Lolo heeft iets aandoenlijks wat me raakt. Regelmatig zat ik met mijn kleine vriendje op schoot waarbij hij graag zijn kopje in mijn nek of elleboogholte stopte. Juist voor hem wil je dat zijn tijd hier er eentje is dat hij niet alleen het nodige leert maar ook opbloeit en lichamelijk weer terug in een glanzend velletje komt. Maar Lolo zijn buik bleef wisselend met rode uitslag en verbeterde niet. Hij kreeg ook nog eens plekjes elders op zijn lijf. Kwam hij onbedoeld toch steeds opnieuw in contact met allergenen of was er meer of totaal wat anders aan de hand?Afgelopen dinsdag opnieuw met hem bij de dierenarts. Die vond hem net een jong geitje die hoorntjes aan het krijgen was😄🐐. Schattig maar niet de bedoeling al die nieuwe plekjes symmetrisch over zijn lijf. Dus krabsels op 6 plekken maar gelukkig geen mijten of schimmel.Dan bloed aftappen, alweer zo braaf en lief. Geen grommetje ondanks dat het zo spannend is allemaal. Nu wachten op de uitslagen. Misschien krijgen we daarmee een diagnose of indicatie of kunnen we in ieder geval weer dingen uitsluiten. Hij is even uit adoptie tot we meer weten en hopelijk resultaat krijgen en zijn huid echt verbeterd. Gelukkig lijkt hij er zelf weinig last op zich van te hebben; het is gelukkig niet dat hij erge jeuk heeft. Toch weer nieuwe medicatie mee om te kijken of zijn buikje dan rustiger gaat worden.Uitgebreid ook overleg met Michiel en Dirkje. Het is duidelijk dat zijn immuunsysteem niet in balans is. Het buikje was al bij aankomst in het asiel zo dus niet hier ontstaan. Het scheiden van zijn zusje is in stappen hier al opgezet en goed gegaan en geen probleem. Het heeft zijn ontwikkeling juist goed gedaan. Wel is hier Dama die wil spelen; lees grote bek over nek en getrek aan zijn poten. Niet leuk voor hem, maar tegelijk liep hij zelf juist Dama graag achterna op het terrein. Toch had ik hoop dat als Dama zou plaatsen hij vrijer en speelser zou worden. Helaas voor hem geen passend speelmaatje hier in de roedel. Wel zocht hij zelf Marian veel op en lag hij graag bij haar.Afgelopen donderdag waren Michiel en Dirkje hier. Brachten tuigjes mee van baasjes Gopher en van een lieve mevrouw en haar hondje prachtige mandjes waar de kleintjes in kunnen liggen. Ook nog voer wat ze van diverse mensen gehad hebben. Ontzettend dank lieve mensen! We hebben nog even gewandeld met wat honden. En toen ze vertrokken namen ze ook wat mee........ Lolo! Want na wikken en wegen hebben we besloten dat hoewel verkassen spannend is, Lolo bij hen op termijn beter zit. Hij kan met steun van Kitty makkelijker wandelingen krijgen. Zij kunnen toch beter hem 2 maanden lang op een strikter hypoallergeen dieet houden dan ik met een grote roedel waar hij toch makkelijker een miniscule kruimel van een brokje dat naast een bench is gevallen, wordt uitgehoest, in de waterbak komt, van een bek likt of zoals laatst door een hond was uitgekotst en hij sneller door had dan ik, te pakken krijgt waardoor je meteen weer opnieuw kunt beginnen. En Dama niet meer in zijn nek zou misschien toch ook wel minder stress voor hem kunnen zijn. Hij wordt liefdevol opgevangen en luistert nu naar de Friese naam Boaike. Wat vindt hij het spannend allemaal. Hij is nog heel allert en slaapt licht en moet wennen. Hij was hier zindelijk en ontlaste zich ook aan de lijn maar bij hen durfde hij het eerst niet. Gelukkig wel plassen in de tuin en na 2 dagen ophouden dan ook eindelijk tijdens het wandelen poepen. Dat zal vast opluchting zijn dat het er uit was. Eetlust was gelukkig vanaf eerste moment goed en de medicatie en supplementen vliegen er probleemloos in. Nu duimen dat in ieder geval de nieuwe medicatie al gaat zorgen voor verbetering. Ik vermoed dat maandag of dinsdag de uitslagen er wel zullen zijn en ik dan weer contact heb met de dierenarts. Hopelijk lukt het gezamelijk om Boaike weer terug een prachtig manneke te laten worden.
Hoera Dama is jarig! Vandaag is ze 3 jaar oud geworden. Zouden die nalatige baasjes in Spanje ooit haar verjaardag hebben gevierd? Ik heb mijn best gedaan om er voor Dama toch een beetje een feestelijke dag van te maken met extra aandacht.
Hoe fijn is het als je Darwin zijn oor wilt schoonmaken en er komt helemaal geen vuil meer uit. Dat geldt niet voor zijn vacht waar thans vlokken haren uitkomen. Bakken vol er al uitgekamd en het ziet er nog uit alsof ie nodig een borstelbeurtje nodig heeft. Elk jaar verwonder ik me weer hoeveel er bij hem uit komt😊. Achter Darwin zie je de bloesem in de pruimenbomen in de boomgaard.Het bloeiende speenkruid is inene weg maar als je in de boomgaard staat dan is het nu een veld van pinksterbloemen. De pruimen hebben bloesem maar de Mirabel had ik flink gesnoeid en had vorig jaar zeer veel vrucht gedragen en heeft nu maar enkele bloeiende takken. De kleine pruimenboom had vorig jaar geen enkele vrucht omdat er gewoon weg geen bestuivers waren. Vanochtend veel wind en zag ik niets maar vanmiddag zag ik toch een enkele hommel, bij en zweefvlieg dus ik hoop maar dat het genoeg is voor straks herlijke pruimen aan de boom. Voor nu genieten van de prachtige bloesem.
Verdrietige berichten van (inmiddels) senioren honden die zijn overleden zoals de kleine Willeke. Ze laten een grote leegte na bij hun baasjes.
Hier ook zorgen om de kleine Marion die weer een dip had van dagen nauwelijks eten en onrustige nachten.Wel wat met Dama en de Marietjes gewandeld en dan zie je Marion gelukkig wel genieten van de wandelingen.Het is goed geweest dat ze uit adoptie is want hoewel je met wandelen denkt nou die kan nog zeker wel een half jaar mee, realiseer je je tijdens de onrustige nachten dat het ook heel snel over kan zijn. De dierenarts ziet haar nu als een hondje van de dag. Gelukkig is Marion thans weer goed; zowel het eten als het slapen gaat weer prima. Hopelijk komt er eerdaags een fijne reactie voor Dama en kunnen we makkelijker weg en er nog even een leuke tijd van maken. Dat geldt helemaal voor Brown want die kan ik niet tegelijk met Dama meenemen.
Vorige week zondag mijn bijna 90 jarige moeder op bezoek. Naar haar toe op bezoek is problematisch met een Dama die niet alleen thuis kan blijven. Gelukkig kon ze hier naar toe komen met de taxi. De honden vonden het super gezellig dat ze langs kwam.Dinsdag kwam dierenarts opnieuw voor controle oor Darwin en woensdag uitslag. Eindelijk goed nieuws. Ontsteking en staafjes weg. Wel wat ronde bacterie cellen maar dat is niet echt zorgelijk. Doorgaan en afbouwen naar een onderhoudsdosis opdat het oor ook goed blijft. Ik heb indruk dat Darwin zich ook prettiger voelt. Zie wat vaker de oren zo omhoog. Geen oorpijn zal zo een verschil voor hem uitmaken. Hopelijk lukt het dit keer om het oorprobleem ook blijvend weg te houden.Lolo zijn huid blijft een dingetje. Ook bij hem extra middelen ingezet. Helaas blijft Dama hem speels bedoeld half in de bek nemen en aan zijn oren en poten trekken. Dat is voor hem vermoedelijk ook wat stressvol want zij is gewoon geen match voor hem. Maar tegelijk loopt Lolo ook wel veel achter Dama aan. Laatst hadden ze de eerste wakkere egel ontdekt in het donker. Brown en Trufa kwamen nog wel binnen. Bimba (die juist het meeste jachtinstinct lijkt te hebben) bedacht dat het tijd was voor het nachtsnoepje en kwam ook uit zichzelf. Maar Lolo en Dama gingen er helemaal in op. Uiteindelijk moest ik Dama aanlijnen en meenemen en toen kwam Lolo ook mee. Egeltje enkel gestoord maar geen schade wat ik kon zien. Volgende ochtend spurt van de honden naar de plek, maar egeltje was vertrokken.
