Lolo heeft iets aandoenlijks wat me raakt. Regelmatig zat ik met mijn kleine vriendje op schoot waarbij hij graag zijn kopje in mijn nek of elleboogholte stopte. Juist voor hem wil je dat zijn tijd hier er eentje is dat hij niet alleen het nodige leert maar ook opbloeit en lichamelijk weer terug in een glanzend velletje komt. Maar Lolo zijn buik bleef wisselend met rode uitslag en verbeterde niet. Hij kreeg ook nog eens plekjes elders op zijn lijf. Kwam hij onbedoeld toch steeds opnieuw in contact met allergenen of was er meer of totaal wat anders aan de hand?Afgelopen dinsdag opnieuw met hem bij de dierenarts. Die vond hem net een jong geitje die hoorntjes aan het krijgen was😄🐐. Schattig maar niet de bedoeling al die nieuwe plekjes symmetrisch over zijn lijf. Dus krabsels op 6 plekken maar gelukkig geen mijten of schimmel.Dan bloed aftappen, alweer zo braaf en lief. Geen grommetje ondanks dat het zo spannend is allemaal. Nu wachten op de uitslagen. Misschien krijgen we daarmee een diagnose of indicatie of kunnen we in ieder geval weer dingen uitsluiten. Hij is even uit adoptie tot we meer weten en hopelijk resultaat krijgen en zijn huid echt verbeterd. Gelukkig lijkt hij er zelf weinig last op zich van te hebben; het is gelukkig niet dat hij erge jeuk heeft. Toch weer nieuwe medicatie mee om te kijken of zijn buikje dan rustiger gaat worden.Uitgebreid ook overleg met Michiel en Dirkje. Het is duidelijk dat zijn immuunsysteem niet in balans is. Het buikje was al bij aankomst in het asiel zo dus niet hier ontstaan. Het scheiden van zijn zusje is in stappen hier al opgezet en goed gegaan en geen probleem. Het heeft zijn ontwikkeling juist goed gedaan. Wel is hier Dama die wil spelen; lees grote bek over nek en getrek aan zijn poten. Niet leuk voor hem, maar tegelijk liep hij zelf juist Dama graag achterna op het terrein. Toch had ik hoop dat als Dama zou plaatsen hij vrijer en speelser zou worden. Helaas voor hem geen passend speelmaatje hier in de roedel. Wel zocht hij zelf Marian veel op en lag hij graag bij haar.Afgelopen donderdag waren Michiel en Dirkje hier. Brachten tuigjes mee van baasjes Gopher en van een lieve mevrouw en haar hondje prachtige mandjes waar de kleintjes in kunnen liggen. Ook nog voer wat ze van diverse mensen gehad hebben. Ontzettend dank lieve mensen! We hebben nog even gewandeld met wat honden. En toen ze vertrokken namen ze ook wat mee........ Lolo! Want na wikken en wegen hebben we besloten dat hoewel verkassen spannend is, Lolo bij hen op termijn beter zit. Hij kan met steun van Kitty makkelijker wandelingen krijgen. Zij kunnen toch beter hem 2 maanden lang op een strikter hypoallergeen dieet houden dan ik met een grote roedel waar hij toch makkelijker een miniscule kruimel van een brokje dat naast een bench is gevallen, wordt uitgehoest, in de waterbak komt, van een bek likt of zoals laatst door een hond was uitgekotst en hij sneller door had dan ik, te pakken krijgt waardoor je meteen weer opnieuw kunt beginnen. En Dama niet meer in zijn nek zou misschien toch ook wel minder stress voor hem kunnen zijn. Hij wordt liefdevol opgevangen en luistert nu naar de Friese naam Boaike. Wat vindt hij het spannend allemaal. Hij is nog heel allert en slaapt licht en moet wennen. Hij was hier zindelijk en ontlaste zich ook aan de lijn maar bij hen durfde hij het eerst niet. Gelukkig wel plassen in de tuin en na 2 dagen ophouden dan ook eindelijk tijdens het wandelen poepen. Dat zal vast opluchting zijn dat het er uit was. Eetlust was gelukkig vanaf eerste moment goed en de medicatie en supplementen vliegen er probleemloos in. Nu duimen dat in ieder geval de nieuwe medicatie al gaat zorgen voor verbetering. Ik vermoed dat maandag of dinsdag de uitslagen er wel zullen zijn en ik dan weer contact heb met de dierenarts. Hopelijk lukt het gezamelijk om Boaike weer terug een prachtig manneke te laten worden.
