Hoe gaat het met Ana?

Het is maar een kort filmpje maar wat heerlijk Ana zo super trots met haar bal te zien lopen.

fotoshoot Bonny

Bonny heb ik de afgelopen 2 maanden veel gefotografeerd, meest om de mislukte foto's weer te deleten maar met de gedachte dat ze dan rustig wel aan de camera kan wennen. Ze duikt nu steeds minder ineen en kijkt steeds minder zorgelijk als je de camera op haar richt. Ze wilde helaas niet met een speeltje spelen maar toch leuke foto's. Ze kan zeker blij en vrolijk zijn en lijkt hier gelukkig maar die sterretjes in de ogen en dat stralende dat mist ze nog. Ze is maar klein en haar rugzakje weegt zwaar. Maar wat een lange weg heeft dit meisje na 7 jaar verwaarlozing in de afgelopen maanden in het asiel en hier al afgelegd! Goedkomen zal het niet maar op de juiste plek zal ze zeker nog verder gaan opbloeien.

we zijn niet weggewaaid

Veel vragen of ik weggewaaid ben, maar hoewel de wind hard was, hebben we hier in noorden van Drenthe het zwaarte punt van de storm gelukkig gemist. Geen schade enkel de schutting van het hondenweitje door al het water en wind wat wankel. Hopelijk blijft het nog even overeind tot ik geld gespaard heb om het te laten vervangen. Gistermiddag is hier glasvezel aangesloten en werkend gemaakt. Wat een luxe. Foto's en filmpjes laden in een oogwenk!Vandaag inene een straaltje zon dus ik dacht camera pakken en nog even snel wat nieuwe foto's maken van Bonny. Maar Whoopi stond zo mooi te kijken. En Linda En Mamba die het erg zwaar heeft gehad onder Riri en Ana en niet meer mee naar buiten liep. Dat doet ze nu gelukkig weer wel!

les 4 chiots

Er waren eens 4 pups die op een landweggetje aan de wandel waren. Het klinkt als een sprookje maar helaas is de happy ending nog niet in zicht. De titel is frans (omdat ze bij een Francaise getrouwd met een Spanjaard in het asiel zitten en de communicatie in het frans gaat) maar het speelt zich af in Spanje. Het had echter ook net zo goed Roemenie, Bulgarije, etc geweest kunnen zijn want veel jonge honden die ik opvang hebben een vergelijkbaar verhaal.
Daar liepen ze dan, geen huis nabij en geen mens die wist waar ze vandaan kwamen. Geen moeder of meer pups....4 chiots, 4 puppekes gedumpt en aan hun lot overgelaten.
Ze werden naar de dierenarts gebracht en omdat ze rond de 2 maanden oud waren geënt en in quarantaine gezet maar helaas ze werden toch ziek. Mogelijk al besmet voor de enting bescherming kon bieden of mogelijk ziek op de enting (mijn eigen hond Pyreneese Berghond Bo-Ghy is als pup ziek geworden op de enting zelf dat kan een enkele keer ook voorkomen). Ze overleefden de parvo maar bij Amaya bleven de darmontstekingen aanhouden en moest ze geopereerd. Hier de dierenarts van de praktijk die Amaya (maar ook indertijd Omi) er doorheen heeft gesleept. Ook broertje Dani had dezelfde pech en is geopereerd geweest. Amaya bleef een extra zorgenkindje met een abonnement op de dierenarts en omdat alle pups gevoelig waren zijn ze niet ter adoptie gekomen ondanks dat ze het eigenlijk de laatste maanden prima deden. Amaya heeft bij de dierenarts steeds speciale Digestive brok gehad en had dan goede ontlasting maar in het asiel krijgen de honden allemaal hetzelfde te eten en dat is net de brok die ze die dag hebben en dat was voor Amaya niet goed omdat ze dan al gauw diaree krijgt. Dus toen ze onlangs alle 4 op de leeftijd van 10 maanden voorzichtig ter adoptie kwamen en alle vier reisklaar bleken en de uitleg kwam over Amaya was het meteen duidelijk: Amaya is urgent voor opvang of adoptie. Zij moet zo snel mogelijk weg daar opdat ze op de juiste voeding verder kan opgroeien. Uiteraard willen we in de toekomst ook Amaya haar nestgenootjes ook helpen maar voor komend transport komt Amaya als urgentie hond mee. Ik heb al een zakje van 2 kilo voer wat genoeg is voor enkele dagen en daarna hoop ik haar voorzichtig over te zetten op vers vleesvoeding aangezien Bo-Ghy het daar heel goed op doet. Anders zullen we uiteraard de digestive brok kopen opdat ze goede voeding krijgt. Ze is wat kleiner dan haar nestgenootjes maar een prachtige dame dus we hopen dat ondanks dat ze wat duurder voer moet eten, ze een fijn thuis zal gaan vinden. Daarna hopen we uiteraard 1 voor 1 de nestgenootjes te laten komen. Allemaal tegelijk is niet mogelijk omdat ze groot formaat zijn en alles nog moeten leren omdat ze opgegroeid zijn in het asiel en veel aandacht voor hersocialisatie zullen vragen. Ongeveer iedere 6 weken is er een transport en als er doorstroming is dan kunnen we hopelijk er steeds eentje laten reizen. Ik stel de andere 3 schatten ook vast aan u voor:Marc Marquez
Nayara
Dani Pedrosa
De namen van de reutjes kan ik terugvinden als twee motorcoureurs dus dat belooft wat!  Amaya/Amaia kan ik terugvinden op google: Baskische naam, waarvan de betekenis niet geheel bekend is; gesuggereerd wordt 'begin van het einde' in de zin van 'eerste stap op weg naar het ideaal'. Later ook beschouwd als een Frans-baskische variant van de Latijnse naam Amata = 'beminde of geliefde vrouw'. Ik vind het prachtig bij Amaya passen! Nayara kan ik vinden met de betekenis van mooie bloem en van reiziger. Hopelijk stroomt het goed door en mag ze inderdaad op reis naar Nederland binnenkort.

Hoe gaat het met Karry en Kelvin

Het was zo genieten hier van het vrolijke duo maar nog heerlijker is het om mail te krijgen van enthousiaste adoptanten die net zo genieten van het stel en die ze zo goed begrijpen en aanvoelen.Ook met Barbet Bijou wordt flink gerend en gespeeld en dat is helemaal fijn want er was een risico dat ze haar de eerste tijd buiten zouden sluiten en zich op elkaar zouden richten wat ze hier in opvang in de roedel de eerste tijd ook deden maar het is gelukkig enkel samen pret al.

Hoe gaat het met....

Naast een heel bemoedigende update over zorgenkindje Ana ook nog wat fotos gehad van adopties van langer geleden. Hier enkele foto's:
Buddy al weer 4,5 jaar gelukkig bij zijn vrouwtjes. Franja nu Faya met haar vriendje Pluto. Wat lijken ze toch op elkaar en wat een leuke match. 
Terry, op handling niet de makkelijkste maar hij heeft gelukkig de juiste baasjes getroffen. Jazzmin adoptie 2009. Een lief bodeguerootje, een Spaans ras dat vergelijkbaar is met de boerenfoks en helaas zo ondergewaardeerd en daardoor moeilijk te plaatsen maar ik vind het geweldige hondjes en de baasjes van Jazzmin zijn het daar gelukkig na al die jaren nog steeds mee eens.

geluk op 4 pootjes

In 2009 kwam Libia (toen zo een 6 jaar oud geschat)hier in opvang na een mislukte korte adoptie van enkele maanden bij de verkeerde baasjes. Ze vond gelukkig een geweldig adoptie gezin die al weer jaren zo gelukkig met hun windekind zijn. Vandaag kreeg ik deze leuke video van Libia die gister een uitje naar het strand had. Vandaag ligt de oude dame bij te komen, maar zo te zien heeft ze met volle teugen genoten! Wat geweldig die heerlijke blije puppy sprongen van geluk.