Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam. In haar paspoort keurig bijgehouden door de dierenarts en daardoor te zien dat ze al binnen een jaar zwaar overgewicht had. En thans een bodyscore van 8/9. Dat is te merken. Ik hoef niet bang te zijn dat ze weg loopt. Meer dat ze achterblijft. Ze heeft echt moeite om Marion en Brown bij te benen bij de wandeling terwijl ze pas 7 jaar oud is. Wandelen doet ze echter graag. Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt. Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁
In de planning stond om vandaag het verfwerk binnen dat al 5 maanden stil ligt weer op te pakken en ik had mijn verfkleding al aan....... maar het werd een buitendagje.
Wasgoed buiten hangen dat in de wind en zon snel droogde om weer nat te regenen en na 2 lichte buitjes in alsnog de droger in ging. Toch viel het mee met de regen.In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage.
In de middag lekker bezig geweest in de moestuin; o.a. spinazie gezaaid.Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een tevreden dagje, om met mijn Tantie zaliger te spreken.
Nadat ze in februari vanwege ouderdomsklachten teruggetrokken zijn uit adoptie omdat hun levensverwachting nog maar kort zou kunnen zijn, stellen de dametjes het naar omstandigheden heel goed. Ze genieten nog volop van hun reservetijd bij de Ranajclub.
Brown bofte met het droge voorjaar en droge zomer: haar gewrichten hadden minder last en op de filmpjes kun je wel zien dat ze nog volop van wandelingen kan genieten!
Kleine Marion haar slechte hartje had het zwaar met grote hitte en haar eetlust is nog steeds heel wisselend. Door extra eetmomenten in te lassen en verschillende natvoer producten aan te bieden en deels uit de hand te voeren lukt het toch om haar redelijk op gewicht te houden. Haar bespiering is wel afgenomen, maar ook kleine Marion huppelt nog blij en dapper mee met de Ranjaclub.
De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍
Vanochtend kwam ik laat op gang. Had plannen genoeg, maar besloot die te laten en even ouderwets een rondje Diependal te lopen. Dat gebied is honden aan de lijn, dus geen loslopende honden maar sowieso maar voor 1 hond gekozen. Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn.
De droom van de klimrekken vol schattige kleine pompoentjes is niet uitgekomen. Na 1 pompoen hield elke plant het voor gezien. Evengoed drie schattige pompoentjes.Een babypompoen die wat aan de maat is.Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel.
In de ochtend nog even een afscheidswandeling. Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.
Afgelopen zaterdag was het al weer een jaar geleden dat Zani is ingeslapen. Dan blik je toch weer even terug.🌈 
Het was ook een verdrietig dagje voor Shyla (adoptie 2022).
Terwijl ik hier in de boomgaard appels en peren aan het plukken was, reden Michiel en Dirkje naar Nieuwegein om haar op te halen. Ze is afgestaan voor herplaatsing. Indertijd geadopteerd met ieders verwachting van een mandje voor het leven. Maar door gezondheidsproblemen kan mevrouw de laatste jaren nauwelijks lopen in huis, laat staan haar uitlaten. Haar man wandelde met Shyla maar kwam 10 dagen eerder ongelukkig ten val en brak zijn heup. Herstel wordt een lang traject, dus in Shyla haar belang heeft haar vrouwtje haar met heel veel verdriet afgestaan. Baasje heeft niet eens afscheid kunnen nemen omdat hij opgenomen is. Verdrietig dus voor mens en dier. 
Toch voelt het ergens een kleine beetje als een geluk bij een ongeluk, want ik ben ontzettend geschrokken hoe dik ze terug kwam. 
Ze kan nog steeds leuk opzitten en met haar ene schele oogje loensen wat haar enkel speciaal maakt. Gelukkig lijkt ze het toch wel gezellig te vinden hier weer te zijn. Filmpjes van zaterdag. Beweging en dieet, daar ga ik voor. Trufa helpt wel om haar in beweging te houden geloof ik 😁
In de boomgaard appels geraapt en de herfsttijloos bewonderd. Het gras moet gemaaid, maar er lag nog allemaal snoeihout van de pruim verspreid op het gras. Dus die maar even opruimen. Dat "even" bleek meer werk dan gedacht en zodoende was de ochtend om. Maar alles is afgevoerd en ligt nu netjes naast de garage. 
Verder waren de druiven rijp. Dus al ballend met Trufa flink wat geplukt en daarna aan de tuintafel geritst en gewassen. 
Net voor zonsondergang had ik 6 yoghurtemmertjes vol die nu in de vriezer zitten. Ik voel mijn rug, maar het was een 
De eerste pompoen vandaag geplukt want de plant was echt ter ziele en het steeltje leek droog. Nu staat ie te stralen op de aanrecht. Ik kijk er met plezier, maar ook enige weemoed naar, want de prachtige zomer lijkt nu echt voorbij en de herfst begonnen.🎃 
Ik ben niet zo heel bekend met pompoen eten en moet nog bedenken wat er mee te maken. Ik neig naar iets van een ratatouille omdat ik veel courgettes heb. In de vriezer heb ik nog sugarsnaps, dat kan er ook wel door. Voor nu echter gewoon even genieten van het schattige pompoentje op mijn aanrecht.😍
Trufa meegenomen die het verdiende om weer eens 1 op 1 met mij te wandelen. Geen gebied meer waar ik met kleine honden durf te lopen omdat ik weet dat er in het Diependal gebied thans een wolvenpaar met 5 jongen zou zitten. Daarom ook een deel van het gebied gemeden en enkel het kortere driekwartier rondje met Trufa gewandeld. Nu is Trufa een hond die op onbekender terrein en bebostere stukken altijd al op haar hoede is, maar nu loop je toch minder ontspannen en vraag je je af als ze stilstaat of je er meer dan gewoonlijk achter moet zoeken.
Evengoed heb ik genoten want het is er mooi lopen. Het is jammer want veel mooie wandelplekjes in de buurt zijn zeker voor de loslopende kleine Marietjes niet veilig meer. En tja ik zelf wil toch ook wel ontspannen kunnen genieten en niet op mijn hoede zijn. 
Een babypompoen die wat aan de maat is.
Eentje die maar van 1 kant gekleurd is.
En eentje waarvan ik denk dat ik die maar moet gaan oogsten omdat de plant zelf nu helemaal niets meer is. Maar het pompoentje zelf staat nog zo schattig aan het rek, dat ik het nog even een dagje uitstel. 
In de ochtend nog even een afscheidswandeling. 
Lieuwe dook de vaart in. 😔Thuis gewassen. Meteen maar met Malaseb shampoo, want hij had ook weer een jeukplek. En of het niet erg genoeg was ging hij ook nog manken. Dus adoptanten maakten kennis met een natte hond, die soms even zijn poot optrok en die ik mee gaf met een kap in de hoop dat de plek waar iets hem gebeten heeft niet uitdraait op opnieuw een hotspot. Niet helemaal zoals je je opvanghond wilt meegeven.😢 Maar Lieuwe is in goede handen en de baasjes waren heel blij hem te ontmoeten.
