5 okt kwamen ze aan. Susan en Queen, die net als Bimba en Blue uit deze hel kwamen:Queen zie je op 9 seconden en Susan daarna op 12 seconden. Vooraf was bekend dat deze dames veel banger waren. Hoewel het niet de bedoeling was dat ze afgelopen zomer in het asiel nog zouden zitten hebben ze daar ook weer grote stappen gemaakt. Ze lopen wat aan de lijn en dat is praktisch want zodoende kan ik ze dagelijks meenemen naar het veldje in de tuin. Ze hebben de neiging aan elkaar te klitten en elkaars angst te versterken en op 1 plek in huis verstijfd te blijven zitten. In het asiel zat Queen ook meest tegen de muur kennel geplakt en hier zat ze het liefst in de rode bench. Susan kroop meest dan bij haar. Inmiddels begint Susan ook wel zelfstandig naar buiten te gaan en wat in huis te bewegen, maar Queen zit nog veel verstijfd op 1 plek en neem ik nog steeds aan een luslijn mee om zich te ontlasten. Toch ligt Queen er al veel ontspannener bij. Susan echter kan piepen als ik Queen mee neem en zij achterblijft in de bench. Ook als ze naast Blue ligt. Ze is echt een mama’s kindje. Susan zoekt Queen op, niet zozeer andersom maar Queen ervaart zeker ook steun door aanwezigheid van Susan. Hoewel ze elkaar in hun angst negatief versterken en Queen Susan ook wat er in terugtrekt ben ik wel blij dat ze samen konden reizen en hier kunnen wennen. Susan ook een verzamelaar van speeltjes en flossen en ik herken veel van Blue in haar. Blue en Susan lijken in doen en laten en ook wel op zich van bouw/uiterlijk broer en zus. Zou Queen die toch net een wat ander uiterlijk heeft dan de moeder geweest zijn of gewoon vertrouwd? Ze hebben de neiging om alle spanning van zich af te kauwen en dat betekent dat de kleedjes en knuffels en speeltjes er aan gaan. Op zich niet erg maar helaas vind ik dagelijks stukken textiel e.d. in de poep. Kauwen is geruststellend en gelukkig knabbelen ze ook graag op kauworen. Eigenlijk zou ik het ze dagelijks willen aanbieden maar helaas zijn de oren op. En mijn potje leeg. Zouden er mensen zijn die wat willen doneren zodat ze dagelijks op gezondere kauwies kunnen kauwen ipv zichzelf gerust te stellen door op kleedjes te knabbelen?
Liefst kauworen, gedroogde long e.d.. Geen rawhide!. Dentastix mag wel maar zijn zo op. In natura of donaties via Esperanza zodat ik het kan kopen?
Komende tijd wordt het extra spannend. Vuurwerk begon al in oktober maar ik verwacht binnenkort ook de aannemer die verder gaat met de klus aan het dak en ook wel even bezig zal zijn. Ook moet ik de tuinman nog een dag gaan inplannen. Dan wordt het even helemaal een uitdaging met de dames die niet even uit zichzelf naar buiten durven, maar ook in huis nog erg zich verstoppen en stil houden. Ze moeten van verder komen dan Blue. Dat was bekend. Toch zijn ze heel lief en aanhankelijk.
5 okt kwamen ze aan. Susan en Queen, die net als Bimba en Blue uit deze hel kwamen:Queen zie je op 9 seconden en Susan daarna op 12 seconden. Vooraf was bekend dat deze dames veel banger waren. Hoewel het niet de bedoeling was dat ze afgelopen zomer in het asiel nog zouden zitten hebben ze daar ook weer grote stappen gemaakt. Ze lopen wat aan de lijn en dat is praktisch want zodoende kan ik ze dagelijks meenemen naar het veldje in de tuin.
Ze hebben de neiging aan elkaar te klitten en elkaars angst te versterken en op 1 plek in huis verstijfd te blijven zitten. In het asiel zat Queen ook meest tegen de muur kennel geplakt en hier zat ze het liefst in de rode bench. Susan kroop meest dan bij haar. Inmiddels begint Susan ook wel zelfstandig naar buiten te gaan en wat in huis te bewegen, maar Queen zit nog veel verstijfd op 1 plek en neem ik nog steeds aan een luslijn mee om zich te ontlasten. Toch ligt Queen er al veel ontspannener bij. Susan echter kan piepen als ik Queen mee neem en zij achterblijft in de bench. Ook als ze naast Blue ligt. Ze is echt een mama’s kindje. 
Susan zoekt Queen op, niet zozeer andersom maar Queen ervaart zeker ook steun door aanwezigheid van Susan. Hoewel ze elkaar in hun angst negatief versterken en Queen Susan ook wat er in terugtrekt ben ik wel blij dat ze samen konden reizen en hier kunnen wennen. Susan ook een verzamelaar van speeltjes en flossen en ik herken veel van Blue in haar. Blue en Susan lijken in doen en laten en ook wel op zich van bouw/uiterlijk broer en zus. Zou Queen die toch net een wat ander uiterlijk heeft dan de moeder geweest zijn of gewoon vertrouwd? 
Ze hebben de neiging om alle spanning van zich af te kauwen en dat betekent dat de kleedjes en knuffels en speeltjes er aan gaan. Op zich niet erg maar helaas vind ik dagelijks stukken textiel e.d. in de poep. Kauwen is geruststellend en gelukkig knabbelen ze ook graag op kauworen. Eigenlijk zou ik het ze dagelijks willen aanbieden maar helaas zijn de oren op. En mijn potje leeg. Zouden er mensen zijn die wat willen doneren zodat ze dagelijks op gezondere kauwies kunnen kauwen ipv zichzelf gerust te stellen door op kleedjes te knabbelen?
Liefst kauworen, gedroogde long e.d.. Geen rawhide!. Dentastix mag wel maar zijn zo op. In natura of donaties via Esperanza zodat ik het kan kopen?
Komende tijd wordt het extra spannend. Vuurwerk begon al in oktober maar ik verwacht binnenkort ook de aannemer die verder gaat met de klus aan het dak en ook wel even bezig zal zijn. Ook moet ik de tuinman nog een dag gaan inplannen. Dan wordt het even helemaal een uitdaging met de dames die niet even uit zichzelf naar buiten durven, maar ook in huis nog erg zich verstoppen en stil houden. Ze moeten van verder komen dan Blue. Dat was bekend. Toch zijn ze heel lief en aanhankelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten