zorgenkindjes

Verdrietige berichten van (inmiddels) senioren honden die zijn overleden zoals de kleine Willeke. Ze laten een grote leegte na bij hun baasjes. Hier ook zorgen om de kleine Marion die weer een dip had van dagen nauwelijks eten en onrustige nachten.Wel wat met Dama en de Marietjes gewandeld en dan zie je Marion gelukkig wel genieten van de wandelingen.Het is goed geweest dat ze uit adoptie is want hoewel je met wandelen denkt nou die kan nog zeker wel een half jaar mee, realiseer je je tijdens de onrustige nachten dat het ook heel snel over kan zijn. De dierenarts ziet haar nu als een hondje van de dag. Gelukkig is Marion thans weer goed; zowel het eten als het slapen gaat weer prima. Hopelijk komt er eerdaags een fijne reactie voor Dama en kunnen we makkelijker weg en er nog even een leuke tijd van maken. Dat geldt helemaal voor Brown want die kan ik niet tegelijk met Dama meenemen. Vorige week zondag mijn bijna 90 jarige moeder op bezoek. Naar haar toe op bezoek is problematisch met een Dama die niet alleen thuis kan blijven. Gelukkig kon ze hier naar toe komen met de taxi. De honden vonden het super gezellig dat ze langs kwam.Dinsdag kwam dierenarts opnieuw voor controle oor Darwin en woensdag uitslag. Eindelijk goed nieuws. Ontsteking en staafjes weg. Wel wat ronde bacterie cellen maar dat is niet echt zorgelijk. Doorgaan en afbouwen naar een onderhoudsdosis opdat het oor ook goed blijft. Ik heb indruk dat Darwin zich ook prettiger voelt. Zie wat vaker de oren zo omhoog. Geen oorpijn zal zo een verschil voor hem uitmaken. Hopelijk lukt het dit keer om het oorprobleem ook blijvend weg te houden.Lolo zijn huid blijft een dingetje. Ook bij hem extra middelen ingezet. Helaas blijft Dama hem speels bedoeld half in de bek nemen en aan zijn oren en poten trekken. Dat is voor hem vermoedelijk ook wat stressvol want zij is gewoon geen match voor hem. Maar tegelijk loopt Lolo ook wel veel achter Dama aan. Laatst hadden ze de eerste wakkere egel ontdekt in het donker. Brown en Trufa kwamen nog wel binnen. Bimba (die juist het meeste jachtinstinct lijkt te hebben) bedacht dat het tijd was voor het nachtsnoepje en kwam ook uit zichzelf. Maar Lolo en Dama gingen er helemaal in op. Uiteindelijk moest ik Dama aanlijnen en meenemen en toen kwam Lolo ook mee. Egeltje enkel gestoord maar geen schade wat ik kon zien. Volgende ochtend spurt van de honden naar de plek, maar egeltje was vertrokken.