de Marietjes

 Gewoon even een portretje van de meiden. Omdat ze samen zo leuk zijn! 

herfst in de kas

Ook dit najaar weer diverse knolparasolzwammen in de kas. Eten doe ik ze niet maar ik geniet wel van deze prachtige paddestoelen. Ik zie het maar als teken dat de grond gezond en humusrijk is. Ze mogen nog even blijven staan en dan wied ik ze samen met de klaverzuring die thans flink in de kas gaat woekeren weg. Ondergronds zullen de schimmeldraden hun goede werk wel voortzetten.  De tomatenplanten hebben nog trossen vol groene tomaten dus die mogen nog even blijven staan. De komkommerplanten zijn wel al weggehaald. Ik heb nog wel eerder wat oud zaad van radijs, rucola en veldsla in de kas gezaaid. Radijsjes zijn al opgekomen.

Het gaat goed met Shyla

Shyla vermaakt zich hier gelukkig prima. 
Toen ze in opvang kwam hing haar tong op haar tenen na een kwartiertje lopen. Vandaag liet de weegschaal een halve kilo minder zien en zag ik met wandelen een stralend blij hondje die als een dinky toy dansend mee racete. Na een half uur moe en voldaan. Ik ben bezig met tekst en foto album maken zodat we hopelijk snel een fijn thuis voor haar kunnen vinden. Wel is een beetje mijn angst dat er baasjes voor haar komen die niet in staat zijn haar te laten afvallen. En ze verdient het gewoon zo om terug gezond te worden en te kunnen genieten. 

Brown 4 jaar in Nederland

Op 17 sep 2022 kwam Brown aan. Het asiel ging sluiten en zij was 1 van de overgeschoten honden die niemand wilde. Ooit gered uit een dodingstation. Haar voorgeschiedenis is onbekend maar haar lijf vertelt een verleden van misbruik als puppyfabriek en slechte zorg. Brown kijkt niet om naar haar verleden en begint elke dag weer stralend en opgewekt.Of ze met haar versleten lijf haar verjaardag in december gaat halen is zeer de vraag, daarom vandaag haar extra verwend met lekkers en aandacht.Ondanks haar slechte gewrichten kan ze zo intens genieten van wandelen en we hebben een paar heerlijke wandelingen samen gemaakt. 

verdrietig dagje

Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam.In haar paspoort keurig bijgehouden door de dierenarts en daardoor te zien dat ze al binnen een jaar zwaar overgewicht had. En thans een bodyscore van 8/9. Dat is te merken. Ik hoef niet bang te zijn dat ze weg loopt. Meer dat ze achterblijft. Ze heeft echt moeite om de oude Marion en Brown bij te benen bij de wandeling terwijl ze pas 7 jaar oud is. Wandelen doet ze echter graag. Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt.  😍Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁

Buitendagje

In de planning stond om vandaag het verfwerk binnen dat al 5 maanden stil ligt weer op te pakken en ik had mijn verfkleding al aan....... maar het werd een buitendagje. 

Wasgoed buiten hangen dat in de wind en zon snel droogde om weer nat te regenen en na 2 lichte buitjes in alsnog de droger in ging. Toch viel het mee met de regen.In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage. 

In de middag lekker bezig geweest in de moestuin; o.a. spinazie gezaaid.Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een tevreden dagje, om met mijn Tantie zaliger te spreken. 

Hoe gaat het met de oudjes Brown en Marion?

Nadat ze in februari vanwege ouderdomsklachten teruggetrokken zijn uit adoptie omdat hun levensverwachting nog maar kort zou kunnen zijn, stellen de dametjes het naar omstandigheden heel goed. Ze genieten nog volop van hun reservetijd bij de Ranajclub. Brown bofte met het droge voorjaar en droge zomer: haar gewrichten hadden minder last en op de filmpjes kun je wel zien dat ze nog volop van wandelingen kan genieten! Kleine Marion haar slechte hartje had het zwaar met grote hitte en haar eetlust is nog steeds heel wisselend. Door extra eetmomenten in te lassen en verschillende natvoer producten aan te bieden en deels uit de hand te voeren lukt het toch om haar redelijk op gewicht te houden. Haar bespiering is wel afgenomen, maar ook kleine Marion huppelt nog blij en dapper mee met de Ranjaclub.