woensdag 28 augustus 2024

gaan we nu al weer naar de dierenarts?

​Lydia had er geen zin meer in en deed ook nog spontaan een plas in de wachtruimte😖. Maar ik wilde toch even naar mijn eigen dierenarts en goed overleg over alle bevindingen en consequenties en verdere medicatie hebben. Zowel met betrekking op Lydia als Zani en Brown die niet mee waren verder omdat ze die onlangs al gezien had. Maar Lydia was sinds oktober 23 niet meer in de eigen praktijk geweest. Maar wel drie keer in Roden.

Het zou straks kunnen dat ik maar liefst 3 honden op incontinentie medicatie heb maar wel 3 verschillende soorten medicatie dit omdat door andere medicatie/aandoeningen het verschilt per hond wat ze mogen. Zani nog even aankijken of ze incontinentie medicatie nodig heeft. Dan mag ze op de Propalin. Lydia staat vanaf vanavond op de Incurin. En Brown houden we op de Caniphedrin. Met Brown gaat het de laatste 2 maanden eigenlijk zeer goed met zindelijk zijn en ik hoop zo dat ze dit vast houdt ook als het eerder donker is of op regenachtige dagen. Verder is er voor Lydia medicatie besteld zodat mocht ze in de toekomst een astma aanval zou krijgen zoals ze vermoedelijk bij de adoptant gehad heeft dat ik zo de medicatie ervoor kan pakken. Want dat soort inzinkingen gebeuren natuurlijk altijd in de nacht of in het weekend als de dierenarts gesloten is. Beter dan maar op voorraad hebben en direct kunnen pakken. Het is vermoedelijk wel een jaar houdbaar en mogelijk dus niet nodig. Lydia dus mee hoewel ze niet echt onderzocht hoefde. Dierenarts kon zo aan de buitenkant ook niets aan Lydia zien want ze staat daar verder zonder te kuchen. Maar bij luisteren hoorde ze ook de longen reutelen. Ze heeft het patientendossier van de specialist bekeken en in eigen dossier dus genoteerd dat de in Spanje gestelde diagnose hartfalen gewijzigd is naar long problematiek. En meegedacht voor de medicatie. 
Ík hoop samen met Lydia dat we nu even voorlopig niet meer naar een dierenarts moeten. Nuja enkel nog om medicatie op te halen want medicatie tijdig bestellen en ophalen dat blijft met al die honden op medicijnen een terugkerende taak. Stichting Esperanza ook niet blij want voor Lydia dus weer 2 extra medicijnen gekocht maar het is niet anders. 
Nu slapen want vandaag ook nog (met de nodige frustratie want het is niet mijn ding om apparatuur te bestellen) een nieuwe wasmachine en droger gekocht en morgen worden die gebracht en dat kan misschien al vroeg zijn. 

cbd olie voor ondersteuning

We kregen heel attent van dutch natural healing het aanbod voor wat CBD olie voor onze opvanghonden. Behalve straks in de vuurwerk tijd kan het misschien nu ook al bangerikken als Kito of Freek helpen. Het kwam vandaag binnen.We gaan kijken voor de heren. Dankbaar dat dit bedrijf dit belangeloos wil doen voor asielhonden. 

maandag 26 augustus 2024

Juci

​Logeetje Juci is nog altijd niet overtuigd van mijn goede bedoelingen. In huis kan ze echt genieten van aaien en snaaien maar buiten en/of proberen met een mobiel foto's maken dat is nog altijd beangstigend. Verder neigt ze buiten nog steeds naar dezelfde hoek als vorige keer te trekken en daar te blijven zitten tot ik haar weer binnen haal. Gelukkig eet ze verder goed en is het maar voor een weekje dat ze het met mij moet uithouden. In de roedel verder een probleemloos hondje. Maar net als mijn eigen opvangers hier is Juci ook een langzitter in de opvang. Ondanks dat Juci niet zo groot is maakt haar wensenlijstje van rustige woonomgeving bij 1, liever 2 vrouwtjes en geen mannelijke baas en minimaal 1 hondenmaatje en een omheinde tuin het moeilijk voor dit complexe lieve oh zo trouwe maar oh zo eenkennige meisje. En hoe graag Debbie haar ook ziet, het is net als bij mijn opvangers niet de bedoeling dat ze blijft maar ergens een beter passend plekje vindt. Ook omdat Juci bang blijft van haar zonen voor wie het al 2 jaar een aardige uitdaging is om Juci als huisgenoot te hebben. 

Lydia

Vorige week was Lydia voor de 2e keer in Roden en voor de 2e keer stonden we ons achter de oren te krabben. Lydia onderging het weer super braaf. Bij de echo werd bevestigd dat ze slijtage heeft aan de hartkleppen maar met medicatie is dat goed onder controle. Echter de diagnose hartfalen die in Spanje gesteld is en gezien de symptomen ook heel logisch leek kon de specialist niet bevestigen. Het leek meer een probleem in de longen. Daar was een rontgenfoto voor nodig en daarom vandaag terug.Met Lydia zelf gaat het prima. Ze gaat nog steeds graag mee wandelen en is in goede conditie. Het reutelen en het schrapende wat dieper weg lijkt te komen is er nog wel. Bij de rontgen was de paraveterinair weg van Lydia omdat ze alles zo makkelijk met zich liet doen. Van drie kanten zijn haar longen op de foto gezet. Op de foto's zijn geen ernstige dingen als veel vocht of tumoren te zien, maar wel dat de longcellen het hier en daar moeilijker hebben en wat afwijken. Een mogelijke oorzaak zou kunnen zijn dat ze in haar Spaanse jaren heel stoffig heeft gewoond en er irritatie is op de longen. Geen longontsteking maar wel dat ze mogelijk sneller geprikkeld is en meer moeite heeft om het slijm op te hoesten. De vochtafdrijvende medicatie werkt dus wel om de longen te helpen en wordt daarom voortgezet maar mag terug naar de gewone onderhoudsdosis. Geen ontstekingen dus geen antibiotica of andere medicatie voor de longen. Wat ik begreep moet ik haar een beetje zien als iemand met COPD en als ze dus meer problemen krijgt met slijm ophoesten dan kan ze pufjes krijgen om haar te helpen. Gezien deze nieuwe inzichten is het meest waarschijnlijke dat ze bij de adoptante een astma aanval heeft gehad.Verder onderzoek zou bronchoscopie zijn maar dat raadde hij af. Zoals ze nu is is ze niet ziek en zal er weinig uit een dergelijk onderzoek komen. En een oudere hond onder narcose is nu eenmaal niet wenselijk. Verder zag de specialist haar hartproblematiek niet zodanig dat ze een korte levensverwachting heeft. Uiteraard is het met oudere honden nooit te zeggen. Ze kan ook plots problemen met heel andere organen krijgen. Echter zoals ze nu is zou ze gewoon nog een heel fijne tijd bij een adoptant kunnen hebben en wil ik haar wel terug ter adoptie gaan zetten. Helaas had ze altijd al moeite met alleen zijn, maar nu lijkt dat toch echt moeilijk voor haar. Daarom zou het ook zo fijn zijn als ze een plekje heeft, liefst bij 2 baasjes, want ik ben maar alleen en heb meerdere honden die aangelijnd moeten wandelen en ik kan haar niet bij alles telkens mee nemen. Wat haar nog lastiger adopteerbaar maakt is dat ze steeds vaker tijdens haar slaap urine verliest. Adoptanten willen wel een rescue maar geen rugzak en geen oudje. Laat staan eentje die een versleten lijf hebben zoals Lydia en Brown ondanks hun grote kwaliteit van leven. Ik heb heel wat oudjes gehad maar 4 honden tegelijk die regelmatig ongelukjes hebben dat nooit en dat maakt de zorg niet makkelijk erop en ik hoop dan ook van harte dat we voor Lydia en Brown nog een fijn thuis kunnen vinden. Vermoedelijk hebben ze dat nooit in hun leven gehad en het is ze nog zo gegund om ergens een gewenste huishond te zijn. 

zondag 25 augustus 2024

rust zacht Pascale!

In 2011 adopteerde Pascale pupje Delia die als Sproet prachtige jaren kende o,a, in Frankrijk samen met haar briard vriendin. Begin 2022 overleed Sproetje vrij onverwacht. En in 2023 haar andere hond. Ze bleef echter de honden hier af en toe steunen met een donatie. Met kerst nog contact gehad met Pascale en ze gaf wel aan geen honden meer te kunnen nemen vanwege ziekte. Nu het verdrietige bericht van haar overlijden.Van de nabestaanden van Pascale een bedrag gehad die het mogelijk maakt om voor zowel Tinka en Brown voor een half jaar Impromune te bestellen.Het voelt zo dubbel. Enerzijds denken de timing hiervoor had niet beter kunnen zijn en blijdschap dat ik nu extra mogelijkheden heb om Brown en Tinka te helpen, anderzijds geschrokken van het verdrietige nieuws van Pascale haar overlijden.​Rust zacht Pascale! Ik ben geroerd dat je postuum nog aan de Ranjaclub honden gedacht hebt. 

zaterdag 24 augustus 2024

Brown

Afgelopen maandag met Brown en Lydia naar Roden. Brown was het eerste aan de beurt. Ze is een enorme enthousiaste blije wiebelkont maar toen ze eenmaal lag waren we allemaal verbaasd hoe voorbeeldig ze wel driekwartier lang bleef liggen voor de echo. 
Hoewel de aandacht vooral naar de blaas uitging is haar hele buik bekeken. Haar maagdarmkanaal, gal lever etc was allemaal prima. Op de milt een klein vlekje. Genoteerd maar verder duidelijk niet zorgelijk. Wel was duidelijk te zien (nuja toen hij het voor ons aanwees) dat beide nieren verkalkingen hebben. Dit komt naar alle waarschijnlijkheid door de allopurinol die ze eerder voor haar leishmaniose kreeg. De blaas zag er netjes uit. Echter 1 urineleider komt niet gekromd uit in de blaas maar richting de sluitspier. Als het rustig de blaas in druppelt geen probleem, maar als de nier actief urine de blaas in spuit dan zou de sluitspier daar wel door geïrriteerd kunnen raken, wat kan verklaren dat ze soms inene aandrang heeft. Echter blijft dat in basis het probleem ligt in de sluitspier. Meer dan we nu al doen met medicatie en supplementen kan helaas niet. Ondanks dat het een flinke uitgave is, is het toch wel fijn dat er naar gekeken is door een specialist.Inmiddels kwam ook de uitslag binnen van de leishmaniose test. Helaas van negatief terug naar (welliswaar miniem) positief. Gelukkig had het lab nog bloed over en een extra check laten doen op het eiwitspectrum en dat was helemaal goed. Dit betekent dat zolang er geen klachten zijn Brown niet terug op de allopurinol hoeft. Gezien de verkalking op de nieren heel blij mee. Over half jaar opnieuw bloedtest en haar natuurlijk goed in de gaten houden of er geen klachten komen. Dirkje kwam al een maand geleden met een mogelijk supplement Impromune wat voor Tinka en Brown misschien heel goed zou zijn. Het helpt het immuunsysteem om goed op de juiste manier op de leishmaniose/parasiet te reageren. Bijwerkingen lijken er niet echt te zijn. Maar het middel is duur en moet een half jaar minimaal gegeven worden. Maar mogelijk zou het Brown kunnen helpen waardoor ze ook in de toekomst zonder allopurinol kan blijven.

Geschiedenisles aan de Tramweg

Het is hier rustig wonen aan de stille kant van de vaart, maar afgelopen donderdagmiddag en avond was het druk met heel veel wandelaars die midden op de straat konden lopen want de weg was afgezet.​De historische vereniging had geregeld dat een aantal schepen op weg naar de turfdagen in Appelscha dit weekend afgelopen donderdagmiddag kwamen aanleggen langs de Tramweg. Smilde heeft een ontstaansgeschiedenis dankzij het veen en de turfwinning.Helaas waren de grote turfschepen afgehaakt, maar evengoed was er veel moois te zien.  Lydia vond er niets aan, maar ik vond het leuk om zo even langs de boten te struinen. Het leukste vond ik de parlevinker. Voor het huis van de buren stonden allemaal klassiekers onder de tractoren. Deze met de naam papa Jan had mijn vader vast wel gewaardeerd.
In de avond was er ook muziek en was het drukker. Toen gelopen met Brown. Brown door mensenmassa's meenemen is wel een uitdaging want ze wil iedereen gedag zeggen en zou zelfs in kinderwagens kunnen springen. Ook in de avond veel vreemde honden tegengekomen maar dat is weer zo fijn met Brown de meeste negeert ze en naar een enkele hond wil ze toe maar laat zich wel goed meenemen.