Vorig jaar september begon ik met de makkelijke moestuinbakken en ging alles super en at ik in oktober tot half november dagelijks uit deze bakken. Dit jaar enthousiast begin maart begonnen de eerste vakken in te zaaien, maar het viel tegen. Zaad dat niet opkwam of pas heel laat. Vroeg beginnen blijkt dus niet altijd een vroegere of betere oogst te geven. Neem de spinazie:
Deze spinazie is 4 maart gezaaid. Nu net eindelijk groot genoeg om wat van te oogsten.
Bij de klimrekken 16 maart in 2 bakken ook spinazie gezaaid (uit zelfde zaadzakje).
Twee weken later gezaaid, maar wat een verschil! Deze later gezaaide spinazie heeft veel groter blad! 
Vandaag dus heerlijke spinazie gegeten uit het vak naast de peulen.
Van de spinazie uit de kas had ik trouwens wel meermaals al gegeten en inmiddels ook veel van ingevroren. Morgen weer postelein uit de kas. Daar kan ik binnenkort het overschot ook van invriezen.
De moestuinbakken worden steeds groener maar in de avond dek ik alles zoveel mogelijk af. De laatste dagen van april waren de meikevers door het mooie weer al bezig met hun bruidsvluchten maken.
De grote kevers zijn grappig en schattig...... hun kroost echter niet. Afgelopen jaren steeds vaker dat planten verdwenen door schade van de engerlingen. Nu met de nieuwe moestuinbakken, die van nieuwe aarde zijn voorzien, probeer ik deze plaagdieren te weren. Ik had al als winterdek van twee van die mutsen en besloten in extra mutsen te investeren want ze zijn toch wel erg handig. Inmiddels binnen en in gebruik. Verder een tafel met laken en stukjes met bubbelplastic.
Vandaag een rode botersla zaailing en de kristalsla zaailing uitgeplant in de bakken maar de vele zaailingen van de afrikaantjes zouden volgens de planning pas eind mei in de bakken geplant. Aangezien het niet vriest staat een deel van de trays met zaaigoed van de Afrikaantjes toch al buiten op lege vakken. In losse potten en hangbakken heb ik ook gekochte bloeiende Afrikaantjes en die zet ik ook neer in de hoop dat de geur van deze leuke bloemen de meikevers doet omzien naar een ander stekkie dan mijn moestuinbakken. Hopelijk met succes.
In middaguur in brandende zon in de kas bezig, dat was wel even een warm klusje. Maar er schreeuwden diverse planten om uitgeplant te worden. Zomerse kleding gepakt en aan de slag. Raapstelen eruit (ik heb nog ruime voorraad in vriezer) en komkommer en snackpaprika uitgeplant. Tomatenzaailingen laat ik nog iets groeien voor ik ze uitplant, maar de plantplek is wel al bepaalt. Op dit moment oogst ik nog volop spinazie en ook de postelein kan ik nu eten maar straks kan ik daar mogelijk de bonen en pepers zetten. Die zijn ook voor gezaaid inmiddels.
In de boomgaard was het aangenaam. Het lange gras is nog niet gemaaid en lekker koel.
Ik ga nooit op vakantie en heb veel moeten opgeven maar als ik dan zo mijn rondje tuin maak op een zonnige aangename lentedag als deze dan voel ik mij zo rijk. Dankbaar voor dit prachtige plekje!
Vandaag met Blue naar de dierenartspraktijk ivm importmelding. Zelf chipreader mee en wist waar zijn chip zat dus kon zo rustig zelf even snel de reader over zijn kop halen zodat er geen vreemden met grote enge dingen over hem heen zouden reiken. Met hulp van super lekker snoep meteen ook maar daar op de weegschaal. Er moeten nog wat pondjes af. 
Met wandelen zou hij kunnen afvallen maar ja wandelen dat is nog best spannend. Op de terugweg nog even stop gemaakt en in het Drents Friese Wold in het bos van Hoogersmilde geoefend. Dapper hoor! Trots op Blue!
Lolo, nu Boaike geheten, moet nog steeds wennen maar die tijd krijgt hij. Ondertussen maakt hij zeker ook stappen vooruit en heeft hij al veel nieuwe dingen geleerd en gezien. Hij slaapt nog veel om alle indrukken te verwerken en dan is het natuurlijk heerlijk om geborgen bij je vrouwtje weg te kruipen. 
Dankzij de antibioticum kuur is zijn buikje weer rustig. De bloeduitslagen zijn inmiddels binnen. Schildklier wat laag maar wel net binnen de marge. Tsh ook laag maar wel net goed. Dus hoewel er klachten aan de schildklier te wijten kunnen zijn is dat niet iets waar nu verder iets mee hoeft. Leish wel nu positieve uitslag maar op zich verder goed bloedbeeld nieren en lever. Hoewel de uitslagen van de eiwitten binnen de grenzen van wat mag lagen zag Esther een disbalans in twee van de eiwit uitslagen (de ene aan de hoge kant en de andere aan de lage kant) wat vermoedelijk toch aan de leishmaniose te wijten is. Dus we gaan de leish behandelen. Gelukkig hadden de adoptanten van de vorige maand overleden Lucy/Willeke nog allopurinol over wat we mochten hebben en kon de behandeling voor Boaike snel gestart. De roze buik die hij wel nog steeds heeft is niet typsich voor leish maar evengoed kan het best zijn dat als de leishmaniose weg is en zijn lijf weer in balans terug komt ook deze rare buikuitslag zal verdwijnen. Dat hopen we natuurlijk van harte. Het is pas echt te zeggen over een half jaar vermoedelijk, maar stiekem hoop ik natuurlijk dat er over 2 maanden al verschil zichtbaar zal zijn. Hij is in goede handen.
