maken met camera die nog weer groter zijn qua bestand. Foto's maken in de winter met sneeuw is niet zo makkelijk want zeker donkere kopjes daar vallen de ogen van weg en met flits wordt het niet mooi. 350 foto's maar meeste was niks. Met moeite toch van elke hond wat een foto of meer kunnen doormailen. Hopelijk kunnen ze er wat mee want het zou leuk zijn als het voor de stichting naast donateurs misschien ook wel adoptanten oplevert of gewoon dat het rimpeleffect net als met de open dag lange tijd zal aanhouden wat gunstig is voor de honden.
Het is in februari meest helemaal stil met adopties maar je hoopt toch dat er wat doorstroming komt. Ik hoop snel alsnog weer verder te gaan met foto's verwerken en teksten maken en advertenties zetten. Door reacties tussendoor heb ik de foto albums van sommige honden ook een beetje half half verwerkt en ben ik daardoor het overzicht kwijt. Dat betekent toch even dingen dubbel checken en overnieuw alles doorlopen. Het is niet anders. Straks is het weer op orde en kan ik het afvinken. In ieder geval vandaag weer een nieuwe voorraad foto's om verder uit te zoeken 😄Maar het was voor een goede zaak.
Voor en na...
Alsof ik het nog niet druk genoeg heb, ben ik twee weken geleden gestart met het oppimpen van het toillet. Een oefenproject om te kijken wat ik zelf kan en of fleur en kleur me bevalt. De wens om de muren te doen ligt er al zo lang, maar er is toch een drempel. Wat zou mooi staan en waar word ik blij van en wat kost het en tja wie gaat het uitvoeren? De stap genomen en zelf klein begonnen in een ruimte die gewoon niet saaier en fletser kon. De structuurverf gladgestreken met alabastine muurglad en voor een habbekrats vrolijk kleurig plakbehang erop geplakt. Kwalitatief en qua uitvoering is er natuurlijk het nodige op aan te merken. 
De wc heeft dus een metamorfose ondergaan. Is het jouw smaak? Vast niet. Is het netjes gedaan? Nee zeker niet. Had het beter gekund? Zeker wel. Heb ik de juiste materialen gebruikt? Nou nee. Maar als het gaat om de vraag word ik vrolijk als ik de deur open, dan is het antwoord een dikke vette JAAAA!
De proef om de drempel van kleur gebruik over te stappen is geslaagd en het inspireert om later dan het alsnog met betere verf en behang aan te pakken. Er sudderen al de nodige ideeën voor meer kleur en mooi behang in de gang. Voorlopig blijft het nog bij plannen en dagdromen vermoedelijk, want deze maand hoop ik met de tuin en kas aan de gang te gaan en daar ben ik tot het najaar wel zoet mee.
Dama haar milteforan kuur is voorbij. Geen bloedneuzen meer gehad en ze krijgt duidelijk meer energie. Ik ben druk bezig met haar tekst en hoop haar komende dagen breed ter adoptie te zetten. 
Met haar prachtige ijsblauwe ogen zal ze hopelijk huskyliefhebbers aanspreken maar of dit ook wil zeggen dat er veel potentiele adoptanten zijn weet ik niet. Daarnaast zijn er nog wat nodige aandachtspunten zoals het alleen thuis zijn wat toch haar adoptiekans weer beperkt. 
Maar na al het leed in haar jonge jaren verdient ze nu wel een plekje waar ze als husky tot haar recht komt en begrepen en goed verzorgd wordt. 
Nog wat extra foto's geprobeerd te maken maar Dama had niet zo zin in een fotoshoot. Hopelijk melden er zich binnenkort leuke actieve baasjes voor haar.
Vandaag is ze 4 jaar oud geworden. Veel geluk heeft ze in haar leventje nog niet gehad. Haar Spaanse leventje.... 
We zijn lekker gaan wandelen met zijn tweetjes. Ruim een uur door het recreatiegebied van de Baggelhuizerplas. Normaal een plek waar je meer mensen met hun hond ziet wandelen maar nu was het rustig op de nodige mountainbikers na. Mopperde ik eerder wel dat elke keer als ik daar kwam er weer nieuwe mountainbikepaden gemaakt waren, nu was ik er blij mee en maakte ik er dankbaar gebruik van om daar te lopen. Want de fiets/wandelpaden bleken grotendeels nog spekglad en waar de mountainbikers reden was alles weg. Trufa was onwennig en kan dan op haar hoede zijn. Een paar keer ook echt tollen en weg willen. Los lopen is dan ook na een jaar nog niet aan de orde. Toch heeft ze al veel geleerd afgelopen jaar en blijft ze rustiger en schudt het vaker nu letterlijk van zich af en loopt dan weer mee door.
De sneeuw is gesmolten en vanochtend was de palmkool weer zichtbaar.
Grappig was ook dat de sleutelbloem in pot half onder deze moestuintafel nog steeds bloemen heeft nu de sneeuw gedooid is. Kijk eens Attje, van jou gekregen, wat een volharding voor zo een klein fragiel bloeiend plantje!
Ik kon het niet nalaten, ik wilde toch even spieken onder de mutsen die over de mini's met knoflook en uiplanten zaten. Ook die zien er goed uit. De mutsen zitten er terug over want het kan natuurlijk nog flink vriezen. Vandaag kregen ze kort even volop zon zoals je ziet.
Vandaag kwam het voer voor Dama, Trufa, Bimba en Brown. Ze kunnen gelukkig weer even eten. Met dank aan Boemer en baasjes die dit keer sponserden. Ook nog wat gastroblikvoer dat op is en handig is om bij honden met darmproblemen die medicatie moeten innemen in huis te hebben. En nog wat kleine dentastix voor Lolo.
