Vanochtend vroeg met een blije Tinka op stap die dacht dat we gingen wandelen, maar nee hoor met een lege maag in de wachtkamer van de dierenarts. Dan sta je raar te kijken.
Een begin van een rare dag. Tandjes zouden worden schoongemaakt, maar helaas bleken er ook drie kiezen uit te moeten. Dat had ik niet verwacht want ze kauwt verder goed. De teller liep meteen op naar euro 450. Echter achterin de bek was de tong afwijkend en dat wijst op nierproblemen. Dus ik kreeg belletje en heb toestemming gegeven bloed te checken op lever en nieren. Later op ochtend weer belletje dat Tinka goed wakker werd en de uitslagen binnen waren. Lever redelijk, maar nierwaardes deels niet goed. De teller was inmiddels al opgelopen naar boven de euro 500, maar in overleg natuurlijk ook met Dirkje van stichting Esperanza besloten om uitgebreider bloedonderzoek te laten doen. In de namiddag toen Tinka hier thuis al weer haar blaffende zelf was en vrolijk rondliep, kwamen druppelsgewijs verdere uitslagen binnen. Die zijn overduidelijk niet goed. Het bloedbeeld wijst erop dat de aanmaak bloedcellen in het beenmerg niet goed gaat. En beenmerg dat komt niet door nierschade, maar het heeft er alle schijn van dat ze een actieve leishmaniose heeft. Drie jaar geleden negatief getest maar in theorie kan het toch zijn dat er een besmetting is geweest en dat door andere oorzaken het immuunsysteem wat op zijn gat ligt en de leishmaniose tot ontwikkeling is gekomen. Dus nu afwachten wat er uit de leishmaniose test komt en nog wat andere aanvullende testen.
Hoewel ervaren met Leish honden heb ik zelf nooit mee gemaakt dat een negatief geteste opvanghond toch later leishmaniose kreeg. Ik weet wel dat er een kleine kans is dat die mogelijkheid bestaat maar het komt gelukkig zelden voor. Wel heeft Fenna die een dudoso (=twijfelachtig) uitkomst test had en die hier 2 jaar zonder problemen zat uiteindelijk toch leishmaniose te hebben ontwikkeld bij haar adoptanten. Mogelijk hier in de opvang Tinka dus nu als eerste. Al is het nog afwachten want uitsluitsel is er nog niet. Als het inderdaad zo is een behandelplan opzetten dat ook weer afhangt van wat andere uitslagen.
Zo ga je voor een simpele gebitsreiniging en zo geef je euro 600 uit die stichting Esperanza zal moeten betalen en dan is er nog niet eens een diagnose, laat staan een behandeling begonnen. Maar ik ben wel dankbaar voor de oplettendheid van de assistente die tijdens het schoonmaken gebit niet enkel de problemen met de kiezen ontdekte en de dierenarts inschakelde maar ook de afwijkende tong zag en aan de bel trok. Anders had ik het niet geweten en wie weet nog hoe lang het geduurd had dat ik zelf door had dat ze erg ziek was. Ze heeft oa bloedarmoede en een hoge ontstekingswaarde dus ze zal zich toch best zwak moeten voelen. Maar behalve het getob met voedselallergie lijkende problemen zoals plekjes huid en oorontsteking zie ik hier een Tinka die graag wandelt, eet en jaagt. Ook vandaag gewoon een blije Tinka die na het ophalen zo in de auto sprong en thuis trek had en waar je niet aan merkt dat ze onder narcose geweest is. Maar er komt dus een vervolg.
Tinka wordt 21 april 9 jaar oud. Een heel leven met zoveel pech. Het voelt zo oneerlijk voor dit lieve meisje dat zowel in Spanje als in Nederland maar geen passend thuis kan vinden.
Lieve Zani is vandaag 10 jaar oud geworden. Oud?
Met de 10 kilo eraf inmiddels terug in goede conditie dus we gingen saampies een lange verjaardagswandeling maken.Twee uur gezellig op pad! Aan einde wandeling nog vrolijk en staart in de krul.
Sommige stukken waren wel even een uitdaging zoals hier. Maar halverwege het filmpje zie je 1 van de mooie uitzichtpunten en dan snap je wel dat het de moeite waard is. 
Ik had meer moeite met de natte modderplasjes te omzeilen dan Zani die er vaak zo doorheen loopt. 
Ach het heeft zo zijn charme. Gelukkig de meeste stukken goed begaanbaar. 
Door mijn artroseklachten was het lang geleden dat ik zo lange wandeling maakte dus trots dat het weer lukte. Erna moe, maar tevreden. 
Voor Noble was er serieus interesse en het klonk in eerste instantie ook heel goed. Maar uiteindelijk toch moeten besluiten om verder te zoeken voor Noble. Mevrouw die op sommige dagen alleen voor Noble moet zorgen is kwetsbaar en hoewel Noble al veel rustiger is geworden is dat toch even een stap te ver voor dit gezin en hebben we het helaas moeten afraden. 
Dus voorlopig ga ik nog maar even door met balletje gooien. 
Al blijven we natuurlijk ijverig verder zoeken voor een baasje voor deze schat.
Zaterdag hadden we bezoek van Debbie met haar honden Tania en Juci.
Lydia wist weer iemand volledig in te palmen. Helaas is Debbie niet op zoek naar een hond erbij. Ze heeft juist een langzittend opvanghondje voor wie een passend thuis wordt gezocht.
Juci is een leuk roemeens meisje van 3 jaar oud dat echter angstig is voor mensen die ze niet kent. Dus ook voor mij. 
Ook al die honden hier was wel even wennen.
Ik kan hier wel doorheen kijken maar helaas veel potentiele adoptanten niet. 
Gelukkig is ze door vrouwen met snoep te paaien dus ik zag al snel een opgewekt hondje. 
Een trouw hondje die haar opvangvrouwtje op de voet volgt en veel contact met haar maakt. Van mij nam ze snoep aan. Aaien had misschien gekund, maar heb ik niet geprobeerd want doel was de ervaring zo positief te houden. Het was zo al spannend zat.
Hoewel Juci dus heel aanhankelijk naar vrouwen kan zijn, heeft ze in mannen weinig vertrouwen. Helaas ook niet in de jong volwassen zonen van Debbie die thuis dus door middel van hekjes hun benen veilig houden. Die hebben geduld en een lange adem, maar eens per jaar wil de familie even een weekje samen opladen op Terschelling in een klein huisje. Juci mocht vorig jaar naar een lieve oppas, waar ze al had proefgedraaid, maar wist daar vorig jaar toch te ontsnappen tot ieders grote schrik. Nu dus dit jaar aan mij de eer om straks eind mei een weekje op Juci te passen, tenzij ze een adoptiehuisje vindt want dat blijft natuurlijk de bedoeling. Het ideale huisje lijkt er eentje zonder mannen. Dus 1 of 2 vrouwen met een hart voor rescue honden met een rugzak. Want hoewel Juci al als 2 maands pup uit een dodingstation gered is, blijken haar trauma's dieper te liggen dan vooraf gedacht en verwacht. Honden dat is echter geen enkel probleem. Als ze ze niet kent moet ze wel even wennen, logisch zeker als je inene een Darwin voor je neus aantreft maar op zich spreekt ze de hondentaal goed en hier zag ik ook hoe ze zich aan Tania optrok. Ze heeft bij Debbie verder gewoon geleerd aan de lijn te lopen etc en loopt zelfs inmiddels op rustige plekken ook los. Maar hier zo even logeren en dan gewoon de eerste dagen geen druk van handling van het intuigen en aanlijnen en aan de straat mee hoeven wandelen lijkt fijner. Hopelijk dus geen hondje die op zoek gaat naar haar vrouwtje maar die zich er bij neer legt dat ze hier een weekje zal moeten zijn. Het zal best even moeilijk zijn zonder haar vrouwtje en haar vaste hondenmaatje. Het is even niet anders maar hopelijk vindt Juci het straks toch ook wel leuk hier. En wie weet kan ik dan na een paar dagen ook nog wat leuke foto's en filmpjes van een spelende vrolijke Juci maken wat haar kan helpen bij het vinden van adoptanten. Want ook dit schatje verdient een eigen thuis. 
Onlangs kregen we het verdrietige bericht dat Uli (adoptie nov 2016) aan zijn laatste reis was begonnen. Hij was bijna 17 jaar oud. 
Een lief hondje dat echter ook een pittig rugzakje had maar baasjes had die zich zijn gebruiksaanwijzing eigen maakten. We zijn dankbaar dat Ulises die zo kansarm in het asiel zat nog zoveel liefde heeft mogen ontvangen en zo heeft genoten. Hij wordt zeer gemist.
Sereno heeft afgelopen vrijdag weer een anabolen prik gehad want het in de auto springen is nog steeds problematisch. Zijn slechte zicht bemoeilijkt het ook. 
Nu aan het kijken of het makkelijker gaat als ik alle benches uit de auto heb, maar dat brengt weer logistieke problemen mee met de andere honden.
Dus beetje puzzelen want met het heerlijke weer afgelopen weekend wilde ik zoveel mogelijk honden mee laten genieten. 
Lydia was 1 van de gelukkigen. 
Net als Zani. Brown en Tinka hebben gister en vandaag gelopen, maar kunnen praktischer voor mij in bench.
De grond is nog erg nat en voor mij te zwaar om te wieden of om de gaten van de honden in het veldje te dichten. Maar er is genoeg te doen; eerste maaibeurt en er is veel te snoeien. En toen de vorst voorbij was de regenton weer laten vullen en die bevat inmiddels door al die regen genoeg water om het zaaigoed in de kas elke dag van water te voorzien. 
Binnen jagen de honden op de eerste bromvliegen dus ik moet op de uitkijk naar een nieuw vliegengordijn. Ook weer probleem dat ondanks afgelopen jaren strafregels schrijven honden als Tinka nog steeds niet snappen dat je de egels niet mee naar binnen mag slepen. 
Maar er staat Tinka van de week zelf ook nog wat te wachten want donderdag gaat ze voor schoonmaken gebit. 
Zondag kwam er een leuke reactie voor Noble binnen. Gisteravond uitgebreid gemaild en nu vol spanning aan het duimen. Hij verdient het zo gezien te worden. Ik kan de antwoord mail wel mijn inbox inkijken en check dus steeds hoopvol de mailbox. Helaas nog geen antwoord. Dus duim met me mee voor een positief bericht. 