Lolo heeft iets aandoenlijks wat me raakt. Regelmatig zat ik met mijn kleine vriendje op schoot waarbij hij graag zijn kopje in mijn nek of elleboogholte stopte. Juist voor hem wil je dat zijn tijd hier er eentje is dat hij niet alleen het nodige leert maar ook opbloeit en lichamelijk weer terug in een glanzend velletje komt. Maar Lolo zijn buik bleef wisselend met rode uitslag en verbeterde niet. Hij kreeg ook nog eens plekjes elders op zijn lijf. Kwam hij onbedoeld toch steeds opnieuw in contact met allergenen of was er meer of totaal wat anders aan de hand?
Afgelopen dinsdag opnieuw met hem bij de dierenarts.
Die vond hem net een jong geitje die hoorntjes aan het krijgen was😄🐐. Schattig maar niet de bedoeling al die nieuwe plekjes symmetrisch over zijn lijf. Dus krabsels op 6 plekken maar gelukkig geen mijten of schimmel.Dan bloed aftappen, alweer zo braaf en lief. Geen grommetje ondanks dat het zo spannend is allemaal. Nu wachten op de uitslagen. Misschien krijgen we daarmee een diagnose of indicatie of kunnen we in ieder geval weer dingen uitsluiten. Hij is even uit adoptie tot we meer weten en hopelijk resultaat krijgen en zijn huid echt verbeterd. Gelukkig lijkt hij er zelf weinig last op zich van te hebben; het is gelukkig niet dat hij erge jeuk heeft. Toch weer nieuwe medicatie mee om te kijken of zijn buikje dan rustiger gaat worden.
Uitgebreid ook overleg met Michiel en Dirkje. Het is duidelijk dat zijn immuunsysteem niet in balans is. Het buikje was al bij aankomst in het asiel zo dus niet hier ontstaan. Het scheiden van zijn zusje is in stappen hier al opgezet en goed gegaan en geen probleem. Het heeft zijn ontwikkeling juist goed gedaan. Wel is hier Dama die wil spelen; lees grote bek over nek en getrek aan zijn poten. Niet leuk voor hem, maar tegelijk liep hij zelf juist Dama graag achterna op het terrein. Toch had ik hoop dat als Dama zou plaatsen hij vrijer en speelser zou worden. Helaas voor hem geen passend speelmaatje hier in de roedel.
Wel zocht hij zelf Marian veel op en lag hij graag bij haar.
Afgelopen donderdag waren Michiel en Dirkje hier. Brachten tuigjes mee van baasjes Gopher en van een lieve mevrouw en haar hondje prachtige mandjes waar de kleintjes in kunnen liggen. Ook nog voer wat ze van diverse mensen gehad hebben. Ontzettend dank lieve mensen! We hebben nog even gewandeld met wat honden. En toen ze vertrokken namen ze ook wat mee........ Lolo! 
Want na wikken en wegen hebben we besloten dat hoewel verkassen spannend is, Lolo bij hen op termijn beter zit.
Hij kan met steun van Kitty makkelijker wandelingen krijgen. Zij kunnen toch beter hem 2 maanden lang op een strikter hypoallergeen dieet houden dan ik met een grote roedel waar hij toch makkelijker een miniscule kruimel van een brokje dat naast een bench is gevallen, wordt uitgehoest, in de waterbak komt, van een bek likt of zoals laatst door een hond was uitgekotst en hij sneller door had dan ik, te pakken krijgt waardoor je meteen weer opnieuw kunt beginnen. En Dama niet meer in zijn nek zou misschien toch ook wel minder stress voor hem kunnen zijn.
Hij wordt liefdevol opgevangen en luistert nu naar de Friese naam Boaike. Wat vindt hij het spannend allemaal. Hij is nog heel allert en slaapt licht en moet wennen. Hij was hier zindelijk en ontlaste zich ook aan de lijn maar bij hen durfde hij het eerst niet. Gelukkig wel plassen in de tuin en na 2 dagen ophouden dan ook eindelijk tijdens het wandelen poepen. Dat zal vast opluchting zijn dat het er uit was. Eetlust was gelukkig vanaf eerste moment goed en de medicatie en supplementen vliegen er probleemloos in. Nu duimen dat in ieder geval de nieuwe medicatie al gaat zorgen voor verbetering. Ik vermoed dat maandag of dinsdag de uitslagen er wel zullen zijn en ik dan weer contact heb met de dierenarts. Hopelijk lukt het gezamelijk om Boaike weer terug een prachtig manneke te laten worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten