Gister nog altijd geen bericht over de bloedtesten en even voor sluitingstijd zelf maar gaan bellen naar de dierenartspraktijk. Het bleek binnen. Maar wat een teleurstelling, want voor Dama bleken we weinig opgeschoten. De uitslagen lieten te weinig verbetering zien. Schuldgevoel want tja toch teveel stress hier bij mij doordat ik ook soms weg was met bv andere honden. Die het ook zo nodig hadden. Met dank aan dierenarts Esther Pieters in Spanje die er voor mij in de avond al naar wilde kijken en meedenken. Nu kijken voor de vervolgbehandeling.
Ik begon de avond dus best verdrietig. Schuldgevoel naar Dama, naar de andere honden en frustratie dat ondanks alle inzet ik Dama dus niet voldoende heb kunnen helpen. Er was nog geen bericht geweest van de meneer die interesse had en tja dit is dan zeker niet het nieuws wat je blij doormailt. Uiteraard wel direct gedaan want hij had er recht op dit te weten en mee te wegen. Maar hij belde Dirkje op en gaf aan evengoed voor Dama te willen gaan. Wat is dat ontzettend fijn! Dus ik ben Dama thans op reservatie aan het zetten.
Dan kreeg ik vandaag ook mail met de foto's van de fotoshoot. Die leken juist voor Dama vooraf zo belangrijk en wie had kunnen denken dat ze voor Dama niet meer nodig zouden zijn. Maar wat zijn ze leuk geworden.
Dama kan dus blij zijn want mogelijk heeft ze eerdaags een gouden plekje met hondenmaatje waar ze helemaal tot haar recht zal komen.
Vandaag kwam mijn moeder oppassen. Ik kon eindelijk er op uit naar het tuincentrum voor nieuwe bloemetjes in de bakjes op de oprit die al tijden leeg daar hingen.
En ik heb eindelijk de van het voorjaar geplande clematissen gekocht voor langs hek veldje. Hopelijk slaan ze aan. Verder ben ik naar een winkel geweest om een goede regenjas te vinden, want die ik heb is een vod en ik moet met wandelen gewoon goede kwaliteit hebben en niet binnen 5 minuten door zijn. De juiste maat bleek te moeten worden besteld maar als het goed is komt het volgende week binnen. Komende dagen wordt het warm en zal ik de jas niet nodig hebben.
Vandaag kon ik de eerste komkommers oogsten en voor het eerst chioggiabiet. Geen foto gemaakt van de grappige binnenkant met ringen. Ik ben niet gewend om rauwe biet te eten, maar daar zou deze heel geschikt voor zijn dus uitgeprobeerd. Het bleek toch wel een lekkere en kleurige toevoeging in de salade.
Het is warm en Dama doet het rustig aan. Het vrouwtje niet. Die heeft de clematissen in een badje water gezet en uitgeplant. Verder achter de kas de aalbessen geplukt. 
Dacht aan kleine teil genoeg te hebben maar moest andere teil erbij pakken. Er hangt nog meer wat nog moet kleuren maar dat is voor de merel die vastbesloten lijkt om in de druif te nestelen. Bimba loopt al likkebaardend langs het hek want lust wel een jonge merel😒.
Er liggen nog geen eieren in maar ma en pa zitten regelmatig in het nestje. Of het met oog op de honden ernaast nu de meest veilige plek is om je kroost uit te broeden? Op de tafel staat ook een klein vergietje met verse bosaardbeien. Die eet ik thans in de yoghurt. In de boomgaard zie ik de bloemknoppen van de Japanse wijnbes en dat lust ik straks weer vers in de yoghurt. 
De aalbessen zijn gewassen en ingevroren. Nu nog tijd vinden om de zwarte bessen in de boomgaard te plukken. Dat zijn drie struiken die ook vol hangen. Dan hebben mijn moeder en ik ook de rest van het jaar heerlijke sap voor in de yoghurt.
Voor het avond eten broccoli geoogst en nieuwsgierig ook de eerste twee wortels. Zien er goed uit. In de MM bakken lukt het me duidelijk beter. Ik had een heerlijk maaltje. Verder nog weer peulen geplukt en ingevroren. Ik kan zo genieten van een rondje moestuin.
Morgen komt mijn moeder weer oppassen opdat ik naar de kapper kan. Dan haal ik meteen boodschappen.
12 jaar was hij deel van zijn adoptie gezin. Verder was ie inmiddels ook gepromoveerd tot bedrijfsleider in de praktijk en geliefd bij de clienten.
Helaas vorige week verdrietig bericht dat hij ingeslapen zou worden want hij was ernstig ziek. De inmiddels volwassen kinderen zijn afscheid komen nemen en hij heeft, omringd door wie hem lief hadden en die hij zo lief had, mogen gaan. Rust zacht lieve Diever!
Zus Pip is natuurlijk ook jarig vandaag. Zij geniet met haar actieve baasjes van haar vakantie. Nog meer vakantiegangers zoals Lyske. 
Die mocht mee naar Texel.
En aan de gelukzalige grijns van Roosje en Sofia te zien hebben de meiden het ook niet slecht (en is het baasje ook nog steeds blij met ze😀)
Boaike heeft het super naar zijn zin bij Michiel en Dirkje. Krijgt veel beweging en omdat hij los kan is het samen met Kitty knallen door bos en veld. Dat laatste geeft hem een boost en zo is dit bescheiden hondje al aardig opgebloeid. Vorige week zag ik hem terug. Even knuffelen en blij door de tuin. Het is prachtig te zien hoe zijn zelfvertrouwen gegroeid is. Toch blijft hij bij tijden ook zijn rugzakje hebben want broer en zus zijn niet altijd even hartelijk bejegend geweest in hun Spaanse verleden.
Boaike zijn buikje blijft op en neer gaan en lijkt stress gerelateerd. Maar hij zit op de best mogelijk plek om op termijn ook dit in balangs te gaan krijgen. Vandaag is Boaike jarig. Natuurlijk een lange wandeling en verder verrijkingspelletjes. Boaike is helemaal thuis bij zijn hondenmaatje Kitty en bij Michiel en Dirkje. Daar gaan we geen verandering in brengen. Hij mag definitief blijven met natuurlijk mij hier als achtervang.
Zo kan ik hem blijven volgen op zijn tocht in de grote wereld. Heel veel geluk Boaike!
Helaas einde week nog geen uitslag binnen van Dama haar bloedtest. Wel kreeg ze vanmiddag een nieuw bezoekje van de meneer die in eerste instantie interesse had in Bimba en toen dat geen match bleek met zijn hond ook Dama kort ontmoet heeft. Het moest even bezinken want het zijn toch twee heel andere honden qua karakter ook al zijn het beide husky achtigen. Omdat Dama slecht alleen kan zijn is meneer afhankelijk van ondersteuning van zijn moeder en die stond er niet negatief tegenover en heeft vandaag ook kennis gemaakt. Dama maakte een positieve indruk en met de reu gaat het goed samen. Ze gaan er nog even goed over nadenken. Hopelijk krijg ik snel de uitslagen van de bloedtest en kan ik op dat vlak ook duidelijkheid geven hoe de leishmaniose er nu voor staat. Best spannend allemaal, want het zou een gouden plekje voor Dama kunnen zijn. Dus ondanks dat Dama nauwelijks interesse is, loopt er nu via een omweg toch een super leuke geschikte reactie. Ik duim als een gek en hoop dat jullie met mij mee duimen.
Vijf jaar later is de koek op maar wat heeft dit oudje nog lang mogen genieten van haar oude dag! En hoeveel liefde heeft ze al die jaren wel niet terug gegeven! Die inspecteur zou eens moeten weten. Ze was het meer dan waard om gered te worden en heeft er zoveel nog uit gehaald en genoten. Dankzij een adoptante die niet ging voor het mooie plaatje maar voor het gouden hartje! 
