gewoon wat leuke plaatjes

Mamba op zoek naar muisjes

Mamba

Bieke, mijn hollandse smoushond

Whoopi

akelei in werkelijk prachtige kleur

Adinda in de weer met hondenspeelgoed

met Dalia gaat het inmiddels goed

Dalia herstelt goed en vindt het maar niets dat ze nog even rustig aan moet doen. Wonden zien er rustig uit.

Jazzmin

wat blijft dit hondje toch een pech hebben..... vandaag is ze gewoon al 1 jaar in Nederland in opvang (waarvan 4 maanden bij mij nu) en niemand die voor dit lieve hondje gaat.

ze is nu 1 jaar en 9 maanden. Ze werd als 2 maands pup uit een afschuwelijk dodingstation gered. Was met 5 maanden sterk genoeg om bemiddeld te worden maar toen was het schattige pup eraf en niemand die voor haar ging. Toen kwam ze naar Nederland in opvang in de hoop dat het dan wel zou lukken en een jaar later heeft ze nog steeds geen eigen mandje. Bij het vorige opvanggezin kon ze niet blijven omdat die ging werken en ze ging blaffen bij het alleen zijn maar bij mij blijft ze inmiddels wel zonder problemen een dagdeel alleen samen met een andere hond. Er moet toch iemand zijn die juist zo een knuffeltje als Jazzmin zoekt en die een maatje heeft waar ze lekker mee kan ravotten en die veel thuis is. Ik blijf mijn uiterste best doen dit gouden mandje voor haar te vinden. Als Jazzmin plaatst kan ik weer een ander hondje helpen.

het is achter de rug

Vandaag was het zover. De amputatie en meteen ook sterilisatie.
Het is goed gegaan.
Dalia had geen enkel probleem met het lopen op drie poten en lijkt haar poot totaal niet te missen. Wel had ze erg veel nabloeding en zag het er eerst naar uit dat ze bij de dierenarts moest overnachten maar op laatst mocht ze toch in de avond mee naar huis. Dat was echt even spannend en erg fijn dat ze toch mee mocht. dat vond Dalia ook. Het deed me ook wel goed dat ze heel duidelijk blij was mij te zien.

veilig in slaapkamer met bed-onderleggers voor de hygiënne en voor als het nog zou bloeden.
details voor de liefhebbers.

het ziet er allemaal keurig uit. Omdat Dalia geen handen meer aan haar lijf wilde was het schoonmaken van het nabloeden niet meer mogelijk, vandaar dat er nog wat geronnen bloed te zien is. Vanwege haar trauma's is er geen drain in gedaan maar alles losjes gehecht met oplosbare hechtingen dus die kap moet absoluut nog een aantal dagen om want kans dat ze naast haar vacht schoon likken ook die hechtingen eruit likt en dat moeten we nu niet hebben. Een nette vacht kan over een week of zo wel weer.

Dalia loopt dus prima en fijn was ook dat ze gedronken heeft zodat de narcose snel uit haar lichaam kan. Plassen buiten ging ook probleemloos, ze hoeft wat dat betreft zoals verwacht totaal niet te wennen aan een poot minder. het blauwe tape om de voorpoot mag er af maar Dalia wil geen getut meer en dus laat ik het nog even zitten tot een tactvoller moment.

tja de benches zijn neergezet om deze pottekijkers even op afstand te houden. Dalia heeft nu rust nodig.


stelletje ramptoeristen.....

Dalia

Om te voorkomen dat Dalia, die met haar gebroken pootje nauwelijks kan wandelen, de auto met dierenarts en dus negatief associeert neem ik haar af en toe in de auto mee voor een kort wandelingetje elders.

Meest samen met Emily zodat die ook eens ergens anders komt maar als die te slecht is dan alleen. Vandaag had ik echter Whoopi meegenomen.

gewoon een klein stukje fietspad maar het is toch weer even ander gras en andere snuffelzaken.

De kap moet om omdat ze anders direct probeert haar pijnlijke poot zelf te amputeren. Best sneu want die kap is zo warm voor haar met dit weer en je loopt er overal mee tegen aan in huis.

en als je haar dan even toch met dat rare achterpootje ziet lopen dan ga je helemaal aarzelen want amputatie is zo radicaal maar het is puur de pen die het zaakje aan elkaar houdt; het bot zelf is zo broos geworden en alles doet ook met de pijnstilling zo pijn dat Dalia zich over een week heel wat beter zal voelen dan de afgelopen maanden. Maar moeilijk blijft het. Morgen gaan we ervoor.....

adinda

Adinda is zo een schat en gaat elke dag weer verder vooruit. Ik sta er verbaasd van hoe snel ze qua vacht en conditie hersteld.

Haar spaanse rugzak valt van haar af en ze wordt steeds ontspannener. Ik ben zo benieuwd hoe Wout haar toekomstige baasje die eerdaags langs komt haar zal vinden.

Quinty

Quinty is afgelopen maand helemaal opgebloeid en zal gaan uitvliegen.

Van een kruipend hondje die maar ging liggen als ze het even niet wist, is ze een prachtige pubermeid geworden met weer zelfvertrouwen.

Tijd om iemand anders zijn schoenen te gaan stelen.....

Het huisbezoek was in orde en Quinty zal gaan wonen bij een mevrouw in een prachtige wandelomgeving. Rustig maar ook weer de nodige prikkels die ze nodig heeft om haar socialisatiegaten te dichten. Ze gaan waarschijnlijk ook samen op cursus wat heel goed zou zijn want Quinty die super sociaal is met alle honden hier in de roedel is soms bang als we vreemde honden tegen komen. net als sommige verkeerssituaties en drukte. Ze moet leren om juist met haar angst om te gaan en dergelijke situaties als gewoon te beschouwen en te negeren. Quinty is jong en wil graag leren dus dat komt wel goed.