Met Dama aan de wandel

Met Dama wandelen is een aardige workout. Gelukkig is het niet meer glad maar ik had er niet aan gedacht dat ik paden nam met wat bruggetjes en die zijn wel glad en met een trekkende Dama dan extra opletten. Ook veel wanten uit om foto’s en filmpjes te maken wat koud is maar hard nodig want het kan immers helpen bij de zoektocht naar een baasje. Dama loopt ook op smallere bospaadjes makkelijk mee aan een rollijn en blijft meest op pad. Gaat ze toch even om een boom dan corrigeert ze zichzelf als je blijft staan. Ze is slim. 

Brown en Marion

Marion en Brown zijn zeker zo'n 12 jaar oud. Ze hebben beiden aan hun lijfjes te zien verwaarlozing gekend en het zwaar gehad in Spanje. Je had gewild dat ze de afgelopen jaren bij baasjes door hadden kunnen brengen. Ik zie nu de laatste tijd wel tekenen dat ze ouder worden. Brown lijkt wat dement en Marion heeft deze maand wat wisselende eetlust. Maar beiden kunnen nog zo genieten van wandelingen door bos of veld. Kijk maar naar de filmpjes van het wandelen vandaag. 

Helaas bij thuiskomst eerst puinruimen want Dama had liever meegewild en verkeerde bezigheden gezocht. Het heeft voor Dama, voor de roedel en voor mij toch wel prioriteit om snel een passende adoptieplek te vinden. Volgende week maandag gaan we niet wandelen, maar moet Dama wel thuis blijven als ik met Brown en de Marietjes voor consult en bloedafname naar de dierenarts ga.

In de kas begonnen met eerste zaai

Over 6 weken eet ik raapsteeltjes 😋

buiten bezig

Van geen stap uit de deur vanwege ijzel naar inene zachter weer. Met 7 graden zacht genoeg om de ramen in de kas eindelijk schoon te maken. Een flinke klus en meteen in mijn oren geknoopt dat ik het in het vervolg gewoon weer braaf direct aan einde kas seizoen moet doen. Het heeft een paar uur nog goed kunnen luchten, al was het vochtig heijig weer. Ook de houten schotten van de 2 e grote moestuinbak neergehaald. De grond is nog stijf bevroren dus aarde kruien kan nog niet. Morgen hoop ik nog weer wat in de tuin te doen. Daarna komt er al weer nieuwe vorst aan. Toch gaat het kriebelen om het tuinseizoen 2026 te beginnen. 

Eperanza Hoop voor honden in de krant

​Michiel en Dirkje staan in de krant met een heel stuk over hun stichting Esperanza Hoop voor Honden. Waarvan de adoptie trouwens maar een onderdeel van is want hulp aan dieren/projecten in bv Roemenie en Spanje is net zo belangrijk. Kitty heeft haar beste pootje voor gezet en staat ook op de foto's maar het is wel leuk dat ook onze honden ter adoptie door attente medewerkers van de krant nog zijn toegevoegd.​Je weet toch maar nooit of bv een hondje als Lolo dan inene gezien kan worden. Of dat het gewoon net als bij de open dag in het asiel Nomadenhof in Sneek ook gewoon in het algemeen een langer positief rimpeleffect heeft. 

In ieder geval kunnen jullie hier het artikel bekijken. 

Trufa

Trufa is een actieve meid. Vaak is het zo dat een hond, ook als deze niet los kan, bij voldoende beweging van lekker wandelen en de voldoening van het snuffelen, het even knallen over het veldje niet zal missen, maar voor Trufa is het meer. Het is houvast, het ontladen. Juist na adoptie, als alles wat vertrouwd is weer wegvalt, als ze moet wennen aan een nieuwe dagritme en patronen en onbekende wandelplekken zal het haar helpen als ze de mogelijkheid heeft de opgebouwde stress er even uit te knallen. ​En waar bodeguero Lolo in een gewone doorsnee achtertuin vermoedelijk prima kan rennen is Trufa dan nog niet eens op stoom. We hebben na wikken en wegen de luxe wens van de diepere tuin met gras omgezet in een plaatsingseis. Niet dat we een tuin zo groot als hier verwachten, maar wel denken we aan minimaal iets van 15 meter gras in de diepte of breedte en dat heeft een doorsnee rijtjeswoning in een woonwijk niet. Dus het zal inderdaad de keuze uit baasjes beperken, maar we blijven zoeken naar die ruimte voor haar buiten, net als naar een baasje die het oprecht leuk vindt om elke dag ook even samen te ballen.   Als we bij moeilijk plaatsbare honden plaatsingseisen zetten krijg je al gauw het verwijt van dan zul je die hond nooit plaatsen. Waarbij men voorbij gaat aan de wens om de betreffende hond gelukkig te maken door de best passende adoptieplek te vinden. We plaatsen nooit om het plaatsen. Ook bij Trufa niet. Na haar troosteloze bestaan in Spanje verdiend dit fantastische meisje dat we ons blijven inzetten dat prachtige adoptieplekje voor haar te vinden. 

het kleinste kamertje opgefleurd

Voor en na...Alsof ik het nog niet druk genoeg heb, ben ik twee weken geleden gestart met het oppimpen van het toillet. Een oefenproject om te kijken wat ik zelf kan en of fleur en kleur me bevalt. De wens om de muren te doen ligt er al zo lang, maar er is toch een drempel. Wat zou mooi staan en waar word ik blij van en wat kost het en tja wie gaat het uitvoeren? De stap genomen en zelf klein begonnen in een ruimte die gewoon niet saaier en fletser kon. De structuurverf gladgestreken met alabastine muurglad en voor een habbekrats vrolijk kleurig plakbehang erop geplakt. Kwalitatief en qua uitvoering is er natuurlijk het nodige op aan te merken. De wc heeft dus een metamorfose ondergaan. Is het jouw smaak? Vast niet. Is het netjes gedaan? Nee zeker niet. Had het beter gekund? Zeker wel. Heb ik de juiste materialen gebruikt? Nou nee. Maar als het gaat om de vraag word ik vrolijk als ik de deur open, dan is het antwoord een dikke vette JAAAA! De proef om de drempel van kleur gebruik over te stappen is geslaagd en het inspireert om later dan het alsnog met betere verf en behang aan te pakken. Er sudderen al de nodige ideeën voor meer kleur en mooi behang in de gang. Voorlopig blijft het nog bij plannen en dagdromen vermoedelijk, want deze maand hoop ik met de tuin en kas aan de gang te gaan en daar ben ik tot het najaar wel zoet mee.