De uitslagen van de Marietjes waren ook binnen. Leishwaarde bij beiden verder omlaag gegaan en nu in het grijze tussengebied. Prima dus.
Marion had nog een aanvullend breed bloedbeeld maar naar nieren etc zijn goed. Geen zorgen over leish of ouderdomsklachten nieren en lever. Ze is echter de afgelopen weken duidelijk verouderd. Ze ziet en hoort slechter, maar kreeg ook krachtsverlies en kan het trapje voor mijn bed niet meer op. Dierenarts merkte ook op dat haar bespiering achter erg is afgenomen. Vandaag een aanvullend gesprek met dierenarts gehad naar aanleiding van de uitslagen maar die zijn dus gelukkig voor zo een oud hondje prima. De paar (licht) afwijkende waardes daar hoeft verder niets mee.
Echter wel is het zo dat Marion vergelijkbaar aan Brown vermoedelijk haar laatste levensjaar begonnen is. Ze heeft inmiddels een heel ernstige hartruis, een bultje bij een tepel die er niet hoort maar eer die gaat opspelen is ze wel aan andere dingen overleden dus daar wordt niets mee gedaan. De bespiering van de achterhand is sterk verminderd, maar helaas kan ze niet zoals Phuc indertijd met een anabole steroide prik geholpen worden vanwege het risico voor haar hart. Afgelopen week heeft ze gelukkig weer goed gegeten. Tja en de dametjes zitten hier ook al zo lang. Een jaar zonder reacties. Marion die mijn schaduw is en die bij een plaatsing elders zo een grote stress ook door zou moeten om te wennen en alles wat hier vertrouwd is te missen. Dat is niet meer in het belang voor haar welzijn en gezondheid. Advies dierenarts was dan ook van doe dit oudje dat niet meer aan en laat haar lekker blijven.
Maar ja indertijd zaten ze ook 1,5 jaar in Spanje omdat niemand het setje wilde adopteren en ze in Spanje al zeiden deze twee honden gaan we absoluut niet van elkaar scheiden.
Dat zag ik hier ook en dus zochten ook wij ruim een jaar lang naar een huisje samen voor de twee. Dus als Marion blijft, tja dan blijft Marian ook......
Samen zijn ze de Marietjes. Welkom thuis meiden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten