Het is wel de maand van verdrietige berichtjes. Half juli moest het vrouwtje van Lucy (adoptie 2019) afscheid nemen van haar maatje. Dankbaar terugkijkend dat Lucy in het voorjaar nog goed genoeg was om mee te gaan op vakantie naar Italie waar ze er als oudje simpel weg van genoot dat ze dicht bij haar familie mocht zijn. Rust zacht Lucy!
En dan vandaag het verdrietige bericht van Tonnie dat zijn maatje Baloo (adoptie 2021) is overleden. Twee weken geleden ging hij onder narcose voor zijn gebit en werd ontdekt dat zijn hele kaak door kanker aan het wegteren was. Ze hebben er nog even een heerlijke tijd van gemaakt en twee dagen geleden was hij nog lekker aan het spelen en springen. Gister overgeven en vanmiddag was het inene op. Rust zacht Baloo!Twee heel verschillende honden maar beiden zo een mooie match met hun baasjes. Wat laten ze een leegte na. Maar wat ben ik voor beiden dankbaar dat ze zulke fijne adoptanten hebben gevonden. Sterkte voor de baasjes!
Veel zorgen gehad om Marion. Sinds de hitte voorbij is merk je dat haar hartje het een stuk minder zwaar heeft. 
De zorgen om haar slechte eetlust zijn ook voorbij. Dankzij financiele steun Sabina de nodige verschillende zakjes natvoer van royal canin kunnen aanschaffen die ze wel wil eten. 
Verder was online winkel 
Marian haar eetlust is trouwens helemaal hersteld. Zij eet weer gewoon brokjes. 
Hopelijk kunnen de meisjes nog wat langer saampies samen leven. Ze zijn zo met elkaar verbonden. 
Marion kan ons met wandelen weer goed bijhouden en geniet volop. 
Twee stralende zonnetjes die mij ook een glimlach op mijn gezicht brengen!
Voor de vrolijke Lieuwe was er eindelijk een eerste reactie.
Hoewel een leuke reactie helaas toch afgehaakt, maar het is fijn dat hij eindelijk eens gezien is. Helaas dus geen huisje in zicht en zal hij a.s. maandag zijn 5e verjaardag hier in opvang gaan vieren.
Het goede nieuws is echter dat de weegschaal vandaag 16,35kg aangaf. Hij kwam van 21 kilo! Met wandelen zie je gewoon hoe lichtvoetiger en makkelijker hij loopt. Zijn conditie is met sprongen vooruit gegaan.
Er mag nog meer af maar hij is nu al zoveel gezonder qua gewicht en bespiering. De hotspots zijn goed genezen.
Bimba kreeg inene weer reacties. 
Dit heerlijke meisje verdient het ook om gezien te worden.
En ze kan lachen want 1 van de reacties overweegt serieus om haar te adopteren.
Iemand met ervaring met rescue honden, die een maatje kan bieden en een fijne wandelomgeving waar ze lekker dagelijks heerlijk tijdens de wandelingen kan snuffelen.
Bimba is gereserveerd, maar heeft de andere hond nog niet ontmoet dus het blijft nog even spannend.
Baasjes van Babs zijn na 10 jaar nog steeds zo blij met haar. Om het te vieren trakteert Babs de Ranjaclub. Hoe leuk is dat!
Marion haar hartje heeft het zwaar bij hogere temperaturen. Ze gaat wel nog heel graag mee wandelen. Waar ik echter heerlijk in de velden een verfrissend klein briesje voel, loopt kleine Marion in een geultje van een bandenspoor dichtbij de grond waar geen zuchtje wind komt. De andere honden kunnen nog door koel gras lopen maar hoewel Marion in de tuin graag in het lange gras rolt, is door gras wandelen geen optie voor haar korte pootjes en wakkelknietjes waar de bespiering van aan het interen is. Het is nu ook een beetje zoeken waar ze nog goed kan wandelen. Maar ze wil zo graag mee en staat echt te dansen als ze denkt dat we uit gaan.
Op het veldje in de tuin had ik met maaien stukken onberoerd gelaten die mooi gebloeid hebben. Maar nu kwamen er taaie grasaren en heb ik gister alles kort gemaaid. Dus even geen bloemetjes meer. 
Trufa blij want die kan weer voluit achter de ballen aan knallen. Er ligt nog veel hooi maar als er wat regen komt zal het gras snel weer herstellen en verwacht ik dat de klaver ook nog wel weer gaat bloeien.
Marion is verder echt een hondje van de dag. Veel zorgen om haar eetlust. Ik probeer nu extra tussendoor wat aan te bieden. Ze staat wel te kijken alsof ze trek heeft maar vervolgens haalt ze er haar neus voor op. Ik maak het klein en voer veel uit de hand.
Sinds Marian eind mei ziek was is ze van een hond die altijd trek heeft en alles lust, een hondje die soms toch ook haar brokjes laat staan. Met kauworen geen probleem. 
En het natvoer wat over is van Marion dat is zo op. Met de wandelingen dart ze druk revierend heen en weer en heeft energie genoeg. 
Deze leuke foto's zijn nog van de fotoshoot eind mei.
Gelukkig alleen de meest voorkomende, al heb ik ook andere vlinders gezien. Echter het tellen van al die fladderende citroentjes in de lathyrus bleek al een gigantische uitdaging. Zeker 7 maar misschien wel het dubbele. En dan fladderen er ook nog koolwitjes tussen door, maar ja welke want je blijkt meerdere soorten te hebben. Ik dacht dan check ik wel even de kas want daar zitten altijd wel een paar koolwitjes en dan kun je ze wat rustiger goed bekijken. Prompt kas leeg. Ook inene geen zonnende atalanta's op de bestrating en die had ik zo graag meegeteld want ik vind het prachtige vlinders en zie er vaak wel meerdere tegelijk. Wel nog even boomgaard ingelopen waar ik een bont zandoogje tegen kwam. 
