Het is druk in de tuin. Ik ben niet alleen. Schattige hommels dartelen door de oost indische kers.
Bijen, vliegen en wespen.
Overal vlindertjes zoals dit oranje zandoogje.
En deze, bijna kanten, waterleliemot.
Maakte ik deze pad en een salamander dakloos toen ik de mini's met aardappels ging rooien.
Zo kon ik de druif niet snoeien tot de mereljongen waren uitgevlogen
en moest ik deze lekkere Japanse wijnbessen laten hangen omdat er een joekel van een libelle op was gaan slapen. Niet wakker gemaakt want ik kon gelukkig genoeg plukken om van te smikkelen in de yoghurt die avond.
Naast bonen, wortel, peulen, courgettes en andere groentes, plukte ik ook de bloemen en zaden van de oost-indische kers. Nooit geweten dat die zo lekker in de salade smaakte.
Oost-Indische kers is een luizenvanger. Bedoeling is dat de luizen op de aantrekkelijkere OIK gaan zitten en niet op je bonen. Op sommige OIK zitten inderdaad de nodige luizen die ik af en toe wegknip en afvoer in de groene bak. Maar op andere plekken moet ik de OIK snoeien omdat die over de bonen en kolen groeit en tot de grond reikt. Dus bij het snoeien van een paar mooie luisvrije takken de bloemen en vroege zaden geoogst.
En met de komkommer op zuur gezet. Van de winter zal ik wel ontdekken hoe of dat smaakt. Het staat leuk in ieder geval.
Ik heb mij ook gewaagd aan het knoflookbol vlechten. Ik mis die mooie landleven keuken om de vlecht op te hangen, maar het staat evengoed grappig en gezellig in de keuken.
Ik geniet volop van de tuin. Blij met de nieuwe bakken. Niet alles gaat om eetbaar. Met de tuinmelde doe ik zelden iets al kun je die eten. Maar ik heb deze zaailing bewust daar in deze bak gezet gewoon in de hoop dat hij zo hoog zou worden en zo mooi zou bloeien. En dat doet ie!
Het is prachtig te zien hoe Blue weer stappen vooruit zet.
Met wandelen, waarbij hij nu ook aan de straat durft te poepen en al zelf probeert in de auto te springen als we met de roedel landelijk gaan wandelen en steeds meer gaat genieten en snuffelen. En met bezoekers die inmiddels ook zijn aanhankelijke en speelse kant kunnen zien.Afgelopen zaterdag hadden we bezoek van Marian, de oud adoptante van de onlangs overleden Ana. Ze kwam even knuffelen bij de Ranjaclub. Haar naamgenote vond dat helemaal geweldig. Want knuffelen daar houdt hondje Marian ook van. Tot blijdschap van Blue had de bezoekster lekkere snoepjes mee die werden uitgedeeld.
Maar ook later als die snoepjes niet meer in het spel zijn dan loopt Blue gezellig erbij en wil er zo graag bij horen dat hij ook vraagt om aandacht en kriebels achter zijn oren. En dan even tussendoor ontladen door gek te doen en te rennen met een speeltje. Als ik de video bekijk dan realiseer ik me hoe hij gegroeid is afgelopen maanden.
Vanavond mee in de auto en als hond alleen gewandeld. Ook dat gaat heel goed.
Ventje wat ben ik trots op jou!
In de ochtend dit plaatje in de app vinden. De hele dag aangevuld met prachtige eerste berichten over Pia zoals Bimba nu heet, die het al zo goed doet voor de eerste dag, dat maakt me blij. Hier doe je het voor. Trots op Pia!
Van een rondje tuin word ik ook blij. 
De eerste zonnebloemen bloeien. Zoals deze bij de kas.
En deze bij de tuinpoort. Pas met de foto verwerken zag ik dat ie bezoek had van een bij. 
En de babypompoentjes kleuren nu oranje. 
Al is deze niet echt een baby maar een flinke jongen. Drie planten met elk 1 pompoen, Geen vrouwelijke bloemen meer gehad en thans helemaal geen groei en bloei meer. Gestopt denk ik door de hitte/droogte. Stiekem hoop ik dat de planten nog weer gaan groeien en bloeien en er nog meer aan komt maar deze drie zijn al super geinig natuurlijk. 
Van de adoptante van Bimba gisteren vijgen gehad. Al zo van gegeten en vandaag de rest in een lekkere cake verwerkt door wat recept ideetjes van google te combineren. Cake blijkt goed gelukt en smaakt heerlijk. Ook weer iets om blij van te worden. 
Als onderdeel van de turfroute kon men vanmiddag en vanavond aangemeerde historische boten hier aan de vaart bezichtigen. 
Net als twee jaar geleden stonden ook de klassiekers onder de tractoren er weer. 
Vlak naast mijn huis stond een aanhanger met een indrukwekkende scheepsmotor die regelmatig draaide. 
Er waren kraampjes etc., gezellige reuring aan de anders zo rustige straat.
De prachtige schepen passen niet op de foto dus maar wat prachtige details.En dan zo begroet worden bij thuiskomst door de kleine Marion. Mijn dag was goed!
Bimba kon lachen want zij heeft haar schoot wel gevonden. En een lief maatje die welliswaar groter is maar rustig. De match is er en ze mocht lekker mee naar haar nieuwe thuis. Heel veel geluk Bimba!
Geen Dama. Boaike liep vol zelfvertrouwen rond en was erg blij zijn vriendjes weer te zien. Danste stralend door huis en tuin en ging ook na afloop weer blij mee met de baasjes. Buikje bekeken en naast die van Trufa gehouden en geen verschil meer. Ook zijn schattige geitenhoorntjes zijn bijna weg. Daarvoor in de plaatst een portie zelfvertrouwen wat hem zo ontbrak. 
Hij zal nooit zo dapper en ondernemend worden als zijn zusje. Dat ligt gewoon niet in zijn karakter. Maar wat heeft dit manneke al veel gewonnen!
Volgens zijn paspoort is Lieuwe vandaag jarig. Hij is nu zo'n 5 jaar oud. 
Niet verwacht dat dit vrolijke aantrekkelijke manneke hier zijn verjaardag zou vieren in plaats van gezellig bij nieuwe baasjes, maar natuurlijk maakten we er een leuke dag van.Nadat Bimba haar prik gehad had zijn we op de terugweg lekker in de Drents Friese Wold een uur gaan wandelen. Thuis geknuffeld en natuurlijk lekkers voor Lieuwe en zijn vriendjes. 
Voor Lieuwe extra want op het snuffelkleed mocht hij ook nog heerlijk naar lekkers zoeken. 
Geen heel bijzondere dag maar hij heeft toch wel genoten volgens mij. 
Morgen de advertenties nalopen en hem een jaartje ouder zetten en weer met goede moed verder zoeken naar leuke baasjes die hem weinig alleen laten en heerlijk met hem gaan wandelen.
Afgelopen nacht met checken Bimba al gevoel dat ze meer last kreeg en vanochtend was oog dicht. Gelukkig konden we in de ochtend bij de dierenarts terecht die in lachen uit barstte toen ze haar schattige hamsterkoppie zag.
Prik gehad en tijdens de wandeling daarna ging haar oog gelukkig weer open. En kon Bimba zelf ook weer lachen.
