Rust zacht

Geen adopties maar afgelopen tijd wel inene de nodige verdrietige berichtjes van adoptanten wiens hond is overleden. Waaronder Nani die maar 9 jaar oud mocht worden en Mia/Mika met 10 jaar had je toch nog wel wat extra jaren gegund. Daarentegen is Refiks gewoon maar liefst 17 jaar oud geworden. Vandaag bericht gehad dat Bowie/Bobbie is overleden. Net geen 15 jaar geworden. Dankbaar voor de mooie jaren die deze honden bij hun baasjes gehad hebben. Ze worden erg gemist.

Noble

Noble is een vrolijke lompe snuiter die nog wel wat opvoeding nodig heeft.Hij had beter Bigfoot kunnen heten want hij heeft grappige grote voeten en een puppy achtige uitstraling. Noble was in Spanje in een dorpje vermoedelijk gedumpt en was vriendelijk naar mensen en honden die hij tegenkwam in de buurt. Toen hij na een paar weken op straat steeds magerder en treuriger werd, vroegen buurtbewoners het asiel om hulp. Hij is op 5 jaar geschat maar komt in de opvang in Nederland meer als een puber over. Wordt blij als hij mee mag wandelen maar trekt aan de lijn en kan naar honden op straat een grote mond hebben maar is wel stuurbaar.Een herdermix (58cm) die juist graag wil leren en bij een baasje die wat overwicht op hem heeft en wil trainen zal hij naar verwachting een trouw maatje worden. Noble kan waaks aanslaan maar is naar bezoek, ook naar kinderen vriendelijk. Hij is wat lomp en speels maar in de bench ligt hij rustig en even alleen zijn lijkt geen probleem. Verder een hond die vermoedelijk geen huiselijk leven gekend heeft, want hij knabbelt gedachteloos aan de salontafel en heeft mijn eten al van het aanrecht gejat. Qua grootte geen handige hond om erbij te hebben maar hij komt uit het asiel van Fuentevaqueros en als donkere mix reu zijn zijn adoptiekansen in Spanje natuurlijk zeer klein. Door de vele honden en omdat ik nog steeds niet optimaal loop krijgt hij nu geen wandelingen of training en kan hij nu zijn energie niet kwijt dus we hopen dat er zich snel een baasje meldt die snapt dat Noble graag wil maar gewoon nooit geleerd heeft hoe het moet en barst van de energie.

Shiro

​Gelukkig wel 1 hond minder in opvang want Shiro is maandag gehaald door Chantal en mag bij haar gezin wonen tot adoptie. Shiro was hier juist de makkelijkste hond in de roedel maar wel evengoed is het fijn een hond minder. Sproet slaapt nu in zijn bench in de huiskamer en de grote bench van Sproet die mega in de weg stond in de bijkeuken voor alle kasten en de wasmachine en droger (die continue was draaien met de meute) die kon meteen opgeruimd. Daar weer even de ruimte terug hebben dat scheelt al enorm. Shiro hadden we mee laten komen omdat we een aantal mensen op deze sociale hond al gewezen hadden maar hij heeft helaas verder geen zicht op een huisje. Evengoed toch een hond waar we van denken dat hij snel kan plaatsen en daarom hem laten komen zodat we het Sierra Nevada asiel ook konden helpen en het transport konden aanvullen met 2 sociale open honden.Sociaal met bezoek (hier met Lian en zoontje Kevin die kwamen helpen met foto's maken en observaties van de nieuwe honden) en makkelijk in de omgang en een aanhankelijke lieverd die graag aan je voeten ook ligt. Stabiele vriendelijke rustige middelmaat mix waar vermoedelijk wat podenco inzit, maar hij heeft de bijbehorende rasbeschrijving niet gelezen. Al kon hij het niet nalaten de katten bij Chantal toch even achterna te stuiteren. Als ze gewoon stilzitten gaat het gelukkig wel goed. Shiro is een heerlijke hond die op een dag in de buurt van het Sierra Nevada asiel in de bergen gespot werd en na een paar dagen veilig binnen gehaald kon worden. Vermoedelijk gedumpt nabij het asiel en gaan zwerven door de buurt op zoek naar wat vertrouwd was. Rustig in de bench, aan de lijn regelmatig even attent naar je omkijkend, kortom een wel opgevoede hond die al driekwart jaar in het asiel zat. Nu lekker in Nederland. Drie jaar oud dus een mooie leeftijd'; volwassen maar wel jong. Tja normaal zou je zeggen ze staan in de rij om hem te adopteren, maar thans durf ik ook niet te zeggen dat het snel zal gaan, want de adopties lopen nu eenmaal nog steeds slecht. Maar bij Chantal geniet hij duidelijk. Blij dat we Shiro hebben laten komen! Deze topper verdient een gouden plekje.