Maart roert zijn staart en het was weer even winters met hagel en sneeuw. De opgekomen zaailingen 🌱van de "oude" twee bakken staan redelijk veilig onder een muts. Maar de nieuwe klimrekbakken zijn ook voor de helft ingezaaid en kan ik niet goed afdekken door die netten. Daardoor kouder en behalve de peulen nog niets opgekomen. Dat vond ik jammer. Maar zoals ik elders las, kan dit ook een voordeel zijn want immers geen kiemplantjes om je zorgen om te maken dat ze door de hagel beschadigd raken aangezien alles nog veilig ondergronds zit😊.
Wel van geleerd en volgend jaar zal ik in het vroege voorjaar kiezen voor 1 van de tafelbakken extra in te zetten die ik wel kan afdekken. Het kwam nu ook zo uit omdat die klimrekbakken al klaar waren en ik dan uitgerekend had dat de vakken geoogst zouden zijn als de zomergroentes daar in de vakken gaan. maar dat het voor vroege zaai niet praktisch is met afdekken niet aan gedacht. Volgend jaar zijn al die bakken klaar en maakt het niet uit met welke bakken ik het seizoen start voor de eerste zaai. Na 4 jaar nog steeds zo blij met het kasje. Daar is het, zeker als de zon even doorkomt, aangenaam. Ik heb er inmiddels postelein en spinazie gezaaid. De postelein kiemt inmiddels. Ondertussen eet ik al regelmatig van de raapsteeltjes uit de kas. En wat eerste rucola blaadjes. De radijsjes vormen al kleine knolletjes. Verder in de kas de gele tomaat die straks aan het klimrek mag voor gezaaid. Vandaag ook drie sla voor straks in de moestuintafelbakken voor gezaaid. En de tomaat en de komkommer die in de kas blijven. Verder had ik wat oud (over datum en eigen gewonnen) zaad van andijvie en prei toch maar in voorzaaigrond uitgestrooid. Weggooien vind ik moeilijk dus toch kijken of het misschien nog wat doet. Nu alles vochtig houden en vol verwachting steeds checken of er al groene puntjes komen in al die bakjes en potjes. Verder zaaien in de kas mag weer even wachten tot het over een paar weken/maand tijd is voor de courgette en pompoen. In de planning staan nu weer bamboe moestuintafelbakken verder klaar maken. Zo heb ik aardappels boven in een koele vensterbak die mogen spruiten en dan rond de Pasen dan hopelijk de grond in kunnen. In kleine stapjes wordt de moestuin opgebouwd. De start is nog traag en het is meest nog dagdromen over mooie oogsten, maar er is genoeg te doen en geeft al veel voldoening het eerste groen te zien opkomen en zelfs al wat te oogsten. Net rondje boomgaard gemaakt. Afgewaaide takken geraapt en afgevoerd. Uitkijken waar ik loop met al die bloemetjes. Weinig bijen en hommels helaas, maar het speenkruidveld met narcissen geeft een vrolijke aanblik.
Darwin zijn oor blijft een vervolgverhaal. Inmiddels dierenarts al twee keer voor controle geweest en volgende week komt ze weer. Wel verbetering, maar de bacterie is erg hardnekkig. Nu over op andere middelen. Gelukkig laat het hij allemaal goed toe. Hoewel nog niet over is de ontsteking en het vele oorsmeer toch wel verdwenen en heb ik de laatste dagen de indruk dat Darwin zich prettiger voelt dus ik denk dat zijn oorpijn veel minder is geworden. Maar we gaan wel door met behandelen, want doel is het nu zo weg krijgen dat het ook niet meer terug komt. Verder bij Darwin en Bimba ook bloedafname laten doen voor herhaling leishmaniosetiter bepaling. Ze zijn beiden zo braaf en makkelijk bij de afname. Bimba moest poot even een beetje geschoren want haar vacht is zo dik dat je niet op de huid kunt kijken. En zelfs toen moest dierenarts zoeken waar het bloedvat zat. Maar het lukte. Inmiddels een week verder en er is uitslag van de test. Darwin was indertijd in 2021 twijfelachtig in het grijze tussengebied. Dat is hij nog steeds, maar wel is het echt net boven de grenswaarde van negatief en iets omlaag gegaan. Bimba was in augustus 25 positief op leishmaniose, maar haar overige bloedwaardes waren in het groen en ze was er niet ziek op. Hier flink stress van de reis, de nieuwe omgeving, wennen als huishond en dan angst voor het vuurwerk wat een stressvol begintijd was voor Bimba. Dus spannend hoe het voor haar zou uitpakken. Gelukkig goed nieuws, want Bimba is ook in het grijze gebied en ook net boven de grenswaarde van negatief. Blij met resultaat want dat betekent dat de allopurinol die ze een half jaar gekregen heeft nu kan stoppen. Nu nog een huisje voor deze schat. Toevallig gister een leuke reactie maar helaas met kat en gezien Bimba haar jachtdrift durf ik dat bij haar niet aan. Ook Dama wordt niet bij katten geplaatst.
Lolo heeft iets aandoenlijks wat me raakt. Regelmatig zat ik met mijn kleine vriendje op schoot waarbij hij graag zijn kopje in mijn nek of elleboogholte stopte. Juist voor hem wil je dat zijn tijd hier er eentje is dat hij niet alleen het nodige leert maar ook opbloeit en lichamelijk weer terug in een glanzend velletje komt. Maar Lolo zijn buik bleef wisselend met rode uitslag en verbeterde niet. Hij kreeg ook nog eens plekjes elders op zijn lijf. Kwam hij onbedoeld toch steeds opnieuw in contact met allergenen of was er meer of totaal wat anders aan de hand?
Afgelopen dinsdag opnieuw met hem bij de dierenarts.
Die vond hem net een jong geitje die hoorntjes aan het krijgen was😄🐐. Schattig maar niet de bedoeling al die nieuwe plekjes symmetrisch over zijn lijf. Dus krabsels op 6 plekken maar gelukkig geen mijten of schimmel.Dan bloed aftappen, alweer zo braaf en lief. Geen grommetje ondanks dat het zo spannend is allemaal. Nu wachten op de uitslagen. Misschien krijgen we daarmee een diagnose of indicatie of kunnen we in ieder geval weer dingen uitsluiten. Hij is even uit adoptie tot we meer weten en hopelijk resultaat krijgen en zijn huid echt verbeterd. Gelukkig lijkt hij er zelf weinig last op zich van te hebben; het is gelukkig niet dat hij erge jeuk heeft. Toch weer nieuwe medicatie mee om te kijken of zijn buikje dan rustiger gaat worden.
Uitgebreid ook overleg met Michiel en Dirkje. Het is duidelijk dat zijn immuunsysteem niet in balans is. Het buikje was al bij aankomst in het asiel zo dus niet hier ontstaan. Het scheiden van zijn zusje is in stappen hier al opgezet en goed gegaan en geen probleem. Het heeft zijn ontwikkeling juist goed gedaan. Wel is hier Dama die wil spelen; lees grote bek over nek en getrek aan zijn poten. Niet leuk voor hem, maar tegelijk liep hij zelf juist Dama graag achterna op het terrein. Toch had ik hoop dat als Dama zou plaatsen hij vrijer en speelser zou worden. Helaas voor hem geen passend speelmaatje hier in de roedel.
Wel zocht hij zelf Marian veel op en lag hij graag bij haar.
Afgelopen donderdag waren Michiel en Dirkje hier. Brachten tuigjes mee van baasjes Gopher en van een lieve mevrouw en haar hondje prachtige mandjes waar de kleintjes in kunnen liggen. Ook nog voer wat ze van diverse mensen gehad hebben. Ontzettend dank lieve mensen! We hebben nog even gewandeld met wat honden. En toen ze vertrokken namen ze ook wat mee........ Lolo! 
Want na wikken en wegen hebben we besloten dat hoewel verkassen spannend is, Lolo bij hen op termijn beter zit.
Hij kan met steun van Kitty makkelijker wandelingen krijgen. Zij kunnen toch beter hem 2 maanden lang op een strikter hypoallergeen dieet houden dan ik met een grote roedel waar hij toch makkelijker een miniscule kruimel van een brokje dat naast een bench is gevallen, wordt uitgehoest, in de waterbak komt, van een bek likt of zoals laatst door een hond was uitgekotst en hij sneller door had dan ik, te pakken krijgt waardoor je meteen weer opnieuw kunt beginnen. En Dama niet meer in zijn nek zou misschien toch ook wel minder stress voor hem kunnen zijn.
Hij wordt liefdevol opgevangen en luistert nu naar de Friese naam Boaike. Wat vindt hij het spannend allemaal. Hij is nog heel allert en slaapt licht en moet wennen. Hij was hier zindelijk en ontlaste zich ook aan de lijn maar bij hen durfde hij het eerst niet. Gelukkig wel plassen in de tuin en na 2 dagen ophouden dan ook eindelijk tijdens het wandelen poepen. Dat zal vast opluchting zijn dat het er uit was. Eetlust was gelukkig vanaf eerste moment goed en de medicatie en supplementen vliegen er probleemloos in. Nu duimen dat in ieder geval de nieuwe medicatie al gaat zorgen voor verbetering. Ik vermoed dat maandag of dinsdag de uitslagen er wel zullen zijn en ik dan weer contact heb met de dierenarts. Hopelijk lukt het gezamelijk om Boaike weer terug een prachtig manneke te laten worden.
Vandaag is ze 3 jaar oud geworden. Zouden die nalatige baasjes in Spanje ooit haar verjaardag hebben gevierd? 
Ik heb mijn best gedaan om er voor Dama toch een beetje een feestelijke dag van te maken met extra aandacht.
Hoe fijn is het als je Darwin zijn oor wilt schoonmaken en er komt helemaal geen vuil meer uit. 
Dat geldt niet voor zijn vacht waar thans vlokken haren uitkomen. Bakken vol er al uitgekamd en het ziet er nog uit alsof ie nodig een borstelbeurtje nodig heeft. Elk jaar verwonder ik me weer hoeveel er bij hem uit komt😊. Achter Darwin zie je de bloesem in de pruimenbomen in de boomgaard.
Het bloeiende speenkruid is inene weg maar als je in de boomgaard staat dan is het nu een veld van pinksterbloemen. 
De pruimen hebben bloesem maar de Mirabel had ik flink gesnoeid en had vorig jaar zeer veel vrucht gedragen en heeft nu maar enkele bloeiende takken. De kleine pruimenboom had vorig jaar geen enkele vrucht omdat er gewoon weg geen bestuivers waren. Vanochtend veel wind en zag ik niets maar vanmiddag zag ik toch een enkele hommel, bij en zweefvlieg dus ik hoop maar dat het genoeg is voor straks herlijke pruimen aan de boom. Voor nu genieten van de prachtige bloesem.
Wel wat met Dama en de Marietjes gewandeld en dan zie je Marion gelukkig wel genieten van de wandelingen.
Het is goed geweest dat ze uit adoptie is want hoewel je met wandelen denkt nou die kan nog zeker wel een half jaar mee, realiseer je je tijdens de onrustige nachten dat het ook heel snel over kan zijn. De dierenarts ziet haar nu als een hondje van de dag. Gelukkig is Marion thans weer goed; zowel het eten als het slapen gaat weer prima. Hopelijk komt er eerdaags een fijne reactie voor Dama en kunnen we makkelijker weg en er nog even een leuke tijd van maken. 
Dat geldt helemaal voor Brown want die kan ik niet tegelijk met Dama meenemen.
Vorige week zondag mijn bijna 90 jarige moeder op bezoek. Naar haar toe op bezoek is problematisch met een Dama die niet alleen thuis kan blijven. Gelukkig kon ze hier naar toe komen met de taxi. De honden vonden het super gezellig dat ze langs kwam.
Dinsdag kwam dierenarts opnieuw voor controle oor Darwin en woensdag uitslag. Eindelijk goed nieuws. Ontsteking en staafjes weg. Wel wat ronde bacterie cellen maar dat is niet echt zorgelijk. Doorgaan en afbouwen naar een onderhoudsdosis opdat het oor ook goed blijft. Ik heb indruk dat Darwin zich ook prettiger voelt. Zie wat vaker de oren zo omhoog. Geen oorpijn zal zo een verschil voor hem uitmaken. Hopelijk lukt het dit keer om het oorprobleem ook blijvend weg te houden.
