Een hondje minder is op zich fijn, maar we hadden eind vorig jaar beloofd de 6 huskies te helpen en Balu in Spanje was zo dringend voor opvang. Vorige keer in februari ondanks zijn urgentie was toch niet laten komen omdat ik geen plaatsingen had. Dit weekend was er een transport, anders zou hij moeten wachten tot eind juni. Besloten hem in ieder geval te helpen. Er wachten nog drie Huskyteefjes. Het was kort dag maar het is gelukt met de traces en vandaag kwam hij aan. Wat was en is het spannend voor Balu. De lange reis zonder je vertrouwde maatjes in een bus. Dan aankomen in een totaal vreemde omgeving. Bimba leek blij om hem te zien en reageerde zelfs speels en dat vrolijkte Balu wel wat op. Even ter herinnering: Hij komt uit dezelfde hel als Bimba en kende niets. Ook in het asiel in de bergen is zijn wereldje natuurlijk maar klein. Hij heeft wel dit jaar wat aan de lijn geoefend en kon inmiddels stukjes bij het asiel lopen. Maar ja aan de straat met verkeer dat zal nog even een stap te ver zijn. Gelukkig woon ik ideaal om dat in kleine stapjes op te bouwen. Voorlopig kan ik door Dama ook slecht weg maar hij krijgt ook de tijd om hier rustig bij te komen en hopelijk wat vertrouwen in mij te krijgen want hoewel ze in het asiel in Spanje hem al aardig vertrouwen in mensen hebben gegeven is het een veel bangere hond dan Bimba. Hij heeft van de winter een tijd lang prednison gehad en is veel te dik geworden. Er schijnt al ietsje af te zijn maar hij heeft nog altijd zwaar overgewicht. Dat geeft hem niet echt een aantrekkelijk uiterlijk. Mensen kijken te dikke honden voorbij en zien niet dat juiste deze hond zo hulp nodig heeft. Balu moet eigenlijk op zachtere bedjes liggen. Die heb ik hier maar het is natuurlijk wel een husky en ik ben benieuwd of hij daar op gaat liggen. Dama ligt graag in manden en inmiddels zie ik Bimba ook steeds vaker in een mandje kruipen. Hopelijk leert Balu het snel ook waarderen. Voorlopig vindt ie het nog heel spannend om in huis te komen. Overigens snap ik niet hoe men indertijd een graatmagere husky een berennaam heeft kunnen geven. Omdat hij wel naar de naam Balu luisterde heb ik het verbasterd naar Blue wat, als je Balu snel uitspreekt, hetzelfde klinkt😄. En hij heeft prachtige blauwe ogen. Welkom Blue💙! We gaan ons best doen om voor jou ook een fijn thuis te vinden.
Een hondje minder is op zich fijn, maar we hadden eind vorig jaar beloofd de 6 huskies te helpen en Balu in Spanje was zo dringend voor opvang. Vorige keer in februari ondanks zijn urgentie was toch niet laten komen omdat ik geen plaatsingen had. Dit weekend was er een transport, anders zou hij moeten wachten tot eind juni. Besloten hem in ieder geval te helpen. Er wachten nog drie Huskyteefjes. Het was kort dag maar het is gelukt met de traces en vandaag kwam hij aan. Wat was en is het spannend voor Balu. De lange reis zonder je vertrouwde maatjes in een bus. Dan aankomen in een totaal vreemde omgeving. Bimba leek blij om hem te zien en reageerde zelfs speels en dat vrolijkte Balu wel wat op. Even ter herinnering: Hij komt uit dezelfde hel als Bimba en kende niets. Ook in het asiel in de bergen is zijn wereldje natuurlijk maar klein. Hij heeft wel dit jaar wat aan de lijn geoefend en kon inmiddels stukjes bij het asiel lopen. Maar ja aan de straat met verkeer dat zal nog even een stap te ver zijn. Gelukkig woon ik ideaal om dat in kleine stapjes op te bouwen. Voorlopig kan ik door Dama ook slecht weg maar hij krijgt ook de tijd om hier rustig bij te komen en hopelijk wat vertrouwen in mij te krijgen want hoewel ze in het asiel in Spanje hem al aardig vertrouwen in mensen hebben gegeven is het een veel bangere hond dan Bimba.
Hij heeft van de winter een tijd lang prednison gehad en is veel te dik geworden. Er schijnt al ietsje af te zijn maar hij heeft nog altijd zwaar overgewicht. Dat geeft hem niet echt een aantrekkelijk uiterlijk. Mensen kijken te dikke honden voorbij en zien niet dat juiste deze hond zo hulp nodig heeft. Balu moet eigenlijk op zachtere bedjes liggen. Die heb ik hier maar het is natuurlijk wel een husky en ik ben benieuwd of hij daar op gaat liggen. Dama ligt graag in manden en inmiddels zie ik Bimba ook steeds vaker in een mandje kruipen. Hopelijk leert Balu het snel ook waarderen. Voorlopig vindt ie het nog heel spannend om in huis te komen. Overigens snap ik niet hoe men indertijd een graatmagere husky een berennaam heeft kunnen geven. Omdat hij wel naar de naam Balu luisterde heb ik het verbasterd naar Blue wat, als je Balu snel uitspreekt, hetzelfde klinkt😄.
En hij heeft prachtige blauwe ogen. Welkom Blue💙! We gaan ons best doen om voor jou ook een fijn thuis te vinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten