Vandaag kreeg Darwin opnieuw een prik. Hij kreeg weer moeite met opstaan. Hij laat het allemaal braaf gebeuren. Dat is fijn want vermoedelijk zal hij de prik elke 6 weken wel nodig hebben. Hopelijk kan hij zo nog weer een tijdje mee en genieten. Zijn oor probeer ik nu twee keer per week te druppelen om het bij te houden.De laatste weken valt me op dat Brown behalve achter nu ook voor slechter gaat lopen. Niet ondenkbaar dat ze nu ook last van artrose in de schouders heeft. Ze gaat echter nog steeds zo graag mee wandelen.En ze blijft gelukkig Brown: elke dag weer vrolijk en onnozel en blij.Marion blijft op en af gaan. Inene een paar dagen (nachten) flink diaree waar ik diareestoppers voor in zette. Toen hoefde ze er in de nacht niet meer uit. Dan wachten hoe de volgende ontlasting eruit ziet, maar toen had ze weer een bui van niet willen eten en dan komt er natuurlijk van achter ook niets uit. Gelukkig inmiddels weer helemaal hersteld maar haar eetlust blijft elke maaltijd weer onvoorspelbaar.De dierenarts vond haar vandaag weer schraler ogen. Mogelijk toch ook door de bespiering die ze kwijt is geraakt. Gelukkig staat zij ook nog steeds zo blij te kwispelen als ik haar tuigje pak en gaat ze graag mee wandelen.
Altijd zo een verschil tussen de kleine Marietjes. Dochter Marian heeft gelukkig nooit gebrek aan eetlust. Toch is Marian niet echt dik. Ze is een gespierd worstje op korte pootjes. Het is gewoon haar bouw. Het is een koddig hondje.
Vorig jaar september begon ik met de makkelijke moestuinbakken en ging alles super en at ik in oktober tot half november dagelijks uit deze bakken. Dit jaar enthousiast begin maart begonnen de eerste vakken in te zaaien, maar het viel tegen. Zaad dat niet opkwam of pas heel laat. Vroeg beginnen blijkt dus niet altijd een vroegere of betere oogst te geven. Neem de spinazie:Deze spinazie is 4 maart gezaaid. Nu net eindelijk groot genoeg om wat van te oogsten.Bij de klimrekken 16 maart in 3 vakken ook spinazie gezaaid (uit zelfde zaadzakje). Twee weken later gezaaid, maar wat een verschil! Deze later gezaaide spinazie heeft veel groter blad! Vandaag heerlijke spinazie gegeten uit 1 van deze latere vakken.
Van de spinazie uit de kas had ik trouwens wel meermaals al gegeten en inmiddels ook veel van ingevroren. Morgen weer postelein uit de kas. Daar kan ik binnenkort het overschot ook van invriezen.
Eind goed al goed. De tracker werd maandag vanuit Oostenrijk verstuurd en kwam woensdag al binnen. Dat is vlot. Opgeladen en inmiddels in gebruik.Toch wel prettig idee nu Blue ook steeds meer mee zal gaan wandelen.
De moestuinbakken worden steeds groener maar in de avond dek ik alles zoveel mogelijk af. De laatste dagen van april waren de meikevers door het mooie weer al bezig met hun bruidsvluchten maken. De grote kevers zijn grappig en schattig...... hun kroost echter niet. Afgelopen jaren steeds vaker dat planten verdwenen door schade van de engerlingen. Nu met de nieuwe moestuinbakken, die van nieuwe aarde zijn voorzien, probeer ik deze plaagdieren te weren. Ik had al als winterdek van twee van die mutsen en besloten in extra mutsen te investeren want ze zijn toch wel erg handig. Inmiddels binnen en in gebruik. Verder een tafel met laken en stukjes met bubbelplastic.Vandaag een rode botersla zaailing en de kristalsla zaailing uitgeplant in de bakken maar de vele zaailingen van de afrikaantjes zouden volgens de planning pas eind mei in de bakken geplant. Aangezien het niet vriest staat een deel van de trays met zaaigoed van de Afrikaantjes toch al buiten op lege vakken. In losse potten en hangbakken heb ik ook gekochte bloeiende Afrikaantjes en die zet ik ook neer in de hoop dat de geur van deze leuke bloemen de meikevers doet omzien naar een ander stekkie dan mijn moestuinbakken. Hopelijk met succes.
Ik wil minder op telefoon zitten, maar afgelopen woensdag heb ik er uren opgezeten 🙈 Hoe kan een GPStracker je de hele dag bezig houden en trouwens in de dagen erna ook nog.
Afgelopen woensdag bleek bij thuiskomst Marian haar tracker niet meer aan haar halsband te zitten. Op de app kon ik zien dat deze voor de bosrand lag. Daar was een braak liggend stuk akkerland door tractoren vlak gereden en ik dacht die tracker vind ik daar vast wel terug.
Ik besloot samen met Dama die haar tracker nog om had terug te gaan en ook Blue mee te nemen die nog moest oefenen met mee in de auto. Op locatie met hulp van de tracker van Dama naar de verloren tracker toegelopen. Volgens de app stonden we er boven op maar geen tracker te vinden. Zoekgebied vergroot maar toch telkens terug naar dat punt waar die volgens het kaartje moest liggen. Tot de tracker, nadat ik toch al lange tijd met Dama daar zocht, inene aangaf dat deze in het bos was. Daar was ik met wandelen niet geweest dus ik negeerde het denkende dat de tracker wat van slag was door al mijn pogingen contact te maken met de tracker. Teruggelopen naar auto en greppels en akkerranden gecheckt. Toen gaf trackerapp inene een locatie aan helemaal diep in het bosgebied op driekwartier lopen afstand. Dat was geen foutje meer zo ver weg. Zou de tracker door iemand gevonden zijn en meegenomen en mij vertraagd nog de oude locatie hebben doorgegeven waar deze op de grond gevallen was? Dama met tracker in auto en Blue zonder tracker mee en voor zekerheid nog stuk weer van de wandelroute gelopen. Maar ja letten op Blue die het spannend vond en tegen beter weten turen naar de grond en toch het niet kunnen laten en ook de telefoon steeds weer te checken. Die liet nu inene af en toe echt routes van de vermiste tracker zien over bospaden daar. Telefoonbatterij raakte leeg, Blue raakte van slag door mijn getuur op het scherm en ik besloot op te geven en naar huis te gaan. Voor ik wegreed zag ik weer beweging op het kaartje in de app. De tracker was te zien was op een pad die het bos uit liep en dan langs een bosrand verderop voerde. Als ik zelf om de andere bosrand nabij naar die akkers zou lopen dan kon ik mogelijk die persoon ver weg over de akkers zien op dat akkerpad daar voor die bosrand zien en diens aandacht proberen te krijgen. Dama weer uit de auto en mee en net toen ik om de hoek van het bos kwam bleek de tracker een zijpad het bos in te hebben genomen. Uit zicht. Lang verhaal kort. Meermaals gepoogd de persoon met mijn tracker op diverse punten te onderscheppen maar mislukt doordat de tracker telkens afsloeg dieper het gebied in. Terug thuis telefoon op lader en ondertussen ook de app blijven checken waar de tracker een bezoek bracht aan een begraafplaats in Hoogersmilde en toen uit de lucht was. Ik wachtte vol ongeduld in afwachting een huisadres in de buurt te zien. Nee de tracker kwam boven ergens in zuiddrenthe🙈. Tot laat in de avond blijven kijken naar de app. Zinloos maar ja. Heb adres maar kon geen naam of telnr achterhalen. Ik baalde maar was eigenlijk ook beetje boos op mezelf dat ik zo mijn dag heb laten verpesten. Dat je bijna verslaafd toch telkens weer de app opent en kijkt. Nog hoop gehad dat de vinder de vondst zou aanmelden, maar helaas geen bericht. Geluk bij ongeluk bleek ik ervoor verzekerd en vrijdag alles in gang gezet en nu wordt er als het goed is een vervangende opgestuurd. Misschien toch wel goed een nieuwe dan te krijgen, want deze oude tracker gaf duidelijk vertraagd alles door aangezien ik langere tijd op de zoekplaats stond met life tracking aan voor de locatie verschoof naar in het bos.
Ik was toen die dag zo bezig met de tracker zelf maar eigenlijk is het belangrijkste dat Marian zelf gelukkig niet zoek was. Dan had ik vermoedelijk helemaal in de rats gezeten. Want dan had ik natuurlijk gedacht dat de kleine Marian daar door Diependal liep en de tracker zat op gegeven moment op een dijkje waar bekend is dat er de laatste dagen steeds de wolf gezien werd🐺. Misschien leuke ontmoeting voor de wandelaar maar klein worstje op pootje Marian is vast een welkome wolvensnack. 😬
In middaguur in brandende zon in de kas bezig, dat was wel even een warm klusje. Maar er schreeuwden diverse planten om uitgeplant te worden. Zomerse kleding gepakt en aan de slag. Raapstelen eruit (ik heb nog ruime voorraad in vriezer) en komkommer en snackpaprika uitgeplant. Tomatenzaailingen laat ik nog iets groeien voor ik ze uitplant, maar de plantplek is wel al bepaalt. Op dit moment oogst ik nog volop spinazie en ook de postelein kan ik nu eten maar straks kan ik daar mogelijk de bonen en pepers zetten. Die zijn ook voor gezaaid inmiddels.
In de boomgaard was het aangenaam. Het lange gras is nog niet gemaaid en lekker koel.Ik ga nooit op vakantie en heb veel moeten opgeven maar als ik dan zo mijn rondje tuin maak op een zonnige aangename lentedag als deze dan voel ik mij zo rijk. Dankbaar voor dit prachtige plekje!
Vandaag met Blue naar de dierenartspraktijk ivm importmelding. Zelf chipreader mee en wist waar zijn chip zat dus kon zo rustig zelf even snel de reader over zijn kop halen zodat er geen vreemden met grote enge dingen over hem heen zouden reiken. Met hulp van super lekker snoep meteen ook maar daar op de weegschaal. Er moeten nog wat pondjes af. Met wandelen zou hij kunnen afvallen maar ja wandelen dat is nog best spannend. Op de terugweg nog even stop gemaakt en in het Drents Friese Wold in het bos van Hoogersmilde geoefend. Dapper hoor! Trots op Blue!
Vandaag kreeg Darwin opnieuw een prik. Hij kreeg weer moeite met opstaan. Hij laat het allemaal braaf gebeuren. Dat is fijn want vermoedelijk zal hij de prik elke 6 weken wel nodig hebben. Hopelijk kan hij zo nog weer een tijdje mee en genieten. Zijn oor probeer ik nu twee keer per week te druppelen om het bij te houden.De laatste weken valt me op dat Brown behalve achter nu ook voor slechter gaat lopen. Niet ondenkbaar dat ze nu ook last van artrose in de schouders heeft.
Ze gaat echter nog steeds zo graag mee wandelen.
En ze blijft gelukkig Brown: elke dag weer vrolijk en onnozel en blij.
Marion blijft op en af gaan. Inene een paar dagen (nachten) flink diaree waar ik diareestoppers voor in zette. Toen hoefde ze er in de nacht niet meer uit. Dan wachten hoe de volgende ontlasting eruit ziet, maar toen had ze weer een bui van niet willen eten en dan komt er natuurlijk van achter ook niets uit. Gelukkig inmiddels weer helemaal hersteld maar haar eetlust blijft elke maaltijd weer onvoorspelbaar.
De dierenarts vond haar vandaag weer schraler ogen. Mogelijk toch ook door de bespiering die ze kwijt is geraakt. Gelukkig staat zij ook nog steeds zo blij te kwispelen als ik haar tuigje pak en gaat ze graag mee wandelen.
Altijd zo een verschil tussen de kleine Marietjes. Dochter Marian heeft gelukkig nooit gebrek aan eetlust. 
Toch is Marian niet echt dik. Ze is een gespierd worstje op korte pootjes. Het is gewoon haar bouw. Het is een koddig hondje.
Deze spinazie is 4 maart gezaaid. Nu net eindelijk groot genoeg om wat van te oogsten.
Bij de klimrekken 16 maart in 3 vakken ook spinazie gezaaid (uit zelfde zaadzakje).
Twee weken later gezaaid, maar wat een verschil! Deze later gezaaide spinazie heeft veel groter blad! 
Vandaag heerlijke spinazie gegeten uit 1 van deze latere vakken. 
De moestuinbakken worden steeds groener maar in de avond dek ik alles zoveel mogelijk af. De laatste dagen van april waren de meikevers door het mooie weer al bezig met hun bruidsvluchten maken.
De grote kevers zijn grappig en schattig...... hun kroost echter niet. Afgelopen jaren steeds vaker dat planten verdwenen door schade van de engerlingen. Nu met de nieuwe moestuinbakken, die van nieuwe aarde zijn voorzien, probeer ik deze plaagdieren te weren. Ik had al als winterdek van twee van die mutsen en besloten in extra mutsen te investeren want ze zijn toch wel erg handig. Inmiddels binnen en in gebruik. Verder een tafel met laken en stukjes met bubbelplastic.
Vandaag een rode botersla zaailing en de kristalsla zaailing uitgeplant in de bakken maar de vele zaailingen van de afrikaantjes zouden volgens de planning pas eind mei in de bakken geplant. Aangezien het niet vriest staat een deel van de trays met zaaigoed van de Afrikaantjes toch al buiten op lege vakken. In losse potten en hangbakken heb ik ook gekochte bloeiende Afrikaantjes en die zet ik ook neer in de hoop dat de geur van deze leuke bloemen de meikevers doet omzien naar een ander stekkie dan mijn moestuinbakken. Hopelijk met succes.
In middaguur in brandende zon in de kas bezig, dat was wel even een warm klusje. Maar er schreeuwden diverse planten om uitgeplant te worden. Zomerse kleding gepakt en aan de slag. Raapstelen eruit (ik heb nog ruime voorraad in vriezer) en komkommer en snackpaprika uitgeplant. Tomatenzaailingen laat ik nog iets groeien voor ik ze uitplant, maar de plantplek is wel al bepaalt. Op dit moment oogst ik nog volop spinazie en ook de postelein kan ik nu eten maar straks kan ik daar mogelijk de bonen en pepers zetten. Die zijn ook voor gezaaid inmiddels.
In de boomgaard was het aangenaam. Het lange gras is nog niet gemaaid en lekker koel.
Ik ga nooit op vakantie en heb veel moeten opgeven maar als ik dan zo mijn rondje tuin maak op een zonnige aangename lentedag als deze dan voel ik mij zo rijk. Dankbaar voor dit prachtige plekje!
Vandaag met Blue naar de dierenartspraktijk ivm importmelding. Zelf chipreader mee en wist waar zijn chip zat dus kon zo rustig zelf even snel de reader over zijn kop halen zodat er geen vreemden met grote enge dingen over hem heen zouden reiken. Met hulp van super lekker snoep meteen ook maar daar op de weegschaal. Er moeten nog wat pondjes af. 
Met wandelen zou hij kunnen afvallen maar ja wandelen dat is nog best spannend. Op de terugweg nog even stop gemaakt en in het Drents Friese Wold in het bos van Hoogersmilde geoefend. Dapper hoor! Trots op Blue!