Lolo zijn huid blijft een dingetje. Ook bij hem extra middelen ingezet. Helaas blijft Dama hem speels bedoeld half in de bek nemen en aan zijn oren en poten trekken. Dat is voor hem vermoedelijk ook wat stressvol want zij is gewoon geen match voor hem. Maar tegelijk loopt Lolo ook wel veel achter Dama aan. Laatst hadden ze de eerste wakkere egel ontdekt in het donker. Brown en Trufa kwamen nog wel binnen. Bimba (die juist het meeste jachtinstinct lijkt te hebben) bedacht dat het tijd was voor het nachtsnoepje en kwam ook uit zichzelf. Maar Lolo en Dama gingen er helemaal in op. Uiteindelijk moest ik Dama aanlijnen en meenemen en toen kwam Lolo ook mee. Egeltje enkel gestoord maar geen schade wat ik kon zien. Volgende ochtend spurt van de honden naar de plek, maar egeltje was vertrokken.
Maart roert zijn staart en het was weer even winters met hagel en sneeuw. De opgekomen zaailingen 🌱van de "oude" twee bakken staan redelijk veilig onder een muts. Maar de nieuwe klimrekbakken zijn ook voor de helft ingezaaid en kan ik niet goed afdekken door die netten. Daardoor kouder en behalve de peulen nog niets opgekomen. Dat vond ik jammer. 
Maar zoals ik elders las, kan dit ook een voordeel zijn want immers geen kiemplantjes om je zorgen om te maken dat ze door de hagel beschadigd raken aangezien alles nog veilig ondergronds zit😊. 
Zo heb ik aardappels boven in een koele vensterbak die mogen spruiten en dan rond de Pasen dan hopelijk de grond in kunnen. In kleine stapjes wordt de moestuin opgebouwd. De start is nog traag en het is meest nog dagdromen over mooie oogsten, maar er is genoeg te doen en geeft al veel voldoening het eerste groen te zien opkomen en zelfs al wat te oogsten.
Net rondje boomgaard gemaakt. Afgewaaide takken geraapt en afgevoerd. Uitkijken waar ik loop met al die bloemetjes. 
Weinig bijen en hommels helaas, maar het speenkruidveld met narcissen geeft een vrolijke aanblik. 
Darwin zijn oor blijft een vervolgverhaal. Inmiddels dierenarts al twee keer voor controle geweest en volgende week komt ze weer. Wel verbetering, maar de bacterie is erg hardnekkig. Nu over op andere middelen. Gelukkig laat het hij allemaal goed toe. 
Hoewel nog niet over is de ontsteking en het vele oorsmeer toch wel verdwenen en heb ik de laatste dagen de indruk dat Darwin zich prettiger voelt dus ik denk dat zijn oorpijn veel minder is geworden. Maar we gaan wel door met behandelen, want doel is het nu zo weg krijgen dat het ook niet meer terug komt. 
Verder bij Darwin en Bimba ook bloedafname laten doen voor herhaling leishmaniosetiter bepaling. Ze zijn beiden zo braaf en makkelijk bij de afname. Bimba moest poot even een beetje geschoren want haar vacht is zo dik dat je niet op de huid kunt kijken. En zelfs toen moest dierenarts zoeken waar het bloedvat zat. Maar het lukte. Inmiddels een week verder en er is uitslag van de test. Darwin was indertijd in 2021 twijfelachtig in het grijze tussengebied. Dat is hij nog steeds, maar wel is het echt net boven de grenswaarde van negatief en iets omlaag gegaan. 
Bimba was in augustus 25 positief op leishmaniose, maar haar overige bloedwaardes waren in het groen en ze was er niet ziek op. Hier flink stress van de reis, de nieuwe omgeving, wennen als huishond en dan angst voor het vuurwerk wat een stressvol begintijd was voor Bimba. Dus spannend hoe het voor haar zou uitpakken. Gelukkig goed nieuws, want Bimba is ook in het grijze gebied en ook net boven de grenswaarde van negatief. Blij met resultaat want dat betekent dat de allopurinol die ze een half jaar gekregen heeft nu kan stoppen. Nu nog een huisje voor deze schat. Toevallig gister een leuke reactie maar helaas met kat en gezien Bimba haar jachtdrift durf ik dat bij haar niet aan. Ook Dama wordt niet bij katten geplaatst.
