Trufa is een actieve meid. Vaak is het zo dat een hond, ook als deze niet los kan, bij voldoende beweging van lekker wandelen en de voldoening van het snuffelen, het even knallen over het veldje niet zal missen, maar voor Trufa is het meer. Het is houvast, het ontladen. Juist na adoptie, als alles wat vertrouwd is weer wegvalt, als ze moet wennen aan een nieuwe dagritme en patronen en onbekende wandelplekken zal het haar helpen als ze de mogelijkheid heeft de opgebouwde stress er even uit te knallen.
En waar bodeguero Lolo in een gewone doorsnee achtertuin vermoedelijk prima kan rennen is Trufa dan nog niet eens op stoom.
We hebben na wikken en wegen de luxe wens van de diepere tuin met gras omgezet in een plaatsingseis. Niet dat we een tuin zo groot als hier verwachten, maar wel denken we aan minimaal iets van 15 meter gras in de diepte of breedte en dat heeft een doorsnee rijtjeswoning in een woonwijk niet. Dus het zal inderdaad de keuze uit baasjes beperken, maar we blijven zoeken naar die ruimte voor haar buiten, net als naar een baasje die het oprecht leuk vindt om elke dag ook even samen te ballen.
Als we bij moeilijk plaatsbare honden plaatsingseisen zetten krijg je al gauw het verwijt van dan zul je die hond nooit plaatsen. Waarbij men voorbij gaat aan de wens om de betreffende hond gelukkig te maken door de best passende adoptieplek te vinden. We plaatsen nooit om het plaatsen. Ook bij Trufa niet. Na haar troosteloze bestaan in Spanje verdiend dit fantastische meisje dat we ons blijven inzetten dat prachtige adoptieplekje voor haar te vinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten