Oor Darwin aangepakt

De afgelopen jaren ben ik op en af met Darwin zijn oor bezig. De laatste tijd weer was het raak. Ik had daarom naar de dierenarts een swap van zijn oorsmeer meegenomen. Dat is onderzocht en liet de nodige bacteriën en ontstekingscellen zien. Hij krijgt nu dagelijks een speciale oorreiniger en mag dan tien minuten niet schudden met zijn oor. Dat is nog niet zo simpel als je net zijn oor vol gegooid hebt met vloeistof. Ik heb daarom maar een oorband van mezelf over zijn oor gedaan en probeer hem met knuffels af te leiden. Daarna alles schoon en droog maken en antibiotica zalf in het oor. Over twee weken komt de dierenarts aan huis langs en onderzoekt dan zijn oor. Duimen voor Darwin dat het dan beter is. Hopelijk nu het grondig wordt aangepakt dat Darwin straks eindelijk rustig kan slapen zonder jeuk of oorpijn. 

Leerzaam dagje uit voor Lolo

Sinds het overlijden van Sansa bijna 2 jaar geleden mis ik een hondje die me kan helpen om honden zoals Lolo en Bimba aan de lijn te leren lopen aan de straat. Daarom was het fijn dat Lolo afgelopen zaterdag een paar uur bij Nathasja en Sebastián mocht vertoeven. Hun kleine hondje Daisy (Lisboa 2020) loopt prima aan de straat en Lolo trok zich aan haar op en heeft in 1 dag tijd grote vorderingen gemaakt met het aan de lijn lopen. Verder liet hij zien wat een aandoenlijk lief ventje hij is. Helaas zit Daisy verder niet op een Valentijnsdate te wachten en is die gelukkiger als enig hond in huis, want anders hadden Nathasja en Sebastián hem zo erbij willen hebben. wat een schatje vonden ze hem.   Lolo had een spannende, maar ook leuke en leerzame dag uit gehad. Weer thuis was Lolo blij om Marian terug te zien. Hij ligt ook veel bij haar in een mandje. Zij helpt hem hier in huis wel door bezoek open en blij gedag te zeggen. Dan komt Lolo ook mee.  Lolo mocht een dagje bijkomen van alle indrukken en gister toen ik voor bloedafname Brown en de Marietjes moest, heb ik hem ook meegenomen. Ook weer heel spannend maar ik wilde toch even goed dat buikje laten bekijken want er was niet echt verbetering nog. Het lijkt inderdaad het meest op een voer gerelateerde allergie. Doorgaan met hypoallergeen voer is het advies en geduld het kan lang duren eer het uit het systeem is. Medicatie is niet het antwoord, maar wel is er iets van een ondersteunend middel voor de huid besteld wat ik later van de week hoop op te halen. 

Bimba aangelijnd aan de straat oefenen

Trots op Bimba die inene zo lekker meeloopt aan de lijn. Stukje langs de vaart aan de straat en nog stukje opzij de landweg ingelopen. Wat een grote stappen vooruit inene. Knappe meid!

Met Dama aan de wandel

Met Dama wandelen is een aardige workout. Gelukkig is het niet meer glad maar ik had er niet aan gedacht dat ik paden nam met wat bruggetjes en die zijn wel glad en met een trekkende Dama dan extra opletten. Ook veel wanten uit om foto’s en filmpjes te maken wat koud is maar hard nodig want het kan immers helpen bij de zoektocht naar een baasje. Dama loopt ook op smallere bospaadjes makkelijk mee aan een rollijn en blijft meest op pad. Gaat ze toch even om een boom dan corrigeert ze zichzelf als je blijft staan. Ze is slim. 

Brown en Marion

Marion en Brown zijn zeker zo'n 12 jaar oud. Ze hebben beiden aan hun lijfjes te zien verwaarlozing gekend en het zwaar gehad in Spanje. Je had gewild dat ze de afgelopen jaren bij baasjes door hadden kunnen brengen. Ik zie nu de laatste tijd wel tekenen dat ze ouder worden. Brown lijkt wat dement en Marion heeft deze maand wat wisselende eetlust. Maar beiden kunnen nog zo genieten van wandelingen door bos of veld. Kijk maar naar de filmpjes van het wandelen vandaag. 

Helaas bij thuiskomst eerst puinruimen want Dama had liever meegewild en verkeerde bezigheden gezocht. Het heeft voor Dama, voor de roedel en voor mij toch wel prioriteit om snel een passende adoptieplek te vinden. Volgende week maandag gaan we niet wandelen, maar moet Dama wel thuis blijven als ik met Brown en de Marietjes voor consult en bloedafname naar de dierenarts ga.

In de kas begonnen met eerste zaai

Over 6 weken eet ik raapsteeltjes 😋

buiten bezig

Van geen stap uit de deur vanwege ijzel naar inene zachter weer. Met 7 graden zacht genoeg om de ramen in de kas eindelijk schoon te maken. Een flinke klus en meteen in mijn oren geknoopt dat ik het in het vervolg gewoon weer braaf direct aan einde kas seizoen moet doen. Het heeft een paar uur nog goed kunnen luchten, al was het vochtig heijig weer. Ook de houten schotten van de 2 e grote moestuinbak neergehaald. De grond is nog stijf bevroren dus aarde kruien kan nog niet. Morgen hoop ik nog weer wat in de tuin te doen. Daarna komt er al weer nieuwe vorst aan. Toch gaat het kriebelen om het tuinseizoen 2026 te beginnen. 

Eperanza Hoop voor honden in de krant

​Michiel en Dirkje staan in de krant met een heel stuk over hun stichting Esperanza Hoop voor Honden. Waarvan de adoptie trouwens maar een onderdeel van is want hulp aan dieren/projecten in bv Roemenie en Spanje is net zo belangrijk. Kitty heeft haar beste pootje voor gezet en staat ook op de foto's maar het is wel leuk dat ook onze honden ter adoptie door attente medewerkers van de krant nog zijn toegevoegd.​Je weet toch maar nooit of bv een hondje als Lolo dan inene gezien kan worden. Of dat het gewoon net als bij de open dag in het asiel Nomadenhof in Sneek ook gewoon in het algemeen een langer positief rimpeleffect heeft. 

In ieder geval kunnen jullie hier het artikel bekijken. 

Trufa

Trufa is een actieve meid. Vaak is het zo dat een hond, ook als deze niet los kan, bij voldoende beweging van lekker wandelen en de voldoening van het snuffelen, het even knallen over het veldje niet zal missen, maar voor Trufa is het meer. Het is houvast, het ontladen. Juist na adoptie, als alles wat vertrouwd is weer wegvalt, als ze moet wennen aan een nieuwe dagritme en patronen en onbekende wandelplekken zal het haar helpen als ze de mogelijkheid heeft de opgebouwde stress er even uit te knallen. ​En waar bodeguero Lolo in een gewone doorsnee achtertuin vermoedelijk prima kan rennen is Trufa dan nog niet eens op stoom. We hebben na wikken en wegen de luxe wens van de diepere tuin met gras omgezet in een plaatsingseis. Niet dat we een tuin zo groot als hier verwachten, maar wel denken we aan minimaal iets van 15 meter gras in de diepte of breedte en dat heeft een doorsnee rijtjeswoning in een woonwijk niet. Dus het zal inderdaad de keuze uit baasjes beperken, maar we blijven zoeken naar die ruimte voor haar buiten, net als naar een baasje die het oprecht leuk vindt om elke dag ook even samen te ballen.   Als we bij moeilijk plaatsbare honden plaatsingseisen zetten krijg je al gauw het verwijt van dan zul je die hond nooit plaatsen. Waarbij men voorbij gaat aan de wens om de betreffende hond gelukkig te maken door de best passende adoptieplek te vinden. We plaatsen nooit om het plaatsen. Ook bij Trufa niet. Na haar troosteloze bestaan in Spanje verdiend dit fantastische meisje dat we ons blijven inzetten dat prachtige adoptieplekje voor haar te vinden. 

het kleinste kamertje opgefleurd

Voor en na...Alsof ik het nog niet druk genoeg heb, ben ik twee weken geleden gestart met het oppimpen van het toillet. Een oefenproject om te kijken wat ik zelf kan en of fleur en kleur me bevalt. De wens om de muren te doen ligt er al zo lang, maar er is toch een drempel. Wat zou mooi staan en waar word ik blij van en wat kost het en tja wie gaat het uitvoeren? De stap genomen en zelf klein begonnen in een ruimte die gewoon niet saaier en fletser kon. De structuurverf gladgestreken met alabastine muurglad en voor een habbekrats vrolijk kleurig plakbehang erop geplakt. Kwalitatief en qua uitvoering is er natuurlijk het nodige op aan te merken. De wc heeft dus een metamorfose ondergaan. Is het jouw smaak? Vast niet. Is het netjes gedaan? Nee zeker niet. Had het beter gekund? Zeker wel. Heb ik de juiste materialen gebruikt? Nou nee. Maar als het gaat om de vraag word ik vrolijk als ik de deur open, dan is het antwoord een dikke vette JAAAA! De proef om de drempel van kleur gebruik over te stappen is geslaagd en het inspireert om later dan het alsnog met betere verf en behang aan te pakken. Er sudderen al de nodige ideeën voor meer kleur en mooi behang in de gang. Voorlopig blijft het nog bij plannen en dagdromen vermoedelijk, want deze maand hoop ik met de tuin en kas aan de gang te gaan en daar ben ik tot het najaar wel zoet mee.

Bimba in de boom

Het zal wel door de naam komen. Bodeguero Bimba (Pip) zat ook al in de boom en nu dus husky Bimba. Ik wilde gaan rusten maar Bimba kwam maar niet. Ze zat dus heerlijk in de boom 😂

Extra foto's in de sneeuw

Plannen voor tuin- en kaswerkzaamheden staan even on hold door het winterweer. Ik wil nog de ramen lappen van de kas en verder wat grond weghalen waar tomaten en pepers hebben gestaan en daar gaten onder de boom mee vullen waar Dama lekker bezig is. Maar door de sneeuw kruien met aarde wordt het nu even niet. Wel druk met sneeuw schuiven en straatje vegen en de tuinvogeltjes voeren.Aan wandelen kom ik niet toe en wil met gladheid ook niet weg, maar had nog veel te doen aan teksten en foto's uitzoeken van december en januari. Echter Michiel en Dirkje hebben een interview gehad met de Bolswarder krant en de vraag kwam voor foto's van de honden die wat groter bestand hadden. Helaas bleken de doorgestuurde foto's toch niet bruikbaar dus vandaag hele ochtend bezig geweest met nieuwe foto's maken met camera die nog weer groter zijn qua bestand. Foto's maken in de winter met sneeuw is niet zo makkelijk want zeker donkere kopjes daar vallen de ogen van weg en met flits wordt het niet mooi. 350 foto's maar meeste was niks. Met moeite toch van elke hond wat een foto of meer kunnen doormailen. Hopelijk kunnen ze er wat mee want het zou leuk zijn als het voor de stichting naast donateurs misschien ook wel adoptanten oplevert of gewoon dat het rimpeleffect net als met de open dag lange tijd zal aanhouden wat gunstig is voor de honden. Het is in februari meest helemaal stil met adopties maar je hoopt toch dat er wat doorstroming komt. Ik hoop snel alsnog weer verder te gaan met foto's verwerken en teksten maken en advertenties zetten. Door reacties tussendoor heb ik de foto albums van sommige honden ook een beetje half half verwerkt en ben ik daardoor het overzicht kwijt. Dat betekent toch even dingen dubbel checken en overnieuw alles doorlopen. Het is niet anders. Straks is het weer op orde en kan ik het afvinken. In ieder geval vandaag weer een nieuwe voorraad foto's om verder uit te zoeken 😄Maar het was voor een goede zaak. 

Dama heeft de kuur achter de rug en we gaan nu actief op zoek naar een fijn huisje voor haar

Dama haar milteforan kuur is voorbij. Geen bloedneuzen meer gehad en ze krijgt duidelijk meer energie. Ik ben druk bezig met haar tekst en hoop haar komende dagen breed ter adoptie te zetten. Met haar prachtige ijsblauwe ogen zal ze hopelijk huskyliefhebbers aanspreken maar of dit ook wil zeggen dat er veel potentiele adoptanten zijn weet ik niet. Daarnaast zijn er nog wat nodige aandachtspunten zoals het alleen thuis zijn wat toch haar adoptiekans weer beperkt. Maar na al het leed in haar jonge jaren verdient ze nu wel een plekje waar ze als husky tot haar recht komt en begrepen en goed verzorgd wordt. Nog wat extra foto's geprobeerd te maken maar Dama had niet zo zin in een fotoshoot. Hopelijk melden er zich binnenkort leuke actieve baasjes voor haar. 

Trufa is jarig

Vandaag is ze 4 jaar oud geworden. Veel geluk heeft ze in haar leventje nog niet gehad. Haar Spaanse leventje.... lees hier maar. En in Nederland ook maar wachten in de opvang terwijl je snakt naar een huis als hond alleen. En vandaag dan voor de 2 keer hier je verjaardag vieren ipv bij baasjes die gek op je zijn en je gelukkig maken.We zijn lekker gaan wandelen met zijn tweetjes. Ruim een uur door het recreatiegebied van de Baggelhuizerplas. Normaal een plek waar je meer mensen met hun hond ziet wandelen maar nu was het rustig op de nodige mountainbikers na. Mopperde ik eerder wel dat elke keer als ik daar kwam er weer nieuwe mountainbikepaden gemaakt waren, nu was ik er blij mee en maakte ik er dankbaar gebruik van om daar te lopen. Want de fiets/wandelpaden bleken grotendeels nog spekglad en waar de mountainbikers reden was alles weg. Trufa was onwennig en kan dan op haar hoede zijn. Een paar keer ook echt tollen en weg willen. Los lopen is dan ook na een jaar nog niet aan de orde. Toch heeft ze al veel geleerd afgelopen jaar en blijft ze rustiger en schudt het vaker nu letterlijk van zich af en loopt dan weer mee door. 

even spieken in de moestuin

De sneeuw is gesmolten en vanochtend was de palmkool weer zichtbaar. Grappig was ook dat de sleutelbloem in pot half onder deze moestuintafel nog steeds bloemen heeft nu de sneeuw gedooid is. Kijk eens Attje, van jou gekregen, wat een volharding voor zo een klein fragiel bloeiend plantje!Ik kon het niet nalaten, ik wilde toch even spieken onder de mutsen die over de mini's met knoflook en uiplanten zaten. Ook die zien er goed uit. De mutsen zitten er terug over want het kan natuurlijk nog flink vriezen. Vandaag kregen ze kort even volop zon zoals je ziet. 

dank Boemer

Vandaag kwam het voer voor Dama, Trufa, Bimba en Brown. Ze kunnen gelukkig weer even eten. Met dank aan Boemer en baasjes die dit keer sponserden. Ook nog wat gastroblikvoer dat op is en handig is om bij honden met darmproblemen die medicatie moeten innemen in huis te hebben. En nog wat kleine dentastix voor Lolo.

Lolo in de sneeuw

Lolo had ik jasje voor, maar hij liep eigenlijk zelf wel goed actief mee. Enkel toen de sneeuw echt hoog werd zag je hem kijken van hoe moet ik nu plassen en poepen? Maar hij is inmiddels redelijk tuinzindelijk. Knappe vent!Hij wil graag met andere honden spelen en rennen of met speeltjes spelen maar helaas zit hij thans in een roedel met honden die groter zijn en hem overvleugelen net als zijn zusje. Toch zou een gezellig klein teefje als maatje denk ik wel een grote plus zijn. Ook met het aan de lijn leren lopen. Ik merk echt dat ik het mis geen klein ranjaclubhondje meer te hebben die nieuwe opvanghonden kan helpen met het leren lopen aan de straat. ​Naar mij toe is Lolo aanhankelijk en lief. Wil ook wel heerlijk op schoot zitten. Zoekt veel contact met andere honden, maar tegelijk zie je wel dat hij ook op mij gericht is want als ik even niet oplet dan pakt hij mijn wasgoed uit de wasmachine of pakt 1 van mijn sloffen. Dus hij zoekt wel iets met mijn geur lijkt het.

