Brown

​De propalin had bij Brown helaas nauwelijks effect. Terug naar dierenarts en nu pillen. Mischien valse hoop maar ze lijkt nu in de nacht beter droog te blijven. Overdag echter dan kan ze gewoon meermaals in een uur in huis plassen zodra ze aandrang voelt. Op de wandeling plast ze ook veel maar ja dan is het niet erg. Maar in huis, zeker als ze naar buiten kan omdat de deur open staat, zou het erg fijn zijn als ze het beter kan ophouden en verder niet meer zou nadruppelen. Dat laatste is nog wat wisselend. ene moment denk je dat is verdwenen en dan toch inene weer een plas met een heel druppelspoor. Maar misschien nog even geduld hebben. Het is immers nog pas sinds dinsdag dat ze het andere middel krijgt.

Cassata

De andere blonde dame is ook al zo zoet en heet daarom Cassata.Gevonden onder de oudere wonden alsof ze aangevallen was geweest en daarna gedumpt. Ze is geschoren om de huid goed schoon te krijgen en kreeg een antibiotica kuurtje en genas snel. Maar de littekens zijn nog te zien. Vooral op haar poten. In het asiel zagen Michiel en Dirkje haar en vonden haar zo lief. Ze was eerst wat voorzichtig maar wel redelijk open en sociaal naar mensen en prima met andere honden. Wel sloeg ze op de vlucht voor een haar onbekend opdringerig puber yorkie die net in het asiel was en die ze voor het eerst ontmoette. Omdat de reu die we eerst in gedachten hadden voor het transport reeds voor adoptie naar Belgie mocht, hebben we besloten om Cassata te helpen met opvang. Ondanks dat ze groot was. Met idee dat ze door kon naar Chantal en dat zo een lieve gezinshond ondanks de grootte toch snel moet kunnen plaatsen.Hier een paar dagen geweest en geweldig met haar asielmaatje Samba en Milka. Super makkelijk in de omgang naar mij. Maar Freek die altijd de eerste dagen bang is van grotere honden en dan blafferig is die vond zij op haar beurt eng en dat werkte niet echt. Ook met Brown was het wederzijds wat angst en daardoor grommen en blaffen. Cassata durfde niet naar binnen en Brown niet naar buiten. Woensdag avond zag ik haar gelukkig mee rennen met de bende met Freek dus het leek beter te gaan. De volgende ochtend ging ze door naar Chantal. Idee was dat als ze haar asiel roedelmaatjes niet meer had dat ze wel direct aansluiting zou zoeken met de honden van Chantal. Helaas leek dat niet zo simpel. Maar nu na een week gaat ze spelen met Jerry en lijkt ze niet meer bang van de andere twee honden. ​Vanaf dag 1 super goed met de kinderen. Ook met de kat prima en naar de konijnen kijkt ze niet om. Het is een jonge speelse aanhankelijke hond die heel graag wil. Leek het eerst beter om met spoed een huisje als hond alleen te zoeken, is er nu de aarzeling of een aanwezige hond haar niet ook ontzettend kan helpen. Wel na een week wennen dus geen leuke klik maar gegrom van angst en weg snauwen in het begin. Bij adoptanten met wat hondenervaring en ruimte die daar geduld mee hebben en het gewoon rustig opbouwen zou het misschien toch wel fijn zijn. Als ik zag hoe ze hier steeds zelf contact maakte met Samba en Milka is ze in wezen wel heel sociaal en ook dol op contact met andere honden. Wat heeft ze toch meegemaakt? Die wonden leken van een aanval. Tegelijk waren het geen diepe hoektand wonden maar meer snedes. Een trauma heeft het dus wel gegegeven dat is nu duidelijk. Maar verder is dit zo een onwijs lieve onderdanige schat die echt goud verdient. We gaan ons best doen. Bij baasjes met begrip voor haar verleden en die haar een stabiel thuis kunnen bieden zal het een topper zijn. Cassata (ook wel Kaas in de wandelgangen) is het zeker waard. Leuke Mastin x retriever die lichamelijk en geestelijk nog volop in de groei is.

Vainilla

Ook Vainilla komt uit het huis van de hoarder. Ook zij zat in het donker en maakte de gevechten mee tussen de honden en de mishandelingen door het baasje. Zelf lijkt ze er fysiek niets er van te hebben, enkel een hartruisje is bekend aan medische zaken. Maar het trauma was groot. Dankzij de vrijwilligers in het asiel leerde ze dat het heerlijk is om te knuffelen en deed ze de eerste stapjes aan de lijn. Na 5 maanden mocht ook zij de wijde wereld in en kwam hier in de opvang.Ze mag graag rennen over het grasveld, spelen met een piepspeeltje en badderen in wat water. ​Ze staat op 3 jaar geschat maar ik vraag me af of ze niet jonger is.Een aantrekkelijk hondje om te zien. Ze is wat groter dan een boomertje en lijkt iets van een Tibetaanse terrier. Met een Spaanse centebak dat wel maar zo een gebitje met scheve hoektanden ach dat maakt haar extra aandoenlijk toch. Een schattig zacht lief meisje. Maar ook een wolfje in schaapskleren. Dacht naïef ach zo een schattig dotje van een hondje kan wel los (met sleeplijn en gps tracker dat wel). Nou ze liet zien hoe dol ze is op rennen en verdween zo naar het einde van het fietspad met Cognac in haar kielzog die tot dan toe los zo super bij me bleef. Zag ze zigzaggen op de landweg en uit beeld verdwijnen toen daar een heel grote landbouwmachine langs reed. Grijze haren en hartverzakking. Ze kwamen gelukkig terug en waar Cognac nog vrolijk mee liep was zij echt moe daarna. Dus in die zin was Cognac conditioneel sterker. Maar ons is verteld dat na de redding er hondjes van alle spanning en slechte conditie letterlijk omvielen, dus ze moet misschien ook nog aansterken. Maar niet meer door los te lopen met de wandeling. Cognac mocht gewoon daarna weer los maar deze ondernemende dame houdt ik maar aan de lijn. Geen behoefte aan platgereden hondjes. Rennen doet ze maar in de tuin. Dat vindt ze gelukkig ook leuk, evenals de eerste week even wat honden jennen en kijken of je Darwin lekker kunt blokkeren en aanblaffen. Niet omdat je bang bent maar omdat het lollig is. Die sul die dan niet verder loopt en zijn kop afwent. Wat een macht heb je dan als kleine bully. Voelt een beetje puberaal. Gelukkig bleef Darwin er rustig onder en is de lol er inmiddels af en is ze gewoon gezellig naar de andere honden. Ik had een storm van reacties verwacht maar dat valt tegen. Toch zijn er wel al wat reacties geweest maar helaas nog niet de juiste.

Samba

Van Samba haar verleden is niets bekend. Overgenomen van een andere organisatie en in het asiel sociaal en lief. Waarom we haar hebben gekozen?......Nou ja ik was eigenlijk gewoon een beetje verliefd toen ik haar zag.😊 Dus puur omdat ik hebberig was en ze tot mijn verbazing afgelopen maanden niet geadopteerd werd, heb ik gevraagd aan Esperanza of ze aan het transport mocht toegevoegd.In het echt valt ze ook niet tegen. Dus ik ben nog net zo verliefd😍. Ze heeft een unieke uitstraling en is net zo leuk als ze er uit ziet. Aanhankelijk, gezellig, speels en vriendelijk. Ligt goed in de roedel.Maar nee ik houd haar niet. Sterker nog ze is eigenlijk wel urgent voor plaatsing want Sansa snapt er geen donder van dat ik haar roep en de andere kant op kijk🙈. Twee namen die zo op elkaar lijken. Omdopen? Maar de naam lijkt zo goed te passen bij Samba. Hopelijk vindt ze snel een huisje en hoef ik haar niet een andere naam te geven. Wat kan ik over haar vertellen?Een 58cm hoge goed gelukte Spaanse jachthondmix met sprinkhaanpoten. Bij lijn observatie wat onwennig maar snuffelt graag en loopt op zich al heel goed mee. Vanmiddag was er de TT uittocht en druk aan de straat met mensen en motoren. Samba en Sansa samen een klein stukje (want was nog erg warm) aan de straat meegenomen en ze deden het beiden super. Eerder afgelopen week twee keer met haar als hond alleen gelopen en dat ging ook prima. Katten op straat keurt ze geen blik waardig maar als ze een vogel ziet zitten dan is ze vol belangstelling. Samba knuffelt graag en laat alles met zich doen. Ligt braaf in de bench en is tuinzindelijk. Ze heeft alle potentie om een gezellig maatje voor een sportief gezin te worden.​Al lijkt het haar ook wel wat om samen met haar mensjes op de bank te hangen!

Cognac

Hier is ie dan!!! Onze kleine Kapitein! Hij zet voortvarend koers naar een schoot om op te liggen. Cognac werd in Spanje met 21 andere honden gered uit het huis van een hoarder. Daar zaten ze in het donker opeen gepakt en zagen ze enkel hun instabiele verslaafde baasje. In tegenstelling tot Vainilla (waarover morgen meer) die er geboren is lijkt Cognac ooit in een verleden wel een fijn thuis gekend te hebben want hij kent de lijn, springt zo in de auto en lijkt open naar mensen. Wel heeft hij een koddig loopje maar hij kan gewoon rennen, wandelen en springt zo op schoot, bed of bank. Ik dacht eerst aan patella luxatia en maakte me niet zo druk maar bij nader onderzoek en observatie leek het mij toch in de heup of bekken te zitten. Dus naar dierenarts voor rontgen. Nu heb ik leuke foto's van Cognac maar die bij de dierenarts gemaakt is toch wat minder fraai!Te zien is dat er meerdere oude fracturen van zijn bekken zijn. Een ongeluk? Of een heel harde trap van zijn verslaafde baasje die meer van zijn vriendjes mishandeld had? In ieder geval medische zorg onthouden. Hij mist ook tanden en heeft een afgebroken hoektand. De bekkenbreuk moet indertijd afschuwelijk pijn gedaan hebben maar is oud. En bij de heup dus verkeerd aangegroeid maar de heupkop zelf is in orde. Advies is het zo te laten want een operatie zal weinig voordeel meer bieden en hij heeft er nu bij gewoon gebruik geen pijn aan en kan goed plassen en poepen gelukkig ondanks dat er onderaan ook een grote breuk zit. Heeft Cognac zijn eerste baasje door ziekte of overlijden niet meer voor hem kunnen zorgen en is hij bij de hoarder gedumpt? We weten het niet. Hij heeft het afschuwelijk gehad de afgelopen jaren dat is zeker. Diverse van zijn hondenvriendjes hebben het niet overleefd. Cognac wel, maar nu hij in Nederland is ziet zijn opvangvrouwtje wel een hondje die bang is om zijn baasje kwijt te raken. Voordeel is dat hij los kan lopen en haar goed in de gaten houdt. Nadeel is dat hij niet graag alleen thuis blijft en op bed wil slapen. ​We hadden een lieve adoptante gevonden en die moesten we dus het slechte nieuws vertellen van de bevindingen van de dierenarts. Maar na even bezinken kwam het fijne nieuws dat ze bewust gekozen had voor een hondje die het nodig had en dat als er eentje echt het verdient om de rest van zijn leven goede zorg en liefde te krijgen dat Cognac dat is.Hij is vandaag opgehaald en heet nu Liam. En is zo gewenst! De ziektekostenverzekering is al geregeld. In de toekomst zal hij indien nodig de medische zorg krijgen waar hij recht op heeft en niet onnodig hoeven te lijden. Het maakte me erg verdrietig dat hij indertijd zonder zorg helse pijnen gehad moet hebben, en zeer vermoedelijk geen ongeval gehad heeft, maar gewoon mishandeld is geweest. Maar hem zielig vinden helpt hem niet. Voor hem een gouden mandje vinden wel en die heeft hij gelukkig gevonden. Heel veel geluk Cognac!!

Milka

Milka waren we door Spanje al voor gevraagd voor het februari transport maar we konden haar niet ook nog laten komen dat werd te veel. Nu stond ze bovenaan de lijst en wat een schat is het. Bij het bezoek van Michiel en Dirkje in mei durfde ze eerst niet te komen, maar gelukkig hier bij aankomst direct open en blij naar ons alledrie. 

Wat een knuffel is het!Op eerste zicht een breton spaniel maar voor een espagneul breton wat aan de grote kant en soms staat ze er bij en lijkt het wel of er ook een staande hond door heen zit. Bretonnetjes uit Spanje en mixjes ervan ken ik als drukke bezige bijtjes en hoewel Milka best lekker rond kan darren is ze veel rustiger en op eigen terrein een prettige stabiele hond die goed ligt in de roedel maar ook verder haar eigen gang kan gaan. Echter als ze mag knuffelen dan leeft ze pas echt op! Wat een aanhankelijke lieverd zeg.In Spanje hoorden we in februari dat ze snel ging liggen en de lijn nog erg spannend vond. Maar ze heeft duidelijk afgelopen maanden goed geoefend en een eerste indruk hier aan de weg was ver boven verwachting zo goed als ze het deed. Wel zie je dat ze ook angstige momenten kent en geen steun zoekt. Dank zij het anti ontsnappingstuig kan ik rustig blijven en haar zo helpen om uit de paniek te komen.

Lathyrus volop in bloei

​De tuin is ook vanaf de oprit kant prachtig. Hier de ongetemde lathyrus. Staat vast niet netjes maar ik geniet er zo van. Morgen schrijf ik weer over de honden hoor.