einde maand

Het vriest in de nachten maar de zon geeft lente in de tuin. Geen adopties deze maand gehad, wel zijn de nieuwe honden aangekomen en die zitten er allemaal extra bij. Ook nog belhamels dus ik ben te druk om ze ter adoptie te zetten. Dit moet toch wel dus komende dagen maar af en toe de honden vast zodat ik even rustig achter mijn pc de vele leuke foto's kan uitzoeken en teksten kan schrijven en advertenties kan zetten. Hopelijk komen er snel nog de nodige adopties want in maart wordt er ook weer een renovatie klus gedaan waarbij een muur in de huiskamer moet worden verstevigd en de honden even drie dagen niet in de huiskamer en keuken kunnen. Dat is met volle bak al de vraag van waar laat ik al die honden achter maar met extra honden in de opvang wordt dat toch wel een probleem. Wel kwam het verdrietige nieuws dat Siggy is overleden. De oude lieverd van de toekomstige baasjes van Snoopy. Heel verdrietig en een groot gemis. Maar het betekent wel dat Snoopy 12 maart wordt opgehaald door zijn nieuwe baasjes en na bijna 3 jaar hier dan eindelijk een huisje zal hebben gevonden. We gaan er vanuit tenminste dat 3 maal scheepsrecht is en zijn overtuigd dat deze mensen het geduld hebben om hem te leren kennen en te begrijpen.

uitslagen dierenarts

Brown haar leishmaniose is 9,3 wat in het grijze tussengebied ligt dus dat is goed nieuws. De algemene bloedwaardes waren beter maar nog niet goed. Bloedplaatjes wat weinig en onder microscoop wat grote afwijkende cellen gezien. Specialist heeft er naar gekeken maar het zijn ontstekingscellen en gelukkig geen kanker. Kan door leish nog zijn maar vermoedelijk eerder van de tepelontsteking. De antibioticakuur heeft iets geholpen maar het is niet weg. Dat was ook niet de verwachting. Op zich mag de antibioticakuur wel verlengd maar probleem is dat Brown overgaf op de pillen en dan gooit ze dus ook daarnaast de allopurinol eruit. De antibiotica kan het ook niet in zijn geheel weg nemen en het advies om op termijn de tepellijsten met de cystes te verwijderen blijft staan. Dus de antibiotikuur is verder gestopt en we gaan door met de allopurinol en dan al over 3 maanden weer bloed te controleren ipv over een half jaar pas. Omdat ze er toch bijna lijkt te zijn qua leishtiterwaarde en de bloedwaardes wel de juiste kant op gaan. Dan zou ze naar verwachting sterk genoeg zijn om de toch wel grote ingrepen te ondergaan van het verwijderen van de tepellijsten. Hopelijk kan dit in alle rust bij nieuwe baasjes want dat zou voor haar herstel veel beter zijn. Ze is zo leuk en gezellig maar helaas wordt ze nog niet gezien.Dan Smile. Smile haar leishtiter is 32. Bij haar lastig vergelijken omdat ze in Spanje heel andere referentie waardes hebben maar dan is er in ieder geval voor Nederland vergelijk met een volgende controle over een half jaar mogelijk. Haar bloedbeeld was in Spanje heel goed op enkele 1 minieme verwaarloosbare verhoging van de hemocriet die 56 was ipv max 55. Echter nu ipv gedaald tegen verwachting in gestegen naar 58. Nog steeds een minimale verhoging maar toch reden om aan te nemen dat de leishmaniose nog actief is en nog een half jaar door te gaan met medicatie. Dan weer checken en hopelijk alles goed. Ze zit prachtig in haar velletje dus geen enkel zorgen over haar gezondheid verder.

Rust zacht Rafa!

Afgelopen donderdag kwamen Michiel en Dirkje langs om spullen te brengen, de nieuwe honden te ontmoeten en vuilniszakken met vieze kleden naar grof vuil te brengen. Ik was even naar de wc. Normaal geen probleem want hun komst wordt normaal aangekondigd door een blij blaffende Rafa bij de poort. Rafa die hier al jaren kind aan huis is en altijd nieuwsgierig was naar de nieuwe honden. Die samen met zijn broertje Niki hier heel wat gelogeerd ook heeft.Dit keer was het stil. Nadat 5 jaar geleden zijn broertje Niki overleed is 2 weken geleden Rafa in zijn mandje heel rustig weggegleden. Een mooie dood maar wat een groot gemis. Rust zacht Rafa!​Foto's uit de oude doos brengen prachtige herinneringen aan dit aandoenlijke manneke en zijn broertje Niki terug. Nu zijn ze weer samen achter de regenboogbrug. Baasjes Michiel en Dirkje heel veel sterkte. Ook ik mis hem. Hij hoorde er zo bij.

Het transport is vertrokken

Het is prachtig weer geweest deze week en de honden hebben heerlijk in de tuin gespeeld en ik heb wat kunnen wieden en deel kuilen weer kunnen dichten. Nog niet alle gaten gedicht maar het was lekker zo even te rommelen. In het asiel te Fuentevaqueros klinken al sloopgeluiden dus het is fijn dat de honden nu vertrokken zijn.Het transport wordt aangevuld met honden van het Sierra Nevada asiel waaronder deze prachtige dame waarvan we vanuit gaan dat ze snel kan plaatsen.Darwin komt uit het asiel te Fuentevaqueros en zit in ieder geval veilig hier bij de Ranjaclub. Daar ben ik blij om. Ondertussen is er ook beweging gekomen vanuit de gemeente na het facebookbericht van Conny wat vanuit de gemeenschap toch druk opleverde richting de gemeente. Conny kreeg een uitnodiging en had direct na elkaar 2 afspraken bij de gemeente. De eerste was met de architect en een dame van de gemeente. Conny kon daar niets negatiefs over zeggen anders dat de voorkeur van de architect om alles steriel wit te maken niet haar smaak is😎. Maar wat er volgens planning gaat komen is enkel geweldig! Alle adviezen zijn opgevolgd en werkelijke alle wensen op het wensenlijstje ingewilligd. De dame van de gemeente was wat zuur want ze vond dat Conny haar had moeten benaderen ipv haar baas en de facebook publicatie. Waarop Conny aangaf dat ze in september al gemaild had. Telefonisch via de gemeente was de dame niet bereikbaar en andere manieren dan in contact komen dan via de mail leek er niet te zijn. Dus ze had gemaild. Ze kon het aantonen. Bleek het niet het juiste email adres te zijn. Conny stomverbaasd want dit mail adres stond en staat nog altijd op de site van de gemeente dus heel wat mensen die deze afdeling mailen zullen nooit antwoord krijgen. Tja en toen er geen antwoord kwam had ze een treetje hoger iemand gemaild in December. Ze zouden immers al in september begonnen zijn met de bouw. Antwoord van de dame was dat Conny moest begrijpen dat omdat er zoveel van haar inbreng in verwerkt moest worden dat de architecte en de gemeente meer tijd nodig had gehad en dus zelf nu pas alles rond hadden. De 2e ontmoeting was dus met de gedeputeerde en iemand anders van de gemeente en ook nog de dame die ze dus al gesproken had. De kostenraming was rond en toegekend en de vervolgstappen zouden nu gezet worden ivm vergunningen en aanbesteding. Ze verwachten over 4 maanden met de bouw te beginnen. Iedereen keek trots naar Conny die niet zo blij keek. Ze gaf aan dat ze nu al 8 maanden geen dieren kon opnemen. In begin nog wat adopties had maar nadien niet meer. Geen vrijwilligers, geen donaties omdat mensen denken dat asiel is immers dicht. De adopties van honden die goed plaatsbaar zijn en vlot doorgaan die zorgen er voor dat er geld beschikbaar is om de niet plaatsbare honden (vanwege gedrag maar ook de inbeslagname honden die al meer dan 2 jaar op de rechtzaak wachten) konden eten en medische verzorging kunnen krijgen. En dat potje is al heel lang leeg. Nog 4 maanden dicht zou ze niet redden. Plus tja wanneer was de bouw klaar en kon ze terug. Nou de bouw ging 6 tot 12 maanden duren.......... Dus mogelijk zou Conny dus gewoon een jaar onderdak moeten vinden voor de overgebleven honden. En wie gaat dat betalen? Kortom er komt een prachtig asiel maar Conny heeft nog geen idee hoe ze het als rescue 2 jaar zonder opname van honden zou moeten "overleven". Plus het is toch verschrikkelijk dat je al 2 jaar niet kunt helpen met de honden en katten in de gemeente. Ze heeft nu toch besloten even wat sociale open honden die uit een dodingstation zijn gered op te nemen zodat ze even mensen kan laten zien dat het asiel nog bestaat. Behalve dat ze natuurlijk snel in Spanje zelf baasjes voor deze honden hoopt te vinden, hoopt ze ook dat de langzitters weer gezien worden en dat mensen weer het asiel op facebook voorbij zien komen en er financiele steun komt. Het is afwachten. Vanuit Nederland kunnen we als kleine stichting weinig betekenen. Conny is in ieder geval dankbaar dat we deze 4 honden een kans geven en ze weg kunnen. Morgen komen ze aan dus komende tijd zal het wel weer even knetterdruk gaan worden. Gelukkig krijg ik van diverse kanten hulp.