In oktober de gang opknapklus weer opgepakt.Ik wilde erg graag het behangwerk in ieder geval klaar hebben eind oktober. Dat is gelukt. In de wc zat sinds begin 2026 tijdelijk zelfklevend behang dat begon los te laten en ook vervangen moest worden. Ondanks dat er 31 dagen in de maand zaten net niet gehaald dat klaar te krijgen. Zaterdag was het bijna klaar en daarom met 1 extra dagje gesmokkeld en zondag 1 nov het laatste behang in de wc geplakt. Er moet nog het nodige geverfd in de gang, maar dat til ik vermoedelijk naar begin 2027. De aanblik van de gang is nu zo anders en ik ben erg blij dat ik na meer dan 20 jaar het heb aangedurfd het zelf aan te pakken. Vooraf erg spannend hoe al die kleur en fleur zou uitpakken, maar het voelt niet te druk of rommelig. Blij en stiekem ook een beetje trots op het resultaat. Hoewel er op mijn vakmanschap een hoop is aan te merken, ben ik trots op mezelf dat ik begonnen ben, ondanks dat een dergelijk project wat een vakman misschien in een dag doet bij mij door mijn beperkingen een jaar duurt. 
Verder is tussenmuur in de keuken gepimpt met een schilderij en lamp. De rommelige aanblik van agenda en to do lijstjes op de kast weggehaald en het is nu sfeervol, warm en vrolijk. Nu de gang is opgeknapt lijkt het ook allemaal meer 1 geheel te worden. Ik zit nu met plezier aan de keukentafel naar de muur en gang te kijken. Voor deze novembermaand vooral buitenklussen in de planning. Ik hoop op nog wat vriendelijk najaarsweer. De dakgoot garage zit weer vol blad en verder is de kas schoonmaken ook een pittige klus. En de laatste vaste bak in de moestuin weghalen is zeker een heel project, maar dan kan ik met de aarde hopelijk de gaten onder de catalpa dichten voor het gaat vriezen en de grond te hard is.
Eind oktober meermaals vuurwerk en dat in combinatie met eerder donker en vochtig weer gaf bij Brown (die in de zomermaanden zo goed zindelijk was) een flinke dip met in huis plassen. Dus veel dweilen.
Marion was helemaal even een zorgenkindje met meerdere keren een hartje dat een paar uur op hol geslagen was. Ze is dan zo sneu. Helaas kan ik weinig voor haar doen, anders dan er voor haar zijn. Ze zoekt me echt op en kruipt tegen mij aan. Het gaf wat gebroken nachten en momenten dat ik niet weg kon om te gaan wandelen maar ik ben blij dat ze mij opzoekt voor steun. Aan haar vachtje die minder mooi is zie ik nu toch wel dat ze hard achteruit gaat.
