Kaatje. Een lief gevoelig meisje, hooguit een jaartje oud. Ze zat in het dodingstation en haar tijd was om. Soms proberen de vrijwilligers van de Refugio Sierra Nevada wat honden uit de perrera te redden, voor ze afgemaakt worden, ondanks ze honden op de wachtlijst hebben en zwerfhonden van de gemeente moeten opnemen. Kaatje had geluk. De kleine magere pruts werd gezien en gered! Ze heeft duidelijk nare ervaringen gehad en kan als je op haar afloopt kruiperig onderdanig in kikkerhouding weg lopen. Daarnaast is haar linkerpootje korter en houdt ze die vaak in de lucht. De dierenarts maakte foto’s. En verwees ze door naar de specialist. Het bleek te gecompliceerd te liggen. Als jong pupje is ze blijvend gehandicapt geraakt door trauma of ziekte. Het dijbeenbot is gestopt met groeien en verdraaid en dat had weer effect op de gewrichten. Alles is daardoor vervormd. Dit is niet even te opereren. Echter dat spuitje….. Hell no!Kaatje heeft goede kwaliteit van leven, geen pijn, racete als een malle achter Trufa aan, danst vrolijk in het rond. Ze kan er in principe gewoon oud mee worden. Wel is de kans aanwezig dat ze vroegtijdig artrose krijgt en advies specialist is dan ook al om haar op chondroitine supplementen te zetten. En verder goede bespiering opbouwen en absoluut geen overgewicht laten krijgen.
Nu was ze te mager bij redding, maar in het asiel gelukkig terug op gewicht gekomen en hoewel ze nog niet aan de lijn kan lopen rende ze op de binnenplaats van het asiel en hier in de opvang op het veldje zoveel dat ze steeds gespierder wordt.
Een knuffeltje die het heerlijk vindt op schoot. Ze komt open maar juist als je zelf iets van haar wil dan kruipt ze weg. Zomaar pakken kan dan paniek happen geven. Heeft ze vertrouwen dan is ze zo een schatje. Geen doorsnee huishondje, maar een kwetsbaar zieltje die in haar korte leventje er nooit echt heeft mogen zijn. Zouden er baasjes zijn die een projectje als Kaatje aandurven? Ze is op een jaar geschat maar komt eigenlijk nog jonger over. Zit volop in haar kauwfase dus er wordt wel het nodige aan speelgoed en zachte mandjes gesloopt. Verder heeft ze Shyla inmiddels zover dat die wel met haar wil spelen. Shyla weegt meer maar is kleiner want Kaatje haar lange sprinkhaanpoten maken haar met 40cm net tot een klein middelmaatje. En mensen willen toch meest schattig klein en vinden een Kaatje dan al weer gauw te groot. Maar ze past op schoot en hoewel oppakken dus tactvol met beleid moet kan je daarna zo met haar op de arm rond lopen. Zodoende al eens met haar aan de weg kunnen kijken naar verkeer. Ze komt niet om ingetuigd te worden dus haar achterna lopen en oppakken en intuigen is voor Kaatje al een spannende oefening op zich. Lopen aan de lijn waarbij je inene niet verder kunt dat is nog zo schrikken voor haar. Het vraagt om geduld. Het investeren in vertrouwen zodat je een basis hebt om te wennen aan de restrictie die een lijn met zich meebrengt. Op het moment dat ze die restrictie niet meer met iets ergs associeert dan kan je het ongetwijfeld snel uit bouwen. Maar op dit moment is het echt een rescue hondje voor mensen met geduld. Geen mensen met een oppervlakkige blik, maar mensen die zien dat dit meisje het meer dan waard was om gered te worden. Ze heeft zoveel te geven!
Kaatje. Een lief gevoelig meisje, hooguit een jaartje oud. 
Ze zat in het dodingstation en haar tijd was om. Soms proberen de vrijwilligers van de Refugio Sierra Nevada wat honden uit de perrera te redden, voor ze afgemaakt worden, ondanks ze honden op de wachtlijst hebben en zwerfhonden van de gemeente moeten opnemen. Kaatje had geluk. De kleine magere pruts werd gezien en gered! 
Ze heeft duidelijk nare ervaringen gehad en kan als je op haar afloopt kruiperig onderdanig in kikkerhouding weg lopen. Daarnaast is haar linkerpootje korter en houdt ze die vaak in de lucht. De dierenarts maakte foto’s. En verwees ze door naar de specialist. Het bleek te gecompliceerd te liggen. Als jong pupje is ze blijvend gehandicapt geraakt door trauma of ziekte. Het dijbeenbot is gestopt met groeien en verdraaid en dat had weer effect op de gewrichten. Alles is daardoor vervormd. Dit is niet even te opereren. Echter dat spuitje….. Hell no!Kaatje heeft goede kwaliteit van leven, geen pijn, racete als een malle achter Trufa aan, danst vrolijk in het rond. Ze kan er in principe gewoon oud mee worden. Wel is de kans aanwezig dat ze vroegtijdig artrose krijgt en advies specialist is dan ook al om haar op chondroitine supplementen te zetten. En verder goede bespiering opbouwen en absoluut geen overgewicht laten krijgen.
Nu was ze te mager bij redding, maar in het asiel gelukkig terug op gewicht gekomen en hoewel ze nog niet aan de lijn kan lopen rende ze op de binnenplaats van het asiel en hier in de opvang op het veldje zoveel dat ze steeds gespierder wordt.
Een knuffeltje die het heerlijk vindt op schoot. Ze komt open maar juist als je zelf iets van haar wil dan kruipt ze weg. Zomaar pakken kan dan paniek happen geven. Heeft ze vertrouwen dan is ze zo een schatje. Geen doorsnee huishondje, maar een kwetsbaar zieltje die in haar korte leventje er nooit echt heeft mogen zijn. Zouden er baasjes zijn die een projectje als Kaatje aandurven? Ze is op een jaar geschat maar komt eigenlijk nog jonger over. Zit volop in haar kauwfase dus er wordt wel het nodige aan speelgoed en zachte mandjes gesloopt. Verder heeft ze Shyla inmiddels zover dat die wel met haar wil spelen. Shyla weegt meer maar is kleiner want Kaatje haar lange sprinkhaanpoten maken haar met 40cm net tot een klein middelmaatje. En mensen willen toch meest schattig klein en vinden een Kaatje dan al weer gauw te groot. Maar ze past op schoot en hoewel oppakken dus tactvol met beleid moet kan je daarna zo met haar op de arm rond lopen. Zodoende al eens met haar aan de weg kunnen kijken naar verkeer.
Ze komt niet om ingetuigd te worden dus haar achterna lopen en oppakken en intuigen is voor Kaatje al een spannende oefening op zich. Lopen aan de lijn waarbij je inene niet verder kunt dat is nog zo schrikken voor haar. Het vraagt om geduld. Het investeren in vertrouwen zodat je een basis hebt om te wennen aan de restrictie die een lijn met zich meebrengt. Op het moment dat ze die restrictie niet meer met iets ergs associeert dan kan je het ongetwijfeld snel uit bouwen. Maar op dit moment is het echt een rescue hondje voor mensen met geduld. Geen mensen met een oppervlakkige blik, maar mensen die zien dat dit meisje het meer dan waard was om gered te worden. Ze heeft zoveel te geven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten