verwennerij met de post

Nog geen tijd gehad voor kerstversiering in huis maar dankzij de baasjes van Cora wel al in kerststemming. Wat een verwennerij!

samen in de opvang

Samen is voor Paulina en Fenna vanzelfsprekend. Ze gaan enkel samen voor adoptie weg.

samen

 Oftewel hoe gaat het met....Alfie (vh picolo) zat op zijn drie pootjes graag de katten achterna maar nu ligt hij met ze samen.In november heb ik al deze foto van Nube samen met de kat gekregen. Odo en Lucy (hier Snuutsie en Willeke) liggen nu samen. Saar (vh Madie) en VonkAl de nodige stoeifilmpjes gezien van Brisa die nu Tessa heet en het goed kan vinden met haar vriendje Finn. Amira staat op deze foto alleen maar op de filmpjes loopt ze heerlijk samen met de sharpei heren. Hoewel sociaal met alle honden lijkt Amira het gewoon extra fijn te vinden met sharpei's samen te wonen. Ik denk een gevoel van herkenning, van thuiskomen. Natuurlijk kan je als hond alleen ook volop genieten van het samen met je baasje zijn. Zoals hier Jack laat zien.Of zoals hier Rambo samen met de buurvrouw (zijn 2e hondenmama) en buurhondje Jango met wie hij het ook prima kan vinden.

dank u sinterklaasje

 Oeps geen wasmiddel meer want de goedkope flessen waren bij de Action telkens niet te krijgen. Dus toch maar even naar de winkel geracete want ik draai dagelijks wasjes vanwege de honden en geen wasmiddel is dan erg onhandig. Gelukkig voor deze maand weer genoeg om mee te wassen en dankzij de kadobon van de baasjes van Cora heb ik er niet voor hoeven te betalen. Verder meteen extra lichtjes gekocht die ik gebruik voor de honden hier in het donker aan de weg. Nu ik er toch was de bon maar opgemaakt met extra handzeep (ik waste ook voor de corona al heel veel mijn handen vanwege de honden hier) en een extra keukenrol want ook die gebruik ik veel met de honden. Lijkt saai maar ik ben er heel dankbaar voor dus voor mij zijn dit mooie sinterklaaskadootjes! 

Pirate in de herfstzon

​Gekke Pirate. Altijd blij me weer te zien en dan pakt hij ter begroeting graag wat in zijn bek. Naast flostouwen en speeltjes kunnen dat ook gewoon hondenkleedjes en kussens zijn en niet zelden belandt het buiten in de tuin (en dan daarna in de wasmachine). Maar vrolijk is hij! Ondanks dat het nog steeds niet gelukt is voor deze lieve clown een huisje te vinden. Er moeten toch ergens baasjes zijn die hem weinig alleen hoeven te laten en die samen met dit heerlijke boefje willen lachen. Hij verdient het zo! 

Ik ga morgen in ieder geval samen met Pirate heel hard zingen voor Sint en Piet. Wie weet wat er als verrassing in de mail box komt. Duimen jullie mee?

spelen met Snoopy

​Nu Gopher een plekje heeft kan Snoopy weer vrij met het speelei spelen. Soms opletten dat Pirate niet naar hem toe rent en aanblaft omdat hij met Snoopy wil spelen. Andere speeltjes blijft lastig. Nauwelijks had ik deze foto gemaakt of Sereno hoorde het piepgeluid en wist al snel met het speeltje vandoor te gaan. Gelukkig kon ik nog een ander speeltje gooien. Daar was Snoopy ook blij mee. In huis kan ik helaas deze speeltjes niet zo hebben liggen. Dit flosje wel dus regelmatig voel ik die tegen mijn benen aangegooid, soms met een extra blafje erbij van zullen we. Op zich hoef je niet lang met Snoopy te spelen en vermaakt hij zichzelf ook wel met speeltjes maar een huisje zonder andere honden met meer aandacht voor hem zou voor Snoopy zelf zoveel fijner zijn. Hoewel het natuurlijk geweldig is met de adopties van november blijf je zo hopen dat het voor de andere 4 ook kan lukken. Helaas de laatste dagen een lege mailbox en geen reacties meer. Het zal ook lastiger zijn gezien het eisenpakket van de achterblijvers dat realiseer ik me maar stiekem hoop ik dat Snoopy net als Pirate, Paulina & Fenna kerst in een eigen huisje zullen kunnen vieren. We doen ons best die huisjes te vinden.

rust zacht Rivka

Vorig jaar augustus kwam Rivka in de opvang na al meer dan een jaar in het asiel gezeten te hebben. Wat genoot ik van dit aanhankelijke speelse vrolijke actieve meisje. Het duurde lang maar in maart vond ze een zalig huisje. Wat genoten haar vrouwtje en Rivka van elkaar. Enthousiaste verhalen en filmpjes van een blij racende Rivka. We dachten dat dit meisje van 3 jaar oud nog een heel lang leven voor zich had. Groot was de schrik dat Rivka enkele maanden terug ziek werd. Na heel veel onderzoeken en niet opgeven van haar vrouwtje werd duidelijk dat ze een levensbedreigende auto immuunziekte ontwikkeld had. Medicatie leek aan te slaan. Maar helaas bleek de medicatie ook weer ernstige bijeffecten te hebben en ging het onlangs weer bergafwaarts en waren de bloeduitslagen zorgelijk. Ze was ook kilo's te zwaar door al het vocht dat ze door de prednison vasthield. Vandaag zou ze opnieuw naar de dierenarts maar eigenlijk al wetende dat er geen opties meer waren. Deze foto is genomen afgelopen zondag na een heerlijke knuffelsessie op de bank want knuffelen kon gelukkig weer en Rivka was aanhankelijker dan ooit. Ze heeft lekker gegeten in de namiddag en daarna met wandelen gaf ze aan nog even het bos in te willen waar ze nog drie kwartier hebben gelopen. Ze leek een soort van afscheid te nemen. Later die avond werd ze zwak. Telefonisch overleg geweest met dierenartsen maar ze konden niet echt meer iets doen. Haar vrouwtje heeft gezorgd dat ze haar comfortabel maakte en is naast haar gaan liggen en heeft haar niet meer alleen gelaten die nacht. Geborgenheid is wat Rivka nu nodig had. In de ochtend is Rivka rustig om half 8 in de ochtend gestopt met ademen en weggegleden. Haar vrouwtje vol verdriet achterlatend maar ook met prachtige herinneringen die ze niet had willen missen. Ik ben ook erg verdrietig. Ik vang al 14 jaar op dus logisch dat er ook honden overlijden maar meest zijn het gelukkig honden op leeftijd. Rivka was nog zo jong. Rivka heeft gelukkig wel mogen ervaren hoe fijn het is om een eigen huisje te hebben en geliefd te zijn. Rust zacht Rivka!