
Lydia haar plaatsing
ging heel snel en ongebruikelijk. En zul je zien
slechte timing want prompt had ze met vertrek een dipje met meer
kuchen. Bij adoptanten vond ze het fijn maar tegelijk hakte de
verplaatsing er kennelijk zwaarder in dan we voorzien hadden. Lydia
kon slecht haar rust vinden en was steeds alert. Deze onrust maakte
natuurlijk dat haar hart nog harder werkte en ze nog meer stuwing
kreeg en nog meer ging kuchen wat natuurlijk ook niet helpt om lekker
te gaan slapen. Dus in de nachten veel rondlopen en kuchen. De 2e
nacht had de adoptante haar plasmedicatie al in de vroege ochtend gegeven en
iets verhoogd. En naar Dirkje gebeld dat het niet goed met Lydia ging. Dirkje heeft
rondje gebeld om een spoedarts op de zondagochtend te vinden. Dirkje en Michiel hebben hun
afspraken afgezegd en zijn er heen gegaan en zul je
zien de plasmedicatie had inmiddels goed zijn werk gedaan en in de
auto een uur lang een rustig hondje. De kliniek is voor mij op 3
kwartier rijden en ik ook mijn afspraak afgezegd en was in de auto
gestapt en naar Roden gereden denkende dat ik een naar adem happend
sneu hondje aan zou treffen bij de dierenarts. Niet dus. Geen eens
een kuchje. Dierenarts moest haar eerst inschrijven en wilde de mails
bekijken (had allerlei bloeduitslagen en patientendossiers door
gemaild) dus ik ben even de kliniek met Lydia uitgelopen om haar te
observeren op het wandelpad direct naast het parkeerterrein van de
kliniek.Direct staartje in de lucht en blij want hoera we gingen
wandelen. Plasje doen en tja sorry Lydia de pret is over want we
gaan weer terug want de dierenarts wacht. Dus daar stonden we
allemaal met enige verbazing naar Lydia te kijken die, zal je zien,
geen kuch in de behandelkamer liet horen en te druk bezig was haar
nieuwsgierige lange podenco neus overal in te stoppen. Gelukkig
hadden we wel een geluidsopname van het kuchen in de nacht van de
adoptante en kon de dierenarts bij luisteren longen wel wat horen
reutelen maar in basis was de rest allemaal keurig. Het kwartje extra
medicatie was een goede zet geweest van de adoptante en had duidelijk
de truc gedaan. Advies was komende week doorgaan met de verhoging
medicatie en dan overleg met eigen dierenarts. En omdat de laatste
hartecho in oktober 23 in Spanje gedaan was misschien nu al een
nieuwe echo om eens te zien hoe het er nu voor stond met haar hart.
Dit laten we inderdaad maandag maar meteen doen en gaan daarvoor
terug naar de specialist in Roden.Na het consult naar
de parkeerplaats en Lydia bij mij in de auto gezet. Haar spullen
waren meegegeven dus achterklep open en spullen overladen. Maar ik
stond nog stijf van de adrenaline omdat ik had begrepen dat Lydia
zwaar benauwd was en dacht al het ergste en was vol schrik en
schuldgevoel in de auto gekropen en naar dierenkliniek in Roden
geracete. En ik stond daar eigenlijk nog in opperste verwarring. Dus
bedacht dat ik verstandig moest zijn en beter eerst een stukje kon
gaan lopen opdat ik wat rustiger achter het stuur zou kruipen opdat
we veilig thuis zouden komen. Dirkje en Michiel hadden eigenlijk
hetzelfde. Dus ik Lydia weer uit de auto gehaald en zij Kitty uit hun
auto en we zijn met de honden gaan wandelen in het park naast de
kliniek. Idee was rustig aan en klein stukje maar Lydia was zo blij
en liep met staartje hoog volle kracht vooruit en snuffelde in de
bosjes en genoot. Na 10 minuten aarzeling van moet ik niet terug want
tja vraag ik niet teveel van de patient. Die enkel ongeduldig door
wilde lopen en snuffelen en niet echt uitstraalde dat het teveel
werd. Michiel zei nou die loopt wel door hoor, dus we zijn helemaal
om de vijver gewandeld en waren ruim half uur later terug bij de auto's. Geen vermoeide Lydia. Nog
steeds wij mensen vol ongeloof en vol verwarring. Thuis gekomen in
haar vertrouwde omgeving had Lydia geen enkel probleem om haar rust
te pakken. Wel af en toe kuchen, ook in de nacht, en tegen de ochtend
wat meer omdat de medicatie uitgewerkt was maar niet echt zorgelijk. Ze draaide een rondje en sliep weer door. Gewoon haar plasmedicatie met haar ontbijt gegeven (eetlust mankeert niets aan) en daarna met de auto naar de velden met wat honden om een half uur te wandelen. De hogere dosering maakte dat
ze extra moest plassen en met effect want afgelopen nacht heeft ze
gewoon zonder kuchen door geslapen.
Vandaag warmde het snel op maar
toch even kort gelopen op een tractorpad. Ondanks dat na 10 minuten
de tongen eruit hingen vonden ze het maar stom dat ik zo snel
omkeerde. Maar een kwartier leek me voldoende vandaag. Tongen waren
bij alle honden roze en niet blauw en dat wil ik graag zo houden.
Thuis rustig aan. De honden
drinken vandaag veel wat voor Lydia een nadeel is want het vocht
moet er immers juist uit. Op zich kan ze goed tegen de warmte
gelukkig. Al moet ze het vorig jaar zomer met nog hogere temperaturen in het asiel in Spanje
toch wel erg zwaar gehad hebben.
Nu aankijken hoe het komende dagen gaat met Lydia met het warme weer. Door de warmte en het extra drinken zal het nog wel even wisselend blijven. In het weekend gelukkig wat vriendelijkere temperaturen en hopelijk dan helemaal terug stabiel en dan maandag echo en overleg medicatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten