In oktober de gang opknapklus weer opgepakt.Ik wilde erg graag het behangwerk in ieder geval klaar hebben eind oktober. Dat is gelukt. In de wc zat sinds begin 2026 tijdelijk zelfklevend behang dat begon los te laten en ook vervangen moest worden. Ondanks dat er 31 dagen in de maand zaten net niet gehaald dat klaar te krijgen. Zaterdag was het bijna klaar en daarom met 1 extra dagje gesmokkeld en zondag 1 nov het laatste behang in de wc geplakt. Er moet nog het nodige geverfd in de gang, maar dat til ik vermoedelijk naar begin 2027. De aanblik van de gang is nu zo anders en ik ben erg blij dat ik na meer dan 20 jaar het heb aangedurfd het zelf aan te pakken. Vooraf erg spannend hoe al die kleur en fleur zou uitpakken, maar het voelt niet te druk of rommelig. Blij en stiekem ook een beetje trots op het resultaat. Hoewel er op mijn vakmanschap een hoop is aan te merken, ben ik trots op mezelf dat ik begonnen ben, ondanks dat een dergelijk project wat een vakman misschien in een dag doet bij mij door mijn beperkingen een jaar duurt. 
Verder is tussenmuur in de keuken gepimpt met een schilderij en lamp. De rommelige aanblik van agenda en to do lijstjes op de kast weggehaald en het is nu sfeervol, warm en vrolijk. Nu de gang is opgeknapt lijkt het ook allemaal meer 1 geheel te worden. Ik zit nu met plezier aan de keukentafel naar de muur en gang te kijken. Voor deze novembermaand vooral buitenklussen in de planning. Ik hoop op nog wat vriendelijk najaarsweer. De dakgoot garage zit weer vol blad en verder is de kas schoonmaken ook een pittige klus. En de laatste vaste bak in de moestuin weghalen is zeker een heel project, maar dan kan ik met de aarde hopelijk de gaten onder de catalpa dichten voor het gaat vriezen en de grond te hard is.
Eind oktober meermaals vuurwerk en dat in combinatie met eerder donker en vochtig weer gaf bij Brown (die in de zomermaanden zo goed zindelijk was) een flinke dip met in huis plassen. Dus veel dweilen.
Marion was helemaal even een zorgenkindje met meerdere keren een hartje dat een paar uur op hol geslagen was. Ze is dan zo sneu. Helaas kan ik weinig voor haar doen, anders dan er voor haar zijn. Ze zoekt me echt op en kruipt tegen mij aan. Het gaf wat gebroken nachten en momenten dat ik niet weg kon om te gaan wandelen maar ik ben blij dat ze mij opzoekt voor steun. Aan haar vachtje die minder mooi is zie ik nu toch wel dat ze hard achteruit gaat.
Met wat vertraging kreeg Shyla vanochtend alsnog haar verjaardagswandeling. De mist maakte het extra speciaal. 
Het blijft het reacties regenen. Sommige kan je meteen afzeggen en andere hebben veel te bieden, maar zijn het helaas toch net niet.
De eerste kilo is er af en het is een heerlijk portret. Toch hoop ik echt dat ze snel plaatst, gewoon omdat ik nu veel tijd kwijt ben met de mail.
Maar de lat blijft hoog liggen. Dat verdient Shyla!
Bedoeling was in oktober de gang verder af te werken. Begonnen maar door de plotse komst van de nieuwe honden lag het weer stil. Vandaag storm en regen en en zin om te gaan behangen. Vooraf lijkt het zo makkelijk, maar het viel flink tegen. Echter het stukje zo op de foto dat oogt al zo prachtig. Blij mee. Dat geeft weer moed om de rest van de gangmuur te behangen komende tijd.
Vandaag is Shyla 7 jaar oud geworden. Ze is inmiddels een kilo lichter en wandelt steeds makkelijker mee. Echter vandaag guur nat herfstweer en de leuke verjaardagswandeling houdt ze te goed.
Shyla kwam hier in opvang met haar eigen speeltjes bak. Deze bak had ik met deel speeltjes veilig weggezet. Nu weer gepakt toen ik ging rusten en de meeste honden vast zaten. 
De meeste honden.... maar Susan haar bench stond open en die zag schatten voor haar neus en verzamelde meteen het nodige in haar bench. Eén speeltje gaat de kerst niet meer halen. Kaatje ging er met de leeuw vandoor. Dan maar als verjaardagskado dat leuke nieuwe knuffelspeeltje pakken dat de baasjes van Lyske onlangs opstuurden.Shyla helemaal blij met de knuffelmeeuw! Dat is nog eens een leuk kado! Maar ja wel blijven opletten want er zijn kapers op de kust......
Blue zijn bloeduitslag is binnen. Leishtiter verder gezakt en op het randje van negatief. Hij kreeg enkel nog impromune maar dat mag nu ook stoppen.
Met dierenarts verder overleg gehad over Shyla. Als ze zo dik zijn dan zie je soms een bolle buik. Met dergelijk overgewicht is de lever ongetwijfeld ook vervet en dan is het goed tijdens het afvallen die extra te ondersteunen en daarom heb ik Puur Hepato besteld. Het kwam gister binnen en ik ben met deze leverontgiftingskuur inmiddels gestart. Ondertussen blijven de reacties voor Shyla binnen stromen. Echter nog geen reservering en morgen viert Shyla hier haar 7e verjaardag. Vandaag haar maar even lekker gewassen. Hopelijk is ze morgen op haar verjaardag nog schoon. 
Op deze foto ligt de kleine Faith (
Over Kaatje hoop ik snel meer te vertellen. 
Met een nieuwe hond erbij is het altijd even zoeken naar een ritme. Met een bange hond erbij die niet in huis durft helemaal. En als ze dan ook nog bang voor mensen zijn is het zoeken naar aanpak en dagritme. Voor mij en voor de hond.
Drie bangerikken tegelijk was wel helemaal even zoeken en een uitdaging. Het was een zwaar en vermoeiend weekje. Veel indrukken bij de honden en bij mij. Ze doen hun best en hebben al grote stappen gemaakt. Of het niet druk genoeg is, waren er ook nog heel veel reacties voor Shyla waardoor ik tot heel laat zat te mailen. Er zaten echt leuke goede reacties bij, maar we hebben de lat hoog gelegd en helaas is er nog geen huisje in zicht. Over tien dagen is ze jarig en wat zou het leuk zijn als ze haar verjaardag bij nieuwe baasjes kan vieren. Ik kon gelukkig maandag en dinsdag wel weer wandelen met de oude roedel en ze kan nu zonder problemen een half uur mee wandelen. Wat een verschil met het hondje dat een maand geleden na een kwartier ging liggen om bij te komen! 
Wat is het mooi als je bij de auto terug komt met een modderig hondje met een stralende gelukstoet. Enkel omdat ze zo genoten heeft van het los kachelen door modderige velden (okay en rollen in de poep want het is wel een smeerpoetsje😜).
Vandaag had ze echter pech want ik liet haar thuis. Ging met enkel Blue en Marion op pad. Dierenarts voor bloedafname leishmaniose test Blue. En ophalen medicatie voor o.a. Brown. Marion had dus mazzel en we gingen onderweg nog heerlijk wandelen door het Drents Friese Wold Hoogersmilde. Meteen op film gezet hoe goed Blue het thans doet. Lekker ontspannen mee aan de wandel. Je ziet dat hij echt geniet. Hij snuffelt en durft nu gewoon stoer met poot omhoog te plassen. Vreemde honden passeren dan is hij nog eerst even op zijn hoede tot hij merkt dat het goed is. Vlakbij de parkeerplaats kwamen we nog een labradoodle met baas tegen en laat deze meneer ook nog een grote zak met lekkers mee hebben. Blue zijn ogen poppen dan. Dat wil hij wel!!!
Ik was wat bang dat de twee nieuwe dames die lang zijn kennelmaatjes waren door hun angst Blue mogelijk terug zouden trekken, maar hij staat daar inmiddels boven. Hij zoekt ze niet echt op en doet gewoon zijn eigen ding. Nu de nieuwe honden er zijn besef ik destemeer hoe ontzettend ver Blue al is gekomen. Hij is echt gelukkig. Hij heeft de stap gezet naar huishond. Aan de rustige weg prima meelopend. Stofzuiger nog steeds niet favoriet maar bv van de grasmaaier trekt ie zich niets aan. Dankbaar als hij mee mag in de auto voor de wandeling en op het tractorpad waar ik vaker loop daar kan hij nu zo blij dartelen of in het hoge gras met een vossesprong proberen een muisje te vangen. Echt zorgeloos zal hij nooit worden maar ik wil weer naar zijn tekst gaan kijken want hij is gewoon breder plaatsbaarder nu. Een kleinere tuin met meermaals op de dag uit lijkt nu wel een optie. Natuurlijk gaat hij enkel weg naar baasjes die hem het prachtige leventje kunnen bieden dat hij verdient.
