Sereno braaf

Vanochtend langs de dierenarts. Weer een entingstickertje en een krabbel in zijn paspoortje maar na 5 jaar staat er nog steeds geen naam van een baasje in zijn paspoort. Sneu hoor.
De dierenarts vond hem lief en braaf. Sereno vindt het wel spannend maar geeft geen kik op de prik en verder met snoepjes uit handen van de dierenarts kon hij het wel aan.
Na afloop even naar het bos. Dat vond ie veel leuker. Op een rustig stuk hem ook nog even los gelaten.
De dierenarts ook nog even gevraagd over de pootjesproblematiek van Whoopi. Ik heb Whoopi nu op een hogere dosis pijnstilling en daar mag ik mee doorgaan. Phuc moet ik kijken. Als het blijft terugkomen zou een operatie toch beter zijn. Hopelijk lukt het me om komende winter veel met hem te wandelen en te fietsen en worden de banden weer terug sterker. Maar als er een stukje bot is afgebroken van het kommetje dan kan het blijven terug komen. Ik hoop dat het komende maanden gewoon zelf weer hersteld.

Nog steeds rustig

Geen nieuws, geen zicht op mandjes. Dus enkel wat "zomaar" plaatjes van vandaag.
Sunny
Alma
Zara
Laika

knuffels

Even weer een opleving met meerdere reacties dan krijg je hoop maar helaas is het sindsdien weer stil. Het is afwachten voor de knuffels.
Er hoeft maar 1 juiste reactie te komen he Laika!

ditjes en datjes

Vandaag de nieuwe kookplaat en hoera ik kan weer lekker koken. Meteen wat groente en paddestoelen gewokt voor de lunch.
Helaas bericht dat Alma pas 29 nov in de krant komt. Ze was van december vervroegd omdat er dieren waren uitgevallen maar om balans te houden in verschillende diersoorten krijgt eerst nog een ander dier een kans in de rubriek en schuift het 2 weken op.
Wel had ik gister weer even reacties en dat geeft toch hoop. Helaas geen match omdat de honden hier nu eenmaal op weinig plekken passen. Maar hopelijk duurt deze opleving nog even langer en komen er toch nog wat gouden mandjes voorbij deze maand en volgende maand.

maf hoor

Vandaag hebben mijn ouders met Sereno en Alma een lange wandeling gemaakt en ik ben even later met Daffy Duck naar het bos gelopen. Kom je op het wandelpad een bladblazer tegen. Opdracht van de gemeente. Pffff ik vind het zo onzinnig. Verderop bij de oude begraafplaats en het verbindingspad tussen de oude en de nieuwe begraafplaats waren er ook 2 man bezig dat is alleen maar netjes maar het gewone zandpad voor wandelaars gaan schoonblazen...... laat mij maar op die paar knisperende blaadjes lopen hoor. Je kunt ook werk zoeken.
Ik wilde ook nog met Laika gaan lopen maar ja daar hoef ik geen bos mee in te gaan als er zoveel bladblazers bezig zijn. Mijn moeder heeft heel even met hem aan de weg gelopen voor socialisatie. Laika neemt wel snoep aan van mijn ouders maar mee het hek door met iemand anders.... Hij liep de eerste meters met zijn staart tegen zijn buik maar volgens mijn moeder herstelde hij goed en heeft hij toch een stukje vrolijk meegelopen en zelfs een plasje gedaan. Bravo Laika!Zara nam weer snoep aan van mijn vader toen ze zag dat Alma en Mamba om hem heen sprongen.Gister weer met haar wezen fietsen en ze was al niet meer zo bang van de garagedeur. Echter toen ik met haar op de landweg een slotenschoonmaakmachine voorbij wilde was het teveel. Dat vond ze echt doodeng. Rustig gekeerd en haar bij laten komen en terug gegaan. Sommige dingen zijn gewoon nog een stap te ver en dan mag een hond dat best aangeven en als je dan luistert (en uiteraard wel zelf rustig blijft) dan creëer je alleen maar een vertrouwensband met de hond. Vergeleken hoe ze hier kwam, is ze al heel goed aan het bijdraaien maar het is wel nog echt een projectje. Ik hoop snel te horen wanneer ze door mag naar de andere opvang want ik kan gewoon te weinig met haar aan de slag.

zorgenkindje Whoopi

Afgelopen zondag ochtend was ik met de eigen woefjes en Sereno gaan lopen op een tractorpad door de velden. Het begon al fout. Sereno en Whoopi die over de landweg gingen rennen. Kreeg ik ze eindelijk mee tractorpad op staat Phuc nog op de landweg met zijn poot in de lucht. Hij wist niet meer hoe te bewegen. Hij heeft zich van de zomer opzijspringend voor Roderick heel naar gestoten en had toen letterlijk zijn knieschijf ernaast gestoten. Die kreeg ik toen met heel veel moeite wel terug maar sindsdien zijn de banden denk ik zwakker en heeft hij het al meermaals gehad. Phuc opgetild en terug het tracorpad op en na 15 meter gestopt en gekeken. Gelukkig kreeg ik daar ter plekke het schijfje weer terug en konden we gaan wandelen. Dacht ik. Niet dus. Staat Whoopi inene ook met haar poot omhoog. Geen idee wat ze gedaan heeft, misschien blijven hangen achter een graspol? Bij haar kreeg ik de schijf vrij makkelijk terug maar er zit teveel speling in. Whoopi is in 2008 geopereerd vanwege de Patella Luxatia. Omdat de problematiek complexer lag hielp dit onvoldoende en is ze later dat jaar nogmaals aan haar rechterachterpoot door een specialist geopereerd waarbij de poot is gebroken, afgeschaafd en een plaat heeft gekregen. Een langdurige operatie waarbij hij haar op het einde moest reanimeren omdat ze kennelijk niet te lang onder narcose kan. Omdat ze het verder op pijnstilling goed deed is besloten niet meer de linkerpoot te opereren vanwege het narcose risico. Ze is volgens haar paspoort nu 10 jaar maar ik denk zelf ouder. Helaas blijft ze nu hinkelpinkelen. Ze staat er wel op maar steunt er niet op. Ze springt met drie poten wel gewoon op bed. Ik geef haar maar een hogere dosering pijnstilling. De linkerpoot opereren is nu zeker geen optie meer nu ze op leeftijd is. Ik hoop maar dat ze in de komende dagen hersteld.
Overigens gingen Whoopi en Sereno achter in de velden ook nog het maisveld in dat geoogst was om restjes te vreten. Maiskorrels is niet erg maar ik weet Whoopi haar maiskolven voorliefde en wil Sereno niet op ideeën brengen (een kolf verteerd niet goed en kan bij grotere stukken ingeslikt ernstige verstoppingen veroorzaken) dus maar iets eerder omgekeerd. In de auto rook ik al snel dat Mamba op een onbewaakt ogenblik ook weer in de viezigheid gerold had en ik reed met open raampje naar huis. Ze kon meteen in bad. Soms heb je van die wandelingen dat je denkt ik had beter meteen terug kunnen gaan. 

het is rustig

 Nog altijd geen baasjes die met je knuffelen.
Natuurlijk wordt er gespeeld maar voor de rest is het wachten op een eigen mandje.Vorig jaar had ik verder geen adopties meer maar ik blijf toch zo hopen op adopties en minder honden in opvang.