Darwin in de sneeuw

Darwin vond de sneeuw ook wel geinig en slofte de eerste dagen veel mee de tuin in. Hij krijgt sinds een tijdje metacam omdat ik indruk kreeg dat hij last had van zijn heupen. Hij is iets van 8 jaar oud, misschien wel ouder en ik kreeg indruk dat hij wat last kon hebben van artrose. De Metacam maakt duidelijk verschil. Maar ook zie je dat hij net als Brown bij dit soort winter weer actiever is dan als het regent. Vrouwtje heeft met vochtig weer ook meer last van haar gewrichten en dat zal voor honden niet anders zijn. 

De Marietjes in de sneeuw

​De 2e dag al werd het zwaar voor de kleintjes. Klunen door de sneeuw en na een paar dagen ging Marion bijna kopje onder. En tja hoe kun je als ukkie nu plassen en poepen in de sneeuw want je kontje in die koude sneeuw is niet echt prettig hoor. Maar binnen voor de verwarming was het gerieflijk liggen voor de meiden.

Brown in de sneeuw

​Brown liep als een blij kind door de sneeuw. Regelmatig jolig meerennen met de andere honden. Kennelijk doen haar botjes minder zeer met droge sneeuw dan met vochtig regenachtig weer.  Ik kan zo genieten van dat blije koppie. 

Trufa in de sneeuw

Trufa is ongeacht het weer graag buiten in de tuin. Vergezeld van een balletje.Ook in de sneeuw werd er vrolijk gebald. Het vrouwtje kon niet schoppen, dus maar gooien. De bal zakte regelmatig zo diep weg dat deze zoek was. Ze ging maar door, zelfs toen de sneeuw verijsde en het in haar pootjes begon te snijden. Gelukkig is het snel weg gedooid en kunnen we inmiddels weer gewoon ouderwets ballen op een groen grasveldje.​De reactie voor Trufa van eind december is niets geworden, maar gistermiddag kwam er een nieuwe reactie binnen met wie inmiddels de mailwisseling loopt. Morgen is dit lieve meisje jarig. Ik heb al lekker eten voor morgen klaargezet en verder gaan we zeker ergens een leuke wandeling maken samen. 

De vogelvoerplekken worden druk bezocht

​Op de oprit veel merels en vinken bij het vogelhuisje met ook wat koolmezen en af en toe de vlaamse gaaien of een duif. In de moestuin zag ik gelukkig ook weer het heggemusje die een verstopt rustig voerplekje had ontdekt. Heggemusjes houden niet van al die drukke merels (soms wel 8 tegelijk) en zwermen vinken en mezen. Misschien niet heel bijzondere soorten maar ik kan er echt van genieten. En ben blij ze zo de winter door te kunnen helpen. Veel van hen zullen mij straks weer in de moestuin helpen door rupsen, slakken en luizen op te eten. 

Coralina geadopteerd

Hoewel de oud adoptanten van Sabba in de toekomst weer een hond wilden adopteren, en dan vermoedelijk weer een oudere hond, was het niet de bedoeling om nu al een hond te nemen. De opvang was om allerlei praktische redenen tijdelijk opdat ze mij konden ontlasten en een hond en het asiel konden helpen en voor max 2 maanden en dan zou Coralina terug komen naar hier tenzij ze al vanuit opvang geplaatst zou zijn. Maar soms loopt het anders. Coralina heeft hun harten veroverd en blijkt zo een meerwaarde te hebben in hun gezin dat Dorise, Mike en Isadora geen afscheid meer willen nemen. Ze is door hen geadopteerd en bleek dus al haar gouden mandje gevonden te hebben. Heel veel geluk Coralina!

Dama in de sneeuw

Dama is als echte husky dol op de sneeuw. Enerzijds een speelse actieve hond en anderzijds zie je dat ze door de bloedarmoede soms snel moe is en gaat liggen. Koud heeft ze het echter niet. Dama zit nu halverwege de kuur en daarom opnieuw gewogen en ze is inmiddels bijna 25 kilo en dus zelfs een kilo aangekomen. Als je bedenkt dat ze indertijd 15 kilo woog toen ze in het asiel kwam is haar uitgangspositie nu om door behandeling de leishmaniose veroorzakende parasiet de kop in te druk heel gunstig.Er was al een leuke reactie voor haar binnen gekomen van een husky liefhebber. Helaas bleek het toch net niet wat we voor haar zoeken. We gaan haar wel voorzichtig adverteren, want het is best een dominante dame en in combi met puberaal gedrag ligt ze wat minder hier bij de teefjes in de roedel. Ook voor kleine Lolo is ze wat te. Al is ze in basis sociaal en wil ze met iedereen spelen. Dus plaatsing bij een leuk speelse reu die haar aankan zou toch wel een plus kunnen zijn. Ze verveelt zich hier in de huidige roedel een beetje. Alleen thuis zijn is niet haar ding en opgesloten worden in een bench al helemaal niet, wat het tot een uitdaging maakt als ik met andere honden wil gaan wandelen. Hoewel ze uit een slechte houding komt en sinds mei in het asiel zat heeft ze als jong pupje wel een basis gehad als huishond. Enerzijds opletten dat ze de kerstman niet van een hoge plek jat, anderzijds een hond die niet bang is voor de stofzuiger. Ook met het vuurwerk was er totaal geen angst bij haar. Dama gaat graag wandelen en is niet bang van verkeer, maar aangezien ik haar aan de lijn heb en niet voor de slede heb lopen, is ze voor mij thans iets te sterk en blijven we thuis. Gelukkig vermaakt ze zich thans prima in de sneeuw en is het heerlijk zo een groot veldje vol met prachtige paksneeuw te hebben.Dama is echt een leuke hond, maar heeft wel natuurlijk het eigenzinnige van een husky. Ze luistert goed maar niet altijd 😉. Toch is ze makkelijk in de omgang en laat alles met zich doen. Zindelijkheid is nog een aandachtspunt mede door diaree en markeergedrag. Maar verder typisch voor het ras heel vriendelijk. Soms nog wat onbehouwen tegen je opstaan want qua opvoeding is er natuurlijk niet veel met haar gedaan. Maar haar karakter is goed en dat is het belangrijkste. Dama is aanhankelijk en gezellig. Speels met speeltjes en honden. Waar Bimba wat klein voor het ras is, is Dama juist behoorlijk aan de maat voor een husky. Het zijn natuurlijk geen stamboomhonden maar liefhebbers van poolhondachtigen zullen ze hopelijk waarderen. 

Bimba in de sneeuw

Kreeg ik Bimba twee weken lang niet naar buiten door de knallen....... Nu heb ik een groot probleem om haar binnen te krijgen. 😁Wie had vooraf kunnen denken dat, precies als je Huskies in opvang hebt, dat er zulk prachtige sneeuw ligt om in te rennen en je neus in te steken en in te ravotten. Bimba verheugd zich al op het weekend, want voorspelling is dat er nog meer sneeuw vallen ☃​Ze staat vaak piepend bij de poort, maar aan de lijn aan de straat tolt ze nog omdat ze het spannend lijkt te vinden al kan ze ook snuffelen in de sneeuw. Om valpartijen van mijn kant te voorkomen, blijf ik echter thuis en komt het oefenen wel weer als de sneeuw weg is. Op eigen terrein nieuwsgierig en ondernemend en volgens mij ook aan het checken of ze kan ontsnappen. We zoeken dus een huis met een zeer goed omheinde tuin om ontsnappen te voorkomen. Ze heeft toch ook wel het jachtinstinct wat husky eigen is. In huis verzamelt ze graag speeltjes. Naar mij aanhankelijk en lief. Ligt braaf in de bench en lijkt ook wel even alleen te kunnen zijn. Nu het niet meer eng is om naar buiten te gaan, is ze al bijna  tuinzindelijk. Voor een husky wat klein maar ik vind haar een prachtige uitstraling hebben!