Druk in huis. 
Logeetjes zijn er nog allemaal. Niki en Zara stoeien hier samen.

Het is begrijpelijk heel rustig qua reacties.
Maar morgen Alma in de Telegraaf. Dat moet toch eindelijk eens een mandje op gaan leveren.
Clea nu Lotje die voor haar baasjes niet meer weg te denken is. Ze geniet van elk straaltje zon maar is zelf ook een zonnestraaltje voor haar baasjes.
Bona, 2e kans hondje dat het heerlijk heeft bij haar nieuwe gezin. Ze zijn gek met haar maar moeten nog wel op haar gedrag met bezoek letten. Echter de bench biedt uitkomst op die momenten.
Diever doet het geweldig. Groeit goed, steelt graag sokken, stoeit met hondenvriendjes en geniet van wandelen. Hij is nu aan het wisselen, veel later dan de andere puppekes maar dat blijft toch dat het per hond kan verschillen.
Raphael heeft maar zijn eigen bed gekregen. Over verwend gesproken.
En deze prachtige foto van facebook geplukt. Donna (vh Lotje) die al weer 7 jaar bij haar baasjes woont en het zo goed doet.
Het weekend was trouwens rustig. Wel een reactie uiteindelijk voor Laika, maar ja lezen blijft moeilijk. Ik bedoel dan niet mensen die moeite hebben met lezen en schrijven want die doen juist super hun best om te begrijpen wat er staat en zwoegen op een duidelijk 2 regelige reactie met goede informatie en kunnen soms de meest superhuisjes bieden. Maar ik bedoel de oppervlakkige mensen die een plaatje zien en dan zelf een bepaald beeld vormen en niet de tekst lezen om te bedenken of zo een hond wel bij ze past. 
Maar Niki vindt haar geweldig. 


Vanavond toen ik met de honden in de tuin was en ze net via de bijkeuken naar binnen riep was er een knal. Zara in paniek en niet naar binnen maar hop zo een geschrokken Zara de omheining over. Ze vloog in paniek ook over het volgende hek van de oprit. Ik snel sleutel pakken maar toen was ze al weg. Waarheen? Ik zoeken, roepen, met het snoepdoosje rammelen maar ik kon haar niet meer vinden. Ben maar door buurt gaan fietsen en verschillende buurtuinen ook door maar niets. In het pikkedonker ook lastig zoeken. Gelukkig net toen ik het zoeken wilde staken hoorde ik in reactie op mijn roepen geritsel in de buurtuin (die ik al door was geweest maar mogelijk was ze toen verderop de landerijen in). En ja hoor steeds meer geritsel en daar was Zara. Ze liep langs de beukenhaag bij mijn oprit (laag hekje wat ze zo over zou moeten kunnen maar nu wist ze het even niet kennelijk). Snel naar haar toegesneld in de buurtuin. Zara was duidelijk nog van de rel en heel opgelucht mij te zien. Nou dat was wederzijds! Wat een schrik zeg. Zo blij dat ze weer terug is. Ik heb nu al weer een paar keer knallen gehad maar meest net als we liggen te slapen maar nu dus in de vroege avond en precies met de honden in het donker buiten. Was maar 1 knal en leek niet eens zo dichtbij maar Zara schrok toch. Voortaan in het donker haar maar aan de lange lijn. Het is geen wegloper maar zo in paniek kunnen ze ver rennen. En hoewel mijn omheining hoog is wist ik al dat ze er zo over kon want ze is extreem behendig wat dat betreft. Dus ik hield haar al als een havik steeds in de gaten. Maar was dus mooi te laat. Gelukkig wist ze dus wel de weg naar huis terug dat is een opluchting maar ik hoop het toch niet meer mee te maken.
Sunny en
Billy. Alias Daffy Duck... al weer 4 maanden in opvang hier (en al 8 maanden in NL) 


Zara vermaakt zich hier prima maar ze zou door en helaas geen antwoord nog van de contactpersoon.Ze staat wel op blog maar verder niet geadverteerd omdat ze na een week eigenlijk door zou gaan.
Het weekend is weer begonnen. Natuurlijk hoop ik weer op leuke en geschikte reacties want hoewel het komkommertijd is en ze misschien voor veel mensen te bewerkelijk lijken, zijn het schatten en blijf je hoop houden dat elk van hen toch eens snel door mag naar een gouden mandje. En juist in het weekend kijken mensen vaker op internet. Dus duimen maar weer. 

Vanochtend langs de dierenarts. Weer een entingstickertje en een krabbel in zijn paspoortje maar na 5 jaar staat er nog steeds geen naam van een baasje in zijn paspoort. Sneu hoor. 
Sereno vindt het wel spannend maar geeft geen kik op de prik en verder met snoepjes uit handen van de dierenarts kon hij het wel aan.
Op een rustig stuk hem ook nog even los gelaten.

Vandaag hebben mijn ouders met Sereno en Alma een lange wandeling gemaakt en ik ben even later met Daffy Duck naar het bos gelopen. Kom je op het wandelpad een bladblazer tegen. Opdracht van de gemeente. Pffff ik vind het zo onzinnig. Verderop bij de oude begraafplaats en het verbindingspad tussen de oude en de nieuwe begraafplaats waren er ook 2 man bezig dat is alleen maar netjes maar het gewone zandpad voor wandelaars gaan schoonblazen...... laat mij maar op die paar knisperende blaadjes lopen hoor. Je kunt ook werk zoeken. 
Zara nam weer snoep aan van mijn vader toen ze zag dat Alma en Mamba om hem heen sprongen.Gister weer met haar wezen fietsen en ze was al niet meer zo bang van de garagedeur. Echter toen ik met haar op de landweg een slotenschoonmaakmachine voorbij wilde was het teveel. Dat vond ze echt doodeng. Rustig gekeerd en haar bij laten komen en terug gegaan. Sommige dingen zijn gewoon nog een stap te ver en dan mag een hond dat best aangeven en als je dan luistert (en uiteraard wel zelf rustig blijft) dan creƫer je alleen maar een vertrouwensband met de hond. Vergeleken hoe ze hier kwam, is ze al heel goed aan het bijdraaien maar het is wel nog echt een projectje. Ik hoop snel te horen wanneer ze door mag naar de andere opvang want ik kan gewoon te weinig met haar aan de slag.
Afgelopen zondag ochtend was ik met de eigen woefjes en Sereno gaan lopen op een tractorpad door de velden. Het begon al fout. Sereno en Whoopi die over de landweg gingen rennen. Kreeg ik ze eindelijk mee tractorpad op staat Phuc nog op de landweg met zijn poot in de lucht. Hij wist niet meer hoe te bewegen. Hij heeft zich van de zomer opzijspringend voor Roderick heel naar gestoten en had toen letterlijk zijn knieschijf ernaast gestoten. Die kreeg ik toen met heel veel moeite wel terug maar sindsdien zijn de banden denk ik zwakker en heeft hij het al meermaals gehad. Phuc opgetild en terug het tracorpad op en na 15 meter gestopt en gekeken. Gelukkig kreeg ik daar ter plekke het schijfje weer terug en konden we gaan wandelen. Dacht ik. Niet dus. Staat Whoopi inene ook met haar poot omhoog. Geen idee wat ze gedaan heeft, misschien blijven hangen achter een graspol? Bij haar kreeg ik de schijf vrij makkelijk terug maar er zit teveel speling in. Whoopi is in 2008 geopereerd vanwege de Patella Luxatia. Omdat de problematiek complexer lag hielp dit onvoldoende en is ze later dat jaar nogmaals aan haar rechterachterpoot door een specialist geopereerd waarbij de poot is gebroken, afgeschaafd en een plaat heeft gekregen. Een langdurige operatie waarbij hij haar op het einde moest reanimeren omdat ze kennelijk niet te lang onder narcose kan. Omdat ze het verder op pijnstilling goed deed is besloten niet meer de linkerpoot te opereren vanwege het narcose risico. Ze is volgens haar paspoort nu 10 jaar maar ik denk zelf ouder.
Helaas blijft ze nu hinkelpinkelen. Ze staat er wel op maar steunt er niet op. Ze springt met drie poten wel gewoon op bed. Ik geef haar maar een hogere dosering pijnstilling. De linkerpoot opereren is nu zeker geen optie meer nu ze op leeftijd is. Ik hoop maar dat ze in de komende dagen hersteld.