Afgelopen woensdag bleek bij thuiskomst Marian haar tracker niet meer aan haar halsband te zitten. Op de app kon ik zien dat deze voor de bosrand lag. Daar was een braak liggend stuk akkerland door tractoren vlak gereden en ik dacht die tracker vind ik daar vast wel terug.
Ik besloot samen met Dama die haar tracker nog om had terug te gaan en ook Blue mee te nemen die nog moest oefenen met mee in de auto. Op locatie met hulp van de tracker van Dama naar de verloren tracker toegelopen. Volgens de app stonden we er boven op maar geen tracker te vinden. Zoekgebied vergroot maar toch telkens terug naar dat punt waar die volgens het kaartje moest liggen. Tot de tracker, nadat ik toch al lange tijd met Dama daar zocht, inene aangaf dat deze in het bos was. Daar was ik met wandelen niet geweest dus ik negeerde het denkende dat de tracker wat van slag was door al mijn pogingen contact te maken met de tracker. Teruggelopen naar auto en greppels en akkerranden gecheckt. Toen gaf trackerapp inene een locatie aan helemaal diep in het bosgebied op driekwartier lopen afstand. Dat was geen foutje meer zo ver weg. Zou de tracker door iemand gevonden zijn en meegenomen en mij vertraagd nog de oude locatie hebben doorgegeven waar deze op de grond gevallen was? Dama met tracker in auto en Blue zonder tracker mee en voor zekerheid nog stuk weer van de wandelroute gelopen. Maar ja letten op Blue die het spannend vond en tegen beter weten turen naar de grond en toch het niet kunnen laten en ook de telefoon steeds weer te checken. Die liet nu inene af en toe echt routes van de vermiste tracker zien over bospaden daar. Telefoonbatterij raakte leeg, Blue raakte van slag door mijn getuur op het scherm en ik besloot op te geven en naar huis te gaan. Voor ik wegreed zag ik weer beweging op het kaartje in de app. De tracker was te zien was op een pad die het bos uit liep en dan langs een bosrand verderop voerde. Als ik zelf om de andere bosrand nabij naar die akkers zou lopen dan kon ik mogelijk die persoon ver weg over de akkers zien op dat akkerpad daar voor die bosrand zien en diens aandacht proberen te krijgen. Dama weer uit de auto en mee en net toen ik om de hoek van het bos kwam bleek de tracker een zijpad het bos in te hebben genomen. Uit zicht. Lang verhaal kort. Meermaals gepoogd de persoon met mijn tracker op diverse punten te onderscheppen maar mislukt doordat de tracker telkens afsloeg dieper het gebied in. Terug thuis telefoon op lader en ondertussen ook de app blijven checken waar de tracker een bezoek bracht aan een begraafplaats in Hoogersmilde en toen uit de lucht was. Ik wachtte vol ongeduld in afwachting een huisadres in de buurt te zien. Nee de tracker kwam boven ergens in zuiddrenthe🙈. Tot laat in de avond blijven kijken naar de app. Zinloos maar ja. Heb adres maar kon geen naam of telnr achterhalen. Ik baalde maar was eigenlijk ook beetje boos op mezelf dat ik zo mijn dag heb laten verpesten. Dat je bijna verslaafd toch telkens weer de app opent en kijkt. Nog hoop gehad dat de vinder de vondst zou aanmelden, maar helaas geen bericht. Geluk bij ongeluk bleek ik ervoor verzekerd en vrijdag alles in gang gezet en nu wordt er als het goed is een vervangende opgestuurd. Misschien toch wel goed een nieuwe dan te krijgen, want deze oude tracker gaf duidelijk vertraagd alles door aangezien ik langere tijd op de zoekplaats stond met life tracking aan voor de locatie verschoof naar in het bos.
Ik was toen die dag zo bezig met de tracker zelf maar eigenlijk is het belangrijkste dat Marian zelf gelukkig niet zoek was. Dan had ik vermoedelijk helemaal in de rats gezeten. Want dan had ik natuurlijk gedacht dat de kleine Marian daar door Diependal liep en de tracker zat op gegeven moment op een dijkje waar bekend is dat er de laatste dagen steeds de wolf gezien werd🐺. Misschien leuke ontmoeting voor de wandelaar maar klein worstje op pootje Marian is vast een welkome wolvensnack. 😬
Geen opmerkingen:
Een reactie posten