Marion haar hartje heeft het zwaar bij hogere temperaturen. Ze gaat wel nog heel graag mee wandelen. Waar ik echter heerlijk in de velden een verfrissend klein briesje voel, loopt kleine Marion in een geultje van een bandenspoor dichtbij de grond waar geen zuchtje wind komt. De andere honden kunnen nog door koel gras lopen maar hoewel Marion in de tuin graag in het lange gras rolt, is door gras wandelen geen optie voor haar korte pootjes en wakkelknietjes waar de bespiering van aan het interen is. Het is nu ook een beetje zoeken waar ze nog goed kan wandelen. Maar ze wil zo graag mee en staat echt te dansen als ze denkt dat we uit gaan.
Op het veldje in de tuin had ik met maaien stukken onberoerd gelaten die mooi gebloeid hebben. Maar nu kwamen er taaie grasaren en heb ik gister alles kort gemaaid. Dus even geen bloemetjes meer.
Trufa blij want die kan weer voluit achter de ballen aan knallen. Er ligt nog veel hooi maar als er wat regen komt zal het gras snel weer herstellen en verwacht ik dat de klaver ook nog wel weer gaat bloeien.
Marion is verder echt een hondje van de dag. Veel zorgen om haar eetlust. Ik probeer nu extra tussendoor wat aan te bieden. Ze staat wel te kijken alsof ze trek heeft maar vervolgens haalt ze er haar neus voor op. Ik maak het klein en voer veel uit de hand.
Sinds Marian eind mei ziek was is ze van een hond die altijd trek heeft en alles lust, een hondje die soms toch ook haar brokjes laat staan. Met kauworen geen probleem.
En het natvoer wat over is van Marion dat is zo op. Met de wandelingen dart ze druk revierend heen en weer en heeft energie genoeg.
Deze leuke foto's zijn nog van de fotoshoot eind mei.
Voor de vrolijke Lieuwe was er eindelijk een eerste reactie.
Hoewel een leuke reactie helaas toch afgehaakt, maar het is fijn dat hij eindelijk eens gezien is. Helaas dus geen huisje in zicht en zal hij a.s. maandag zijn 5e verjaardag hier in opvang gaan vieren.
Het goede nieuws is echter dat de weegschaal vandaag 16,35kg aangaf. Hij kwam van 21 kilo! Met wandelen zie je gewoon hoe lichtvoetiger en makkelijker hij loopt. Zijn conditie is met sprongen vooruit gegaan.
Er mag nog meer af maar hij is nu al zoveel gezonder qua gewicht en bespiering. De hotspots zijn goed genezen.
Bimba kreeg inene weer reacties. 
Dit heerlijke meisje verdient het ook om gezien te worden.
En ze kan lachen want 1 van de reacties overweegt serieus om haar te adopteren.
Iemand met ervaring met rescue honden, die een maatje kan bieden en een fijne wandelomgeving waar ze lekker dagelijks heerlijk tijdens de wandelingen kan snuffelen.
Bimba is gereserveerd, maar heeft de andere hond nog niet ontmoet dus het blijft nog even spannend.
Baasjes van Babs zijn na 10 jaar nog steeds zo blij met haar. Om het te vieren trakteert Babs de Ranjaclub. Hoe leuk is dat!
Gelukkig alleen de meest voorkomende, al heb ik ook andere vlinders gezien. Echter het tellen van al die fladderende citroentjes in de lathyrus bleek al een gigantische uitdaging. Zeker 7 maar misschien wel het dubbele. En dan fladderen er ook nog koolwitjes tussen door, maar ja welke want je blijkt meerdere soorten te hebben. Ik dacht dan check ik wel even de kas want daar zitten altijd wel een paar koolwitjes en dan kun je ze wat rustiger goed bekijken. Prompt kas leeg. Ook inene geen zonnende atalanta's op de bestrating en die had ik zo graag meegeteld want ik vind het prachtige vlinders en zie er vaak wel meerdere tegelijk. Wel nog even boomgaard ingelopen waar ik een bont zandoogje tegen kwam. 
En uiteraard een andere kap. Kap helpt natuurlijk niet als je met poot tegen de buik op maaghoogte krabt. Medical shirt werd aangeraden als optie, maar persoonlijk leek met dat te broeierig. Gelukkig is zijn jeuk al enorm verminderd. Nu heb ik ook pech want bijwerking is extra drinken en extra plassen. Dus in de nacht er maar even extra uit om een grote plas in de tuin te doen. Een andere bijwerking kan enorme honger zijn wat lastig kan zijn want hij moet toch echt nog verder afvallen. Gelukkig kan ik al van een hele tablet terug na een halve en mag ik het na een week verder af bouwen. Buikje elke dag ontsmetten zoals ik reeds deed. Na twee dagen ziet het er al veel beter uit gelukkig.
Bimba had de avond ervoor een steenhommel gepakt. Arme beestje leek het niet te overleven, maar ik dacht dat Bimba verder niets had. Fout gedacht, want in de ochtend kwam Bimba met een dicht oog en een dikke wang uit de bench. Duiken in de homeopathie en steeds elk kwartier apis gegeven. Toen zag ik gelukkig effect.
Bimba wel meegenomen zodat ik haar in de gaten kon houden, maar ze kon weer redelijk uit haar oog zien.
Later thuis weer door met de apis en in de avond was het nauwelijks meer te zien en de volgende dag was ze weer gewoon. 
Bimba en Lieuwe hadden dus wel een leuk uitje. 
Al was ook